Κάτι παραπάνω θα ξέρουν οι Κρητικοί…

Σήμερα απόγευμα μετά από αρκετό καιρό βρήκα λίγο χρόνο και έκανα λίγο μια βόλτα στο διαδίκτυο. Όπως σέρφαρα, έπεσα τυχαία σε ένα κρητικό, αυτοαποκαλούμενο πατριωτικό blog. Δεν γνωρίζω ποιος ή ποιοι είναι οι δημιουργοί του, όμως ένα πράγμα μου έκανε εντύπωση. Ήταν η ξεκάθαρη τους θέση στο θέμα της αρχηγίας της Νέας Δημοκρατίας.
Ενώ θα περίμενα να έχει η Μπακογιάννη ρεύμα και στήριξη από την Κρήτη, όπως έχει ο Σαμαράς στην Μεσσηνία ή ο Παναγιώτης στην Θεσσαλονίκη, διαπίστωση ήταν πως κάθε άλλο παρά θετική για την Ντόρα.

Κάτι μάλλον θα ξέρουν αυτοί οι Κρητικοί…

Πηγή: http://cretanpatriot.blogspot.com/

ΣΑΜΑΡΑΣ - Ο καταλληλότερος για πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας

Τα gallop, έχουν δείξει πως ο αγώνας για την προεδρία και για το ταμείο της Νέας Δημοκρατίας καλά κρατεί. Καθώς όμως περνούν οι μέρες, σιγά σιγά πλησιάζουμε προς της εσωκομματικές εκλογές της Νέας δημοκρατίας. Κόμματος το οποίο θα είναι ο βασική αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ και κόμματος στο οποίο έχω ως γνωστών κάποια φιλικά αισθήματα.
Και όπως περνούν οι μέρες αρχίζω και διακρίνω πιο ξεκάθαρα και τις ποιοτικές διαφορές ανάμεσα στους υποψηφίους και να παίρνω με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κάποια θέση.

Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει μια σοβαρή στάση σχεδόν σε όλα τα θέματα, είναι ευγενικός και παράλληλα είναι πολύ σκληρό καρύδι και ξέρει να επιβιώνει σε συνθήκες, που οι άλλοι τα χάνουν. Έχει κυνηγηθεί όσο κανένας άλλος πολιτικός και είναι επιπλέον ο πιο ικανός και καταρτισμένος για την θέση του πρόεδρου.

Νομίζω πως αν θέλει να δει σύντομα την εξουσία η Νέα Δημοκρατία, τότε πρέπει να στηριχτεί ο Αντώνης.

