Πέμπτη 14 Αυγούστου 2008

Ολυμπιακοί αγώνες και οι.. "Αντι Ολυμπιακοί"

Οι XXIX Ολυμπιακή Αγώνες του Πεκίνου άρχισαν. Στο μυαλό μου έρχονται ίδιες εικόνες όπως πριν από 4 χρόνια, όταν οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν στην χώρα μας.

Ώρες, ώρες πραγματικά δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο γίνονται όλα αυτά.
Και αναφέρομαι φυσικά πρωτίστως στις τελετές έναρξης και μετά στους ίδιους τους αγώνες. Η υπερβολή είναι χαρακτηριστική. Η χορηγοί νίβουν τας χείρας τους.
Μάλιστα κάπου διάβασα ότι κάθε δευτερόλεπτο της τελετής έναρξης κόστισε περίπου 4.500 ευρώ. Αυτοί είναι οι Ολυμπιακοί των 40 δις ευρώ.
Είναι πέρα από κάθε λογική.

Προτείνω στους τοπικούς άρχοντες της Ολυμπίας και του Νομού Ηλείας να διοργανώσουν κάθε τέσσερα χρόνια τους «Anti Ολυμπιακούς αγώνες» με συμμετοχή σε αρχαία αγωνίσματα. Με ανώνυμους χρηματοδότες και χορηγούς. Οι Anti-Ολυμπιακοί δεν θα ανταγωνίζονται τους "Ολυμπιακούς Αγώνες" αφού δεν θα έχουν ούτε εμπορικό, ούτε πολιτικό σκοπό.
Ο μοναδικός σκοπός των Αντι-Ολυμπιακών θα μπορούσε να είναι η επιστροφή στον πολιτισμό και στην άμυλα. Εκεί δηλαδή που ξεκινήσανε, στο να παρέχουν γνώση μόρφωση και πολιτισμό.

Όσο για τους νικητές. Οι νικητές θα βραβεύονται
με έπαθλο ένα κλαδί ελιάς.

Τι λέτε θα μας επισκεφτούν οι κύριοι Ben Johnson, Carl Lewis, Marion Jones;
Λέτε να συμμετέχουν οι κύριοι Κεντέρης και Θάνου ή θα έχουν –δυστυχώς- κάποιο τροχαίο δυστύχημα;

Ο καθένας ας απαντήσει στον εαυτό του..

Παρασκευή 4 Ιουλίου 2008

ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Μέρες τώρα μονοπωλεί στα δελτία ειδήσεων το περίφημο σκάνδαλο Siemens.
Η υπόθεση Siemens είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου, η σταγόνα στο ωκεανό.
Η εταιρία Siemens έχει χρηματίσει ελληνικά πολιτικά κόμματα και ορθά μπορεί να αναρωτηθεί κανείς αν είναι η Siemens η μόνη εταιρία που προσέφυγε σε αυτές τις μεθόδους.

Η υπόθεση Siemens προέκυψε όταν επρόκειτο να αναλάβει η Ελλάδα τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έτσι την ίδια στιγμή που υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς δικαιολογημένα περνάει από τα μυαλά των ελλήνων πολιτών- φορολογουμένων-, ότι θέμα της διαφθοράς στην καθημερινότητα των πολιτών είναι ένα μείζον θέμα που καθορίζει την ποιότητα και άμεσα επηρεάζει και το κόστος της ζωής των πολιτών.

