Άσυλο και η ασυλία

Να και πάλι από την αρχή. Και αναφέρομαι στο γεγονός ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή έχουμε την ίδια και την ίδια συζήτηση. Δηλαδή περί του ασύλου των Πανεπιστημίων. Όταν ανοίγεις λοιπόν τηλεόραση και πέφτεις σε κανένα talk show, βλέπεις και ακούς απόψεις που τις άκουσες πέρσι, πρόπερσι και παρά πρόπερσι….
Και λες κάθε χρόνο ίδιες συζητήσεις με το ίδιο περιεχόμενο, δεν αλλάζει τίποτα;;.
Το θέμα απ’ότι καταλαβαίνω δεν είναι επίλυση του προβλήματος, αλλά ο διάλογος…και μάλιστα της κακιάς ώρας. Ο καθένας ότι του έρθει, χωρίς να σκέφτεται.
Το να πει ο καθένας την άποψη του και να ακουστεί είναι θεμιτό και απαραίτητο.
Όμως τι νόημα έχει, απ’την στιγμή που οι εκάστοτε κυβερνήσεις είναι άτολμες, ευθυνόφοβες και καμία δεν παίρνει την απόφαση -πολιτικό ρίσκο το λένε εκείνοι-. Και κατά τρόπο αυτό, το μόνο που γίνεται σε αυτή την περίπτωση είναι η διαιώνιση του προβλήματος…
Μάλιστα άκουσα να λένε ότι φέτος τα πήγαμε καλά, δηλαδή ότι δεν ήταν όπως πέρσι. Δεν είχαμε τις ίδιες φασαρίες.

Από την μία λοιπόν έχουμε το άσυλο των Πανεπιστημίων και από την άλλη την βουλευτική ασυλία. Από την μία η εκμετάλλευση του ασύλου από τραμπούκους που ουδεμία σχέση έχουν πολλές φορές με την πολιτική ασυλία και το μόνο που κάνουν είναι στο όνομα κάποιας ιδεολογίας που και οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν, ρημάζουν και σπάνε δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Από την άλλη η ασυλία….του βουλευτή και υπουργού. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν και όμως καμία δεν τολμάει να κάνει κάτι ως προς και αυτό το θέμα. Τι και αν έχουμε τόσα σκάνδαλα, τι και αν παίξανε ομόλογα και ρήμαξαν τα ταμία, τι και αν πουλούσαν δημόσιες ακίνητες περιουσίες μέσω του Εφραίμ.

Και παρά το ότι στις μέρες που μας πέρασαν ήρθε στο φως της δημοσιότητας και τα στοιχεία καταπληκτικά στοιχεία για την διαφθορά. Και η Ελλάδα αν δεν κάνω λάθος βρίσκεται στην τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη και ανταγωνίζεται επάξια και κάποιες αφρικάνικες χώρες.
Η νέα κυβέρνηση, όπως και η παλαιότερες δεν τολμούν να βάλουν μαχαίρι στο κόκαλο και να στείλουν επιτέλους αυτούς που φέρνουν ευθύνες για την σημερινή κατάντια στο σπίτι τους και αυτούς που αποδεδειγμένα διαχειρίστηκαν το δημόσιο χρήμα προς ίδιον όφελος στα δικαστήρια, όπως θα έστελναν κάθε άλλο πολίτη.
Όπως βλέπετε έχουμε και εδώ ένα άλλο θέμα. Την βουλευτική ασυλία.

Ως πότε λοιπόν θα έχουμε το Πανεπιστημιακό άσυλο και οι τραμπούκοι θα σπάνε και θα ρημάζουν. Και ως πότε θα έχουμε πολιτική (βουλευτική ή κομματική) ασυλία και οι πολιτικοί θα ρημάζουν τον δημόσιο πλούτο και ως πότε θα υπάρχει η ατιμωρησία και των δύο σχεδόν ίδιων ομάδων;

Μήπως θα ήταν καλό ο Πρετεντέρης, Τσίμας, Τράγκας και Ευαγγελάτος και ΣΙΑ να κάνουν κάποια συζήτηση και επ’ αυτού;;