Το Blog της ΔΡΑΣΗΣ. Μια εικόνα χίλιες λέξεις

Αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο, μετά από πολύ σκέψη, αφενός επειδή έχω κάποια σχέση με το κόμμα της ΔΡΑΣΗΣ, που ως ιδρυτικό μέλος της έχω σαφώς δικαίωμα να φέρω την γνώμη μου και αφετέρου επειδή πιστεύω πως με καλοπροαίρετη κριτική μπορούμε να αλλάξουμε κάποια πράγμτα που μοιάζουν να είναι σε κακό δρόμο, πράγμα που μου είπε και κάποιος "δικός" μου άνθρωπος που επισκέφτηκε πρόσφατα το Blog.
Αρχικά πρέπει να αναφέρω πως το άρθρο αυτό το γράφω στο δικό μου blog και όχι στο blog της ΔΡΑΣΗΣ, γιατί θέλω να αποφύγω τυχών υβριστικές απαντήσεις.
Τις τελευταίες μέρες λοιπόν βλέπω στο επίσημο Blog της ΔΡΑΣΗΣ οι βρισιές να καλύπτουν το σύνολο των σχολίων. Μάλιστα σε κάποιο post μου ανέφερα, ότι πρέπει να υπάρχει ελευθερία λόγου όμως, και παράλληλα κάποιο «φιλτράρισμα» και αυτό είτε σε μορφή login members ή κατόπιν έγκρισης διαχειριστή.
Το καλοκαίρι έγινε κάποια προσπάθεια μετριασμού σχολίων, που όμως γρήγορα σταμάτησε.
Η μη-ΔΡΑΣΗ (αδιαφορία) αυτών που επινόησαν το Blog της ΔΡΑΣΗΣ είναι πλέον φανερή και με αναγκάζει να είμαι αρκετά σκληρός μαζί τους. Το κακό δεν είναι ότι το παρατήσανε το Blog, αλλά ότι έχει γίνει η δυσφήμηση και για τους ίδιους...
Αυτοί λοιπόν που το παρατήσανε -χωρίς να βρούνε κάποιο αντικαταστάτη ή τελοσπάντων να το ανακοινώσουνε- μπορεί να είχανε κάποιο σοβαρό λόγο να το κάνουνε, αλλά η αδιαφορία μάλλον δεν θα είναι η δικαιολογία για αυτούς. Μπορεί και το επίπεδο τους αρχικά να ήταν ψηλό, όμως δεν μπόρεσαν βλέποντας την κατρακύλα να βάλουν κάποιο όριο και έτσι παρασύρθηκαν και οι ίδιοι στο ρεύμα.
Και επειδή κάποιοι ίσως θα με ρωτήσουν τι σε έχει πιάσει τώρα το blog, θα απαντήσω πως το blog είναι αυτή την στιγμή μαζί με το site (που ευτυχώς είναι σε καλό επίπεδο, που όμως διαφημίζει το blog!!) η μοναδική εικόνα του κόμματος.
Επίσης, κάποιοι άλλοι κύριοι δήθεν "σοβαροί" και "έξυπνοι" καθηγητές που ήρθανε στην ΔΡΑΣΗ σαν τα κοράκια, εξαφανιστήκανε μετά τις Ευρωεκλογές. (Το σχόλιο προφανώς δεν ισχύει για τον κ. Ζώρα)
Οι διαχειριστές (αν υπάρχουν) μάλλον διεκπεραιώνουν τα δικά τους Blogs και Sites και προτιμούν να γράφουν από δω και από κει, οι συνεργάτες που υπήρχαν, αν και δεν είχαν την υποχρέωση δεν έβαλαν βάζοντας όρους στο blog.
Κατά αυτό τον τρόπο λοιπόν και τα όνομα των συνεργατών, που είναι στα δεξιά του blog καθημερινά δυσφημίζονται και αυτοί αδιαφορούν για αυτό που αν δεν κάνω λάθος είναι 10-14 άτομα.. και.. καλά δεν έχω την απαίτηση, ούτε την αυταπάτη ότι ο Μάνος, ο Δήμου ή ο Ανδριανόπουλος θα ασχοληθούν με το φιλτράρισμα μηνυμάτων, όμως θα περίμενα κάποια παρέμβαση τους έστω (τηλεφωνική) ή αν δεν ενδιαφέρονται την διαγραφή των ονομάτων τους.

Όλο αυτό δεν μ'αφήνει περιθώριο στο να μην βγάζω το συμπέρασμα, ότι οι κύριοι αυτοί, μάλλον άλλο σκοπό είχαν όσο αφορά την ΔΡΑΣΗ και όταν είδαν ότι η ΔΡΑΣΗ δεν είχε το αναμενόμενο κατά αυτούς αποτέλεσμα, την «έκαναν» νύχτα... κάποιοι εκ των οποίων ίσως και για το ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη που έχει ρεύμα και για το οποίο ξαφνικά όπως βλέπω τρέφουν φιλικά αισθήματα.

Όσο για τους υπόλοιπους «ρομαντικούς» που απέμειναν και γράφουν εδώ και στα σχόλια (μαζί τους και εγώ), απ’ ‘ότι φαίνεται έχουμε μείνει πολύ πίσω...

Δυστυχώς, αν και είχα άλλη άποψη αρχικά, θα συμφωνήσω και με τα σχόλια των glam και τον του αρχαίου.

Το Blog της ΔΡΑΣΗΣ λοιπόν δεν διαθέτει πλέον καμία σοβαρότητα, είναι δυσφήμιση. Δεν έχει τίποτα το νέο, ελπιδοφόρο και δυναμικό. Η μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Ένα κόμμα ελπιδοφόρο και ένα κόμμα που ήθελε να παίξει κάποιο μελλοντικό ρόλο κατάντησε ορμητήριο για κάποιους υβιστές, μόνο και μόνο επειδή δεν υπήρχε σαφείς κανονισμός λειτουργίας

Η πρόταση μου είναι να κάνουμε τώρα την διόρθωση και να επιτρέπονται σχόλια μόνο χωρίς βρισιές και αυτό απο'οτι φαίνεται μπορεί να λειτουργήσει μόνο κατόπιν έγκρισης, έτσι ώστε να κρατάμε κάποιο επίπεδο.
Η άλλη πρόταση είναι να το κλείσουμε το blog και να έχουμε μόνο το site.