Η διαφθορά εκδηλώνεται σε πολλά επίπεδα στη ζωή των πολιτών μας.
Ξεκινώντας από το φακελάκι και τελειώνοντας στην πολιτική διαφθορά, στο ρουσφέτι, που είναι και η πιο σοβαρή μορφή της διαφθοράς
.
Οι άνθρωποι καθημερινά συναντούν την διαφθορά σε πολλές μορφές και πολλά επίπεδα, στις δουλειές, στις εφορίες, στην αστυνομία, στα δικαστήρια, στα νοσοκομεία, στην πολεοδομία. Άλλοτε την διακρίνουν άμεσα και καθαρά, άλλοτε δεν την διακρίνουν, όμως πάντοτε την μυρίζουν, διότι η διαφθορά και η αλλοτρίωση έχουν μια χαρακτηριστική οσμή.
Η πολιτεία πρέπει να θεσπίσει θεσμό κατά της διαφθοράς, όπου θα μπορεί να απευθύνεται ο πολίτης επώνυμα, αλλά και ανώνυμα, χωρίς να βάζει τον εαυτό του σε κίνδυνο ή περιπέτεια. Ο θεσμός κατά της διαφθοράς θα συνεργάζεται με εισαγγελείς και αν η περίπτωση θα αφορά πολιτικά πρόσωπα, τότε με την Προεδρία της Βουλής. Η Προεδρία της Βουλής θα έχει δικαίωμα να αφαιρεί (θέτει σε διαθεσιμότητα) το πολιτικό πρόσωπο που αφορά υπόθεση, έως ότου ολοκληρωθεί η έρευνα. Σε καμία περίπτωση δε θα ισχύει Βουλευτική ασυλία και οι παραβάσεις δεν θα παραγράφονται. Η κατάχρηση δημοσίου χρήματος πρέπει να θεωρείται ένα εκ των μεγαλύτερων εγκλημάτων. Η τιμωρία πρέπει να είναι αυστηρή και παραδειγματική.
Άλλη λύση είναι οι πολιτικοί να μην έχουν επαφή με επιχειρήσεις. Πρέπει το κράτος να απεμπλακεί από οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα.
Έτσι η διαφθορά που σήμερα κυριαρχεί στην κοινωνία μας θα περιοριστεί ή ακόμη και θα εκμηδενιστεί.
Ως τότε θα είμαστε αναγκασμένοι να προσφεύγουμε σε μεθόδους που ενισχύουν την διαφθορά, σε μεθόδους όπως η δωροδοκία, φοροδιαφυγή ή εξαπάτηση αρχών.

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η διαφθορά ξεκινάει από την αρχαιότητα. Και για αυτό οι αρχαίοι φρόντιζαν να λαμβάνουν μέτρα κατά της διαφθοράς. Είναι σε όλους γνωστό, ότι στην αρχαία Αθηναϊκοί Δημοκρατία οι πολιτικοί δεν κατείχαν ιδιοκτησιακούς τίτλους. Όταν οι πολίτες ήθελαν να πολιτευτούν, για να προσφέρουν τις δυνάμεις και τις γνώσεις τους για το κοινό όφελος, παρέδιδαν την περιουσία τους στο Δήμο.
Και όταν τελείωναν την πολιτική τους θητεία του την επέστρεφαν. Έτσι υπήρχε κάποια σχετική διασφάλιση, ότι δεν θα υπάρχει εύκολα η κατάχρηση των χρημάτων του Δήμου και των πολιτών.
Από τότε τα πράγματα άλλαξαν. Η ανθρωπότητα άλλαξε. Η κλοπή έχει ενίοτε μετατραπεί σε προμήθεια και η απληστία από θανάσιμο αμάρτημα έγινε αρετή.
Η ανθρωπότητα πέρασε την περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και του Βυζαντίού, όπου η διακυβέρνηση της πολιτείας και της Εκκλησίας δεν ήταν και τόσο διαφανή.
Όμως η περίοδος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ανέπτυξε στους βαλκανικούς λαούς αντανακλαστικά που μπορούμε να τα δούμε ως σήμερα. Δηλαδή ότι άλλο το κράτος και άλλο εμείς οι πολίτες. Το κράτος είναι μια καταπιεστική και φοροεισπρακτική οντότητα- μηχανή, που κυνηγάει τους πολίτες. Δεν προσφέρει τίποτα, ταλαιπωρεί τον ήδη ταλαιπωρημένο λαό. Άλλες φορές με γραφειοκρατία, άλλες φορές με πολυνομία που εφαρμόζεται κατά περίπτωση.
Σε αυτό οι πολίτες προσπαθούν να «ξεφεύγουν» και το κυριότερο, κλέβουν το κράτος όταν μπορούν, διότι αισθάνονται ότι έχουν προηγουμένως υποστεί κλοπή.
Το πιο σοβαρό είναι ότι οι πολίτες αν και ισχυρίζονται ότι είναι πατριώτες δεν αισθάνονται έμπρακτα μέρος του κράτους.
Δεν αισθάνονται ότι η κρατική περιουσία είναι η περιουσία τους. Που πρέπει να διαχειριστούν και να διαφυλάξουν.
Δεν νιώθουν ότι όταν κάποιος καταστρέφει ή κλέβει την δημόσια περιουσία ότι τους κλέβει.
Δεν αισθάνονται άσχημα όταν ένας βάνδαλος ή οπαδός μιας ομάδας ή πολιτικού (αναρχικού) ρεύματος καταστρέφει τις βιτρίνες, τηλεφωνικούς θαλάμους ή τα Πανεπιστήμια.
Έτσι όλοι αδιαφορούν για την κοινή περιουσία. Την ρημάζουν παντού και πάντα.