Ελπίζω να εισακουστώ και να αλλάξει η εικόνα. Αν όμως συνεχίζει να είναι αυτή η εικόνα του ιστολογίου, τότε ας βγει το δικό μου blog από του τα blogs που προτείνει.
Αυτά είχα να πω και δεν ξανασχολούμαι με το θέμα.

Ας πάμε να πουλήσουμε την ιστορία και η παράδοση λοιπόν, γιατί αλλιώς καταστραφήκαμε..

Η αγορά (τροφίμων) της Θεσσαλονίκης έχει το μαύρο της το χάλι.
Όλοι λένε πως τέτοιο Οκτώβρη δεν έχουν ξαναδεί όσα χρόνια είναι στην αγορά. Πουθενά δεν υπάρχει κανένας κρατικός έλεγχος και ο καθένας πουλάει ότι γουστάρει, όσο γουστάρει. Οι μικροί παραδοσιακοί επαγγελματίες κλείνουν ή μετά βίας καλύπτουν τα έξοδα τους. Η πτώση τζίρου είναι κάθετη και αν εξαιρέσουμε τον κλάδο της κινητής τηλεφωνίας, νομίζω πως όλοι οι υπόλοιποι είναι σε αναμμένα κάρβουνα, περιμένοντας να κάνει κάτι ο Γιώργος και να σώσει κάπως την κατάσταση.
Να ρίξει τελοσπάντων χρήμα στην αγορά -όπως υποσχέθηκε-.
Ο Γιώργος το είχε πει προεκλογικά, πως τα χρήματα υπάρχουν. Τώρα όλοι περιμένουν…

Οι περισσότεροι φυσικά ξέρουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα να σωθεί με μαγικό τρόπο η κατάσταση της αγοράς, ούτε ότι θα δοθούν χρήματα για την τόνωση της.

Όμως, γιατί έχει η αγορά αυτό το χάλι;
Από την μία επειδή έχουμε ανεξέλεγκτη κατάσταση. Από την άλλη χαμηλοί μισθοί και η ανεργία.
Η παραγωγή έχει εξαφανιστεί εδώ και κάποια χρόνια και οι μόνοι κλάδοι τελικά που έχουν κάποια σχετική παραγωγή είναι οι κλάδοι των τροφίμων. Και αυτό όχι επειδή δεν μπορούμε να φέρουμε τρόφιμα «απ’ έξω», αλλά επειδή όσο και να ζορίζεται ο Έλληνας δεν θα φάει βουλγάρικο λευκό τυρί, -άσχετα που είναι στην μισή τιμή- αντί για φέτα. Το ίδιο ισχύει και για το λάδι, το κρέας, το γάλα...

Σήμερα, εάν κάνει κανείς βόλτα στην αγορά, θα διαπιστώσει πως τα πιο πολλά καταναλωτικά αγαθά κατασκευάζονται στο εξωτερικό. Στην Ασία κατά κύριο λόγο. Αυτό θα γίνει ακόμη πιο έντονο, όταν θα γίνει πλήρης ή μερική ένταξη της Τουρκίας στη Ε.Ε. που στηρίζει η Ελλάδα.

Όμως αλήθεια τι μπορεί να γίνει; Τι μπορεί να κάνει ο Γιώργος,;;

Τίποτα κατά εμέ. Από την στιγμή που οι νέοι δεν θέλουν να δουλεύουν. Και δεν θέλουν να δουλεύουν όχι επειδή είναι οκνηροί, αλλά επειδή δεν υπάρχει ούτε αμοιβή, ούτε δουλιές με μέλλον. Και από τη στιγμή που οι μισοί νέοι θέλουν να γίνουν τραγουδιστές στα Fame stories και στα X-factor και άλλοι μισοί περιμένουν να διοριστούν στο δημόσιο τα πράγματα δεν θα πάνε καλά.

Στην αγορά της Θεσσαλονίκης, αν εξαιρέσει κανείς επενδύσεις (με επιδοτήσεις κράτους παρακαλώ) σε μπουγατσατζίδικα και σε νυχάδικα, δεν υπάρχει τίποτα το καινούριο.
Όλοι έχουν παράπονο πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει εγχώρια κατανάλωση.
Πρέπει όμως να γίνει κάτι. ΠΡΕΠΕΙ να ενισχυθούν τουλάχιστον οι εξαγωγές, έτσι ώστε να δημιουργηθούν έστω με αυτόν τον τρόπο κάποιες νέες θέσεις εργασίας.
Η οικοδομή και ο τουρισμός στα οποία βασιζόμασταν έχουν πτώση, -άσχετα που δεν απασχολεί εγχώριο πληθυσμό- .
Πρέπει άμεσα να τελειώσει το παραμύθι -με την συναίνεση όλων των κομμάτων- του δημοσίου.
Και επειδή η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί σήμερα την υπόλοιπη Ευρώπη σε τίποτα, επειδή ούτε καινοτόμα προιόντα έχει πρέπει να πουλήσει την παράδοση της και την ιστορία της.
Γιατί αυτό μας έμεινε. Αυτό πρέπει να πουλήσουμε εδώ που φτάσαμε.

Τώρα τρέχουν...τότε;;

Α ρε μαύρισμα που θέλουν αυτοί οι τρεις glamorous Δελφίνοι της Νέας Δημοκρατίας.
Λοιπόν όλο το θέμα με την διαδοχολογία άρχισε να με θυμώνει και να μου προκαλεί και αηδία.

Αρχικά παραβλέπω το γεγονός ότι βλέπω καθημερινά τα μούτρα των δήθεν αναγεννηστών της Φιλελεύθερης παράταξης (που αμφιβάλλω αν έχουν ιδέα από Φιλελευθερισμό) ή της Κεντροδεξιάς ή της Νέας Δημοκρατίας τελοσπάντων.
Παραβλέπω επίσης πως όλοι ξαφνικά έχουν ιδέες το πως θα φτιάξουν το κόμμα.
Ακούω κάτι τρελά πράγματα και αναρωτιέμαι που ήταν όλοι αυτοί τόσο καιρό!!
Παραβλέπω τέλος, πως όλοι τους είναι 100% έντιμοι και καλά παιδιά βρε και, πως όποιες αμαρτίες (αμαρτίες τις λένε οι κακοί δημοσιογράφοι, επιλογές τις λένε εκείνοι) που έκαναν στα νιάτα τους, ήταν ή παρεξήγηση, διότι αυτοί πάντα δρούσαν προς συμφέρον του λαού, ή για το καλό του πολίτη Αθηναίου ή της χώρας εν γένει.

Όμως και η κοροιδία έχει τα όρια της. Δεν μπορώ λοιπόν να παραβλέψω πως ξαφνικά πήρανε οι κώλοι (ας με συγχωρέσετε για την έκφραση αυτή) τους φωτιά, και μάλιστα όταν πρόκειται για το δικό τους συμφέρον….
Άκουσα -και έπαθα φρίκη- ότι οι τρεις βασικοί υποψήφιοι θα κάνουν και Tour ανά Ελλάδα.
Μάλιστα,άκουσα πως η Μπακογιάννη θα παρασταθεί και στους εορτασμούς του «Όχι» που θα γίνουν προσεχώς στην πόλη μας.(Ελπίζω απλά να μη γίνουν τα ρεζιλίκια του ΠΑΣΟΚ, που θα θυμάστε όλοι, όταν το 2007 στις ίδιες εκδηλώσεις οι τότε μονομάχοι Βενιζέλος και Πανανδρέου σπρωχνώτουσαν στον Άγιο Δημήτρη το ποιος θα είναι πιο κοντά στον Καραμανλή και ποιος θα κάνει πιο πειστικά την αρχηγική εμφάνηση).

Και θα κάνω την εξής αφελή ερώτηση. Αφού ξέρανε και οι τέσσερις τους ότι η ΝΔ βουλιάζει και θα χάσει της εκλογές με πανωλεθρία. Αφού όλοι το ξέρανε και οι πέτρες και σίγουρα επιπλέον είχανε και τις «μυστικές δημοσκοπήσεις».
Γιατί αλήθεια δεν έκαναν τότε της ομιλίες ανά Ελλάδα και τα Tours τους, ώστε να βοηθήσουν τον "φουκαρά" Καραμανλή, -που εδώ που τα λέμε ουσιαστικά πάλευε μόνος του- για να σώσει την παρτίδα;;
Γιατί τότε εσείς κύριοι, μέχρι και στην τηλεόραση βγαίνατε με φειδώ, ενώ σήμερα δεν σας προλαβαίνουμε;;

Όχι μη μας απαντήσετε.
Ξέρουμε.