Δυστυχώς είναι πολλοί λίγοι πολιτικοί στην Ελλάδα έχουν βγει να καταγγείλουν ή να προτείνουν μέτρα κατά της διαφθοράς. Και όσοι το κάνουν το κάνουν επιφανειακά
Η διαφθορά είναι η σημαία κομμάτων κατά την προεκλογική εκστρατεία. Την επομένη των εκλογών όταν οι πολιτικοί παίρνουν τις καρέκλες ξεχνάνε ότι έχουν υποσχεθεί. Η τελευταία κυβέρνηση εκλέχθηκε για να πραγματοποιήσει την κάθαρση.
Αντί αυτού το πρόβλημα συνεχίζει να μεγαλώνει και να διευρύνεται όλο και σε πιο χαμηλότερα κλιμάκια.

Η ίδιοι οι πολιτικοί δυστυχώς είναι η μικρογραφία της κοινωνίας μας. Δεν επιλέγονται πλέων βάση των ικανοτήτων τους ή των αρετών τους, αλλά αποκλειστικά από κριτήρια όπως η αναγνωρισιμότητα, συμπάθεια και η προσήλωση τους στο κόμμα και στον αρχηγό.
Και αν και οι ίδιοι συχνά προέρχονται από το λαό και συχνότερα από αριστερές οικογένειες και ξεχνάνε πολύ γρήγορα την ταπεινή καταγωγή τους.
Η χλιδή και η πολυτέλεια τους έλκει. Όμως η χλιδή και η πολυτέλεια κοστίζουν.
Και τι να πρωτοπληρώσουν οι πολιτικοί με την βουλευτική τους αποζημίωση.
Οι πολιτικοί τρώνε προκλητικά σε ακριβά εστιατόρια τις ψαρούκλες του λαού, τις σφυρίδες.
Όμως θέλουνε όλοι οι πολιτικοί να είναι διεφθαρμένοι ή το ίδιο το σύστημα τους ωθεί στην διαφθορά? Η απάντηση είναι καθαρή και ξεκάθαρη. Είναι όλο το σύστημα τόσο διεφθαρμένο που δεν μπορεί ένας βουλευτάκος να κάνει τίποτα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες ζήσαμε το προηγούμενο αιώνα το περίφημο σκάνδαλο Watergate και αργότερα και το Iran gate και σχετικά πρόσφατα την Clinton- gate.
Εκεί είδαμε παραπομπή του Κλίντον και την παραίτηση του πρόεδρου Νίξον.
Στην Ελλάδα ποτέ κανείς δεν παραιτείται. Ακόμη και η ίδια η αναισθησία των πολιτικών μας είναι τρανή απόδειξη της διαφθοράς τους.

Η Δημοκρατία μας έχει υποστεί ένα βαρύ πλήγμα στις ίδιες της βάσεις της. Η ποιότητα της δημοκρατίας μας είναι χαμηλότερη παρά ποτέ.
Όμως πρέπει να αλλάξουνε τα πράγματα, δεν μπορεί να συνεχίσει ο κατήφορος.
Πρέπει η νέα γενιά να πιέσει το πολιτικό κατεστημένο να προχωρήσει σε αλλαγές, σε τομές.
Ο Πρωθυπουργός και οι αρχηγοί πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης έχουν την ευθύνη και οφείλουν να πάρουν τολμηρές και ριζικές αποφάσεις για να πατάξουν την διαφθορά σε όλα τα επίπεδα.
Οι λύσεις υπάρχουν. Το αρχικό ζητούμενο είναι να χτυπηθεί η διαφθορά στην ρίζα. Δηλαδή στο πολιτισμό. Τα παιδιά πρέπει από το σχολείο να εκπαιδεύονται να είναι σωστοί πολίτες. Μετά από το ίδιο το σπίτι, πρέπει να μαθαίνουν να είναι τίμιοι.
Στην πολιτεία θα μπορούμε να εφαρμόσουμε το περίφημο σκανδιναβικό μοντέλο όπου η διαφθορά αγγίζει μηδενικά επίπεδα. Πρέπει οι νόμοι να εφαρμόζονται στην τιμωρία της διαφθοράς. Υπάρχει σχετικός προβληματισμός το αν η σημερινή φορολογική κατάσταση καθώς και μισθολογικό επίπεδο είναι η αιτίες που οδηγούν τους πολίτες στην διαφθορά.
Στην πολιτική επίσης πρέπει επιτέλους να απαλλαχθούμε από πελατειακή νοοτροπία του βουλευτή με τους ψηφοφόρους. Να καταργηθεί η μονιμότητα, ώστε οι πολιτικοί (βουλευτές, υπουργοί, και δήμαρχοι) να απαλλαχτούν από αυτό το τόσο μεγάλο πρόβλημα του ρουσφετιού του διορισμού.
Η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο να γίνει με βαθμιαία σε ένα διάστημα 5-10 χρόνων. Να κάνουμε δημόσιο διάλογο πάνω στο θέμα της διαφθοράς στην αστυνομία, δικαιοσύνη, υγεία, στις οικονομικές εφορίες, στην πολεοδομία κ.ο.κ.
Να θεσπιστεί η ανώνυμη καταγγελία, που θα δίνει στις αρχές το σήμα για περισσότερη έρευνα.
Δεν πρέπει να αδιαφορούμε και να αδρανούμε.
Όμως πρέπει να ξεκινήσουμε όλοι μας από το ατομικό μας επίπεδο. Πρέπει να σταματήσουμε να δίνουμε φακελάκια στους γιατρούς, οι οποίοι με την σειρά τους πρέπει να αμείβονται αξιοπρεπώς και να έχουν αξιοπρεπής ώρες εργασία. Το ίδιο και όσοι εμπλέκονται στην δικαιοσύνη και τα οικονομικά.
Πρέπει οι εισαγγελείς να κάνουν ελεύθερα και κατά συνείδηση την δουλειά τους. Όταν εντοπίζουν καταγγελίες από τους πολίτες για διαφθορά να προσφεύγουν με ακεραιότητα στις παραπομπές. Δεν νοείται σήμερα να υπάρχει πολιτικό άσυλο σε θέματα διαφθοράς

Παρασκευή 16 Μαΐου 2008

Ναρκωτικά

Αγαπητοί αναγνώστες
Μέρες τώρα τριγύριζε στο μυαλό μου η ιδέα να συντάξω μία πρόταση με το σχετικό θέμα.

Τυχαία άκουσα από τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, ότι μόνο στην συμπρωτεύουσα υπάρχουν «καταγεγραμμένοι» πάνω από 20.000 χρήστες ναρκωτικών ουσιών (σε 1.000.000 κατοίκους). Και οι φόβοι είναι ότι ο αριθμός αυτός είναι πολύ, μα πολύ μικρότερος απ τον πραγματικό.

Στην Θεσσαλονίκη οι χρήστες έχουν κάνει κατάληψη τα κεντρικά πάρκα και εύκολα οι περαστικοί μπορούν να τους δουν στις όποιες συναλλαγές τους. Είναι μία θλιβερή εικόνα.Οι χρήστες είναι στην πλειοψηφία τους νεαρής και μέσης ηλικίας. Έτσι η κοινωνία μας αρρωσταίνει, αιμορραγεί, διότι χάνει μεγάλο μέρος του λεγόμενου παραγωγικού της πληθυσμού.

Οι αρχές, τόσο οι κρατικές, όσο και οι τοπικές, εθελοτυφλούν μπροστά σε μια μάστιγα, που λαμβάνει διαστάσεις επιδημίας. Νομίζοντας ότι το πρόβλημα θα λυθεί από μόνο του. Και για να τα έχουν καλά με τον εαυτό τους, έχουν δημιουργήσει τα κέντρα ΟΚΑΝΑ με τα περίφημα υποκατάστατα (την μεθαδόνη). Ομάδες πολιτών αντιδρούν στην δημιουργία των ΟΚΑΝΑ κοντά στις κατοικούμενες περιοχές.

Και από την άλλη οι χρήστες για να μπουν στο πρόγραμμα της μεθαδόνης, πρέπει να περάσουν κάποια χρόνια αναμονής…Ήδη σήμερα, ύστερα από λίγα χρόνια της λειτουργίας τους, υπάρχουν πολλές φωνές που αμφισβητούν την ίδια την αποτελεσματικότητα τους. Υπάρχουν πολλοί χρήστες που υποτροπιάζουν, μετά την έξοδο τους από τα κέντρα απεξάρτησης.