Πόλεμος στην Θεσσαλονίκη;; Όχι. Πάμε παρέλαση

Έτσι όπως περνούσα σήμερα το απόγευμα την Περιφερειακή οδό της Θεσσαλονίκης, ξαφνικά έφτασα σε ένα μποτιλιάρισμα. Φτου. Σκέφτηκα πως μάλλον θα έχουμε (πάλι) ένα από τα γνωστά τροχαία ατυχήματα και για αυτό θα υπάρχει και το μποτιλιάρισμα.
Σιγά, σιγά όμως καθώς έφτανα στο σημείο όπου ήταν το υποτιθέμενο συμβάν, ξαφνικά είδα μια εικόνα που δεν περίμενα να δω.
Τουλάχιστόν 10 αρματοφορείς είχαν φορτωμένα τα γνωστά σε όλους μας άρματα μάχης, τα περίφημα Leopard 1.
Εκείνη την στιγμή συνειδητοποίησα πως όλη η φασαρία γίνεται, διότι σε λίγες μέρες η πόλη μας θα είναι για άλλη μια φορά το κέντρο της Ελλάδος (την πρώτη φορά αυτό γίνεται στην Διεθνή –τρόπος να λέμε- Έκθεση και την δεύτερη στους εορτασμούς της επετείου του περίφημου «Όχι».)

Τα άρματα των προηγούμενον δεκαετιών, δηλαδή τα Leopard 1 που δεν είναι να καμαρώνουμε για αυτά, αλλά να τα κρύβουμε, «κόλλησαν» την περιφερειακή οδό της Θεσσαλονίκης.

Και θα πω για άλλη μια φορά αυτό που λέμε κάθε χρόνο.
Ως πότε θα έχουμε αυτές τις τριτοκοσμικές παρελάσεις στρατού κύριοι εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές.

Και γιατί κάθε χρόνο πρέπει να βλέπουμε αυτά τα άρματα και τα αεροπλάνα τύπου Mirage να πετάνε πάνω από τα κεφάλια μας και να φοβόμαστε μήπως, λέω μήπως κανένα πέσει πάνω στο κεφάλι μας;

Ποδήλατο και η Θεσσαλονίκη

Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη πολιτισμού και γεωγραφικά μάλλον ιδανική για το ποδήλατο. Εάν εξαιρέσεις την Άνω Πόλη, όλες οι υπόλοιπες περιοχές της είναι εύκολα προσβάσιμες με το ποδήλατο.

Το ποδήλατο δεν είναι απλά ένα οικονομικό και συνάμα «πράσινο» μέσο μεταφοράς. Είναι μια ολόκληρη παιδεία. Το να είσαι οδηγός αυτοκινήτου και να σέβεσαι έναν ποδηλάτη δείχνει κάτι. Το να είσαι ποδηλάτης σημαίνει ακόμη πιο πολλά. Σημαίνει καταρχάς ότι έχεις απαρνηθεί την άνεση του αυτοκινήτου ή του Μέσου Μαζικής Μεταφοράς. Μετά το δεύτερο και βασικότερο. Βοηθάς τον εαυτό σου σε ένα πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Οι ειδικοί μάλιστα λένε, ότι το να γυμνάζεται κανείς κάνοντας ποδήλατο είναι μάλλον μια από της πιο καλές ασκήσεις για το σώμα μας.

Στην πόλη μου, στη Θεσσαλονίκη, έχουν εγκατασταθεί εδώ και μερικές μέρες κάποιες ποδηλατολωρίδες. Πρόσεξα ότι ήδη πρώτοι τολμηροί ποδηλάτες άρχισαν να τις χρησιμοποιούν. Το ποδήλατο άρχισε δειλά δειλά να κάνει την επανεμφάνιση του στην πόλη.

Αυτό είναι πολύ καλό σημάδι, πάρα πολύ καλό. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εντύπωση που μου έκανε η πόλη του Άμστερνταμ, όταν την επισκέφτηκα. Μια πόλη γεμάτη ποδήλατα.

Άντε. Ας γίνει η Αθήνα η καινούρια Βαρκελώνη των Βαλκανίων και η Θεσσαλονίκη, Νέα Άμστερνταμ.