Η αλήθεια όμως είναι ότι η κατάσταση καθημερινά χειροτερεύει και υπάρχουν ανησυχίες ότι γεγονότα όπως τα προχθεσινά, θα τα ζούμε όλο και συχνότερα. Η λύση δεν είναι να αυξηθεί η αστυνόμευση. Η λύση είναι να χτυπήσουμε το πρόβλημα στην ρίζα.Οι χρήστες δυστυχώς αυξάνονται και στην πλειοψηφία τους δεν είναι ικανοί να ακολουθήσουν τους κανονικούς ρυθμούς της ζωής. Πολλές φορές αντιμετωπίζονται με ρατσισμό ή περιφρόνηση από τους συμπολίτες τους. Τα όποια σοβαρά προβλήματα τους και οι έλλειψη πόρων (η εξαθλίωση τους) δεν συγκινούν κανέναν. Όλοι κοιτάνε αλλού, όταν συναντάνε στους δρόμους έναν ναρκομανή που ζητάει ένα ευρώ, με δικαιολογία ότι έχασε τα χρήματα του και δεν έχει λεφτά να βγάλει εισιτήριο επιστροφής. Αυτό το παραμύθι, το τόσο θλιβερό μόνο μπορούν να σκεφτούν αυτοί οι άνθρωποι, για να εξασφαλίσουν, άλλες φορές τα προς ζην τους και άλλες φορές την δόση τους. Δεν συγκινεί κανέναν ότι αυτοί άνθρωποι είναι «καταδικασμένοι» από την ίδια κοινωνία να ζουν εις βάρος της και ότι η ίδια κοινωνία τους μετατρέπει σε βαποράκια (για να εξασφαλίσουν την δόση τους). Έτσι «ψαρεύουν» για νέους και νέους «πελάτες». Καθημερινά. Άλλες φορές αναζητούν τους «πελάτες» τους στα σχολεία, άλλες φορές στα κλαμπ. Και όλα αυτά με θεατή τους πολίτες, την κοινωνία, το κράτος. Κανείς δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά μέχρι το «πρόβλημα» γίνει πρόβλημα του.Μέχρι πότε? Αναρωτιέμαι μέχρι πότε θα υπάρχει αυτή η κατάσταση και η υποκρισία των αρχών?Και αν υπάρχει κάποια λύση.
ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ !!!Οι κοινωνία μας έχει την ευθύνη να κάνει βήματα. Να αποτιμήσει την κατάσταση. Η Κοινωνία πρέπει να τολμήσει να ταράξει τα λιμνάζουσα και θολά νερά.Να φέρει στο προσκήνιο προτάσεις που ίσως αρχικά θα σοκάρουν. Να δώσει νέους κανόνες και λύσεις.Προσωπικά θεωρώ πως οι λύσεις είναι πολύ πιο απλές απ’ότι μπορούμε να φανταστούμε.

Απλά θέλουν θάρρος:

-Η κοινωνία, οι αρχές πρέπει πρώτα να καταργήσουν τον νόμο περί φυλάκισης των χρηστών.

-Να αποποινικοποιηθούν τα λεγόμενα μαλακά ναρκωτικά (π.χ. η ινδική κάνναβη)και στην συνέχεια να δει τους χρόνιους χρήστες ως ασθενείς και όχι ως αποβράσματα της κοινωνίας.

-Να δηλωθούν ως χρόνοι χρήστες. Και να είναι υπό παρακολούθηση, όχι της αστυνομίας (ασφάλειας), αλλά των ιατρών (κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων, ίσως και παθολόγων, καθώς και πάσης σχετικών)

-Στους χρόνιους χρήστες πρέπει η ίδια η κοινωνία να τους εξασφαλίσει δια βίου την δόση τους. Ακριβώς όπως τα κάνει και με τους διαβητικούς, τους υπερτασικούς ή καλύτερα με τους ψυχασθενείς (είναι φάρμακο ή ναρκωτικό το ηρεμιστικό?)

-Να επιδοτηθούν (φοροαπαλαχθούν) οι επιχειρήσεις που θα απασχολούν χρήστεςΏστε να επαναενδαχθούν στην κοινωνία.

Πρέπει η ίδια η κοινωνία να κάνει πρώτη το γενναίο βήμα και να σταματήσει αυτό το φαύλο κύκλο. Πρέπει να σταματήσει τους απλούς χρήστες να μετατρέπονται σε βαποράκια και έτσι να δημιουργούν καθημερινά νέους και νέους χρήστες.

Η κοινωνία μας πρέπει να φερθεί με ωριμότητα και χωρίς φόβο και υποκρισία, χωρίς να προσπαθήσει να εξωραΐσει την κατάσταση.Να δει την αλήθεια κατάματα και να κοιτάξει αυτούς τους ανθρώπους στα μάτια. Να τους φερθεί με ενδιαφέρον και θαλπωρή. Και μόνο τότε θα μπορέσει αν όχι να σταματήσει αυτή την μάστιγα τότε να την ελαττώσει δραστικά