Γιώργο αν θέλεις να αλλάξεις, τότε άλλαξε τα όλα

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έπεσε κατά κύριο λόγο από αίτια που προκάλεσαν οι κακοδιαχείριση του Δημοσίου και από τα λεγόμενα σκάνδαλα.

Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε χθες μια σειρά από θετικά μέτρα που προάγουν την καλύτερη διαχείριση στο δημόσιο.
Πουθενά ωστόσο δεν είδα να αλλάζει κάτι ως προς το Νόμο περί της ευθύνης των Υπουργών. Η νέα κυβέρνηση δεν αλλάζει τίποτα σχετικά με τον συγκεκριμένο Νόμο και αυτό θα επιτρέπει και στο μέλλον να υπάρχει στην κορυφή της πυραμίδας ατιμωρησία για παραβάσεις υπουργικού καθήκοντος και για κακοδιαχείριση δημοσίου χρήματος.

Οι εκλεγμένοι βουλευτές και υπουργοί δεν πρέπει να ξεχνάνε, πως εκλέγονται από τους πολίτες για ένα συγκεκριμένο λόγο. Και ο λόγος αυτός είναι η διαχείριση του κράτους, της κοινωνίας.

Με βάση της λογικής αυτής, όποιος Υπουργός ή Βουλευτής βρεθεί να κάνει κατάχρηση της εξουσίας ή του καθήκοντος, πρέπει άμεσα να αντιμετωπίσει την ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Άμεσα και μάλιστα χωρίς αναβολές.
Οι εξεταστικές της Βουλής, οι ψηφοφορίες, όπως τις είδαμε για παράδειγμα στην υπόθεση Παυλίδη, δεν είναι λύση. Το Σύνταγμα αναφέρει ρητά την ύπαρξη μιας και μοναδικής κατηγορίας πολιτών.
Με βάση το σύνταγμα μας, και με βάση την κοινή λογική, τόσο οι βουλευτές, όσο και οι υπουργοί δεν πρέπει να χαίρονται πολιτικής ασυλίας που αφορά ποινικά αδικήματα και την κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος.

Όλοι μας είδαμε την κατάληξη της υπόθεσης Παυλίδη, όπως και παλαιότερα και της υπόθεσης «τροπολογίας «Πάχτα» που μάλιστα αφορούσε την ανάμιξη και κάποιου σημερινού υφυπουργού και βουλευτή της Θεσσαλονίκης. Όπως όλοι μας είδαμε την υπόθεση του Βατοπαιδίου και της Siemens.

Αν θέλει ο Γιώργος να πάει την Ελλάδα μπροστά, πρέπει να αλλάξει και ο σχετικός νόμος. Να έχει άμεση εφαρμογή, να ψηφιστεί και από τους 300 βουλευτές.
Ο νόμος περί της ευθύνης Υπουργών πρέπει να γίνει πραγματικότητα. Και οι παραβάτες να βρεθούν στο εδώλιο.

Δεν μπορούμε να συζητάμε για διαφάνεια και να έχουμε θολό τοπίο στην κορυφή.

Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και όλα θα έρθουν με την σειρά

Τι και αν και έχουμε νέα κυβέρνηση ημερών, τι και αν και έχουμε διπλωματική σύρραξη με τους Κινέζους, τι και αν έχουμε έμφραγμα στο λιμάνι του Πειραιά, στην ελληνική δημόσια ζωή, στα ΜΜΕ της δηλαδή, δεσπόζει εδώ και μέρες το θέμα της διαδοχής του Καραμανλή στην προεδρία του κόμματος. Τα δελτία ειδήσεων το προβάλουν ως το βασικό θέμα της ημέρας και κάθε δήλωση υποψηφίων, ως την μέγιστη είδηση για σχολιασμό και ανάλυση.
Καλά τα είπε χθές ο Βαγγέλης Μειμαράκης, ότι ο κόσμος χέστηκε για όλα αυτά.
Πολύ καλά τα είπε, αλλά ποιος τον ακούει…
Σκεφτόμουν επίσης, το πώς έγιναν τα πράγματα στις ΗΠΑ με τον Barrack Obama.
Εκεί το σύστημα λειτουργεί διαφορετικά. Όταν εκλέγεται κάποιος για Πρόεδρος ή αρχηγός του κόμματος, δεν είναι αυτονόητο ότι ο συγκεκριμένος πρόεδρος- αρχηγός θα είναι αυτόματα και υποψήφιος του κόμματος στις επόμενες εκλογές.
Εκεί έχουν διαδικασίες που ούτε που μπορούν να τα φανταστούν εδώ, ή μάλλον που δεν θέλουν να φανταστούν, δεν συμφέρει να τα φανταστούν.
Εκεί είναι αυτονόητο να υπάρχουν οι κάλπες (και στην συνέχεια εκλέκτορες).
Ο κάθε υποψήφιος έχει το πρόγραμμα του, εδώ τι πρόγραμμα έχει ο Ψωμιάδης π.χ. που βάζει υποψηφιότητα;; Ο καθένας εδώ μιλάει με αοριστολογίες ή περί κοινωνικού φιλελευθερισμού και για πατριωτική κεντροδεξιά ή περί κάθε μαλ...ιας που του έρχεται.
Είναι ξεφτίλα να μιλάμε μέρες, το αν πρέπει να στηθούν οι κάλπες.

Και το τελευταίο και το πιο εξοργηστικό. Όταν μιλάμε για τον μελλοντικό αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, είναι σαν να μιλάμε ήδη με τον επόμενο Πρωθυπουργό…
Μα κύριοι δημοσιογράφοι -και μερικοί Bloggers-, οι Μπακογιάννη, Σαμαράς, Αβραμόπουλος και Ψωμιάδης, αν δεν κάνω λάθος δεν είναι Πρωθυπουργοί της Ελλάδας. Προσπαθούν να γίνουν Πρόεδροι του κόμματος τους, που ήρθε δεύτερο (συγνώμη τρίτο, γιατί το δεύτερο ήταν το κόμμα της Αποχής) στις εκλογές. Εκτός αν είναι τόσο σίγουρο ότι κανένα άλλο κόμμα δεν θα ξεπεράσει στο μέλλον την Νέα Δημοκρατία ή εάν τελικά ισχύει η περιβόητη φράση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ότι «όλα έρχονται με την σειρά».

Η Κροατία το ξανασκέφτηκε

Στη Κροατία, σε μια χώρα με 4,5 εκατομμύρια κατοίκους, εφαρμόστηκε ο νόμος περί απαγόρευσης καπνίσματος, όπως έγινε και στην Ελλάδα, καθώς και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Σε μια χώρα που υπολογίζεται πώς ένας στους τρεις Κροάτες καπνίζει, η κυβέρνηση κατόπιν έντονης πίεσης ιδιοκτητών καταστημάτων καφέ, μπαρ και εστιατορίων, πήρε πίσω το σχετικό νομοσχέδιο περί της απαγόρευσης του καπνίσματος.
Έτσι οι καταστηματάρχες που διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την ραγδαία πτώση τζίρου τους και προέβησαν σε μια σειρά διαμαρτυριών, μπορούν τώρα να επιτρέπουν στους θαμώνες τους την αγαπημένη τους συνήθεια χωρίς να κινδυνεύουν με πρόστιμο.
Ανάλογες διαμαρτυρίες έγιναν πρόσφατα και στην Τουρκία. Εκεί επίσης εκδήλωσαν οι καταστηματάρχες την πτώση της δουλειάς τους, και κάποιοι πολίτες δήλωσαν χαρακτηριστικά, πως το κάπνισμα αποτελεί Τουρκική κληρονομιά (τσιγάρο και ναργιλές), μαζί με το αγαπημένο τους τσάι ή καφέ.
Εκεί οι διαμαρτυρίες έγιναν χωρίς κάποιο θετικό αποτέλεσμα για τους καπνιστές.
Αντίθετα, σύμφωνα με την έρευνα του πανεπιστημίου του Μπάθ στη Βρετανία, μετά την απαγόρευση του καπνίσματος σημειώθηκε η μείωση στα καρδιακά εμφράγματα κατά δέκα τοις εκατό.
Στην Ελλάδα το πρόβλημα το λύσαμε από την πρώτη εβδομάδα εφαρμογής του σχετικού Νόμου.
Εδώ έχουμε και το Νόμο περί απαγόρευσης καπνίσματος στους δημοσίους χώρους και είμαστε εντάξει με την Ευρωπαϊκή Ένωση και παράλληλα όσοι θέλουν να καπνίσουν… απλά, καπνίζουν.