Ένας εξοφλημένος, ένας ταξιτζής και Παπακώστα νίκησαν το σύστημα

Σύσσωμη διαπλοκή και κυρίως οι λεγόμενοι βαρόνοι (Μητσοτακικοί, Κεφαλογιάννιδες, Εβερτικοί, Βαρβιτσωτικοί, κοκ...) έπαθαν προχθές μεγάλο ταρακούνημα. Και καλά να πάθουν. Αυτοί οι κύριοι μαζί με τις μεγάλες οικογένειες τους και τις αυλές, σήμερα δεν ελέγχουν το κόμμα, ένα κόμμα που το έκαναν για τις δικές τους μπίζνες, ένα κόμμα που δεν μπόρεσε δεκαετίες να πάρει ανάσα και καθαρό αέρα...
Αυτοί οι κύριοι που καθόριζαν τις τύχες της λεγόμενης «Φιλελεύθερης παράταξης», την οποία όταν δεν τους βόλευε την ονόμαζαν και Πατριωτική ή Συντηρητική, έκαναν τόσο αντιπαθέστατο τον Φιλελευθερισμό στον μέσο έλληνα και μαζί τους όλα τα media που ήταν ή είναι φιλικά προσκείμενα στην αντίπαλη παράταξη .
Όλους αυτούς δεν τους πείραξε που υπάρχει αντίσταση από κάποιους διανοούμενους, αλλά το γεγονός ότι ο μέσος νεοδημοκράτης ακόμα σκέφτεται…και κρίνει.
Όλοι αυτοί οι βαρόνοι και τα ΜΜΕ τους, είναι από την πρώτη μέρα μαζί με την Μπακογιάννη, η οποία είναι, -όπως ήταν και ο πατέρας της-, δυσφήμιση για τον φιλελευθερισμό. Το ότι αναγκαία πήραν μέτρα ή πολιτικές προς φιλελεύθερη κατεύθυνση δεν σημαίνει ότι είναι κατά ανάγκη και φιλελεύθεροι.
Η απόδειξη είναι η πολιτική που ασκούν οι πραγματικές φιλελεύθερες κοινωνίες και κόμματα του εξωτερικού, π.χ. της Δανίας ή της Ολλανδίας.
Ο απλός κόσμος δεν ξέρει από Hayek και Friedman, ούτε θα διαβάσει μετά την δουλειά τον Nozick ο κόσμος βλέπει πρόσωπα και όταν ακούει μίζες από δω, siemens από κει, και παράλληλα βλέπει την δική του άδεια τσέπη, αντιλαμβάνεται περισσότερα από τους image makers που είπαν στην Ντόρα και τον Γιώργο να χαμογελάει λες και κέρδισαν το Τζόκερ….
Ας καταλάβουν λοιπόν οι βαρόνοι πως έχασαν από έναν εξοφλημένο πολιτικό και από έναν ταξιτζή και μια Παπακώστα που είναι πιο δημοφιλή από χίλια χαμόγελα και προσωπεία..
Η υποκριτική δεν φτάνει και ο Σαμαράς ευτυχώς δεν κέρδισε επειδή είχε ένα πλατύ χαμόγελο και καλό θα κάνουν όλοι αυτοί οι «βαρόνοι» να κάνουν ένα άλλο κόμμα και να δοκιμαστούν εκεί. Αν έχουν κότσια.
Ο Σαμαράς έχει καθαρή ιδεολογική ταυτότητα και αυτό τον τιμάει. Θα κάνει ότι δεν έκανε ο Κ. Καραμανλής Β΄, θα καθαρίσει το κόμμα. Άλλωστε δεν έχει άλλη επιλογή..
Μπορεί λοιπόν να μην συμφωνούμε σε όλα μαζί του, δικαίωμα μας.
Αλλά για μένα αν θέλετε να ξέρετε, ήταν ένα θετικό γεγονός το ότι εκλέχθηκε και επίσης καλά κάνει που υπερασπίζεται με σθένος τα εθνικά μας συμφέροντα.

Όσο για τους δήθεν "φιλελεύθερους εκ του ασφαλούς"… Που είναι όλοι σήμερα;;
Θα σας πω εγώ. Σε θέσεις και σε γραφεία του δημοσίου ή σε εταιρίες που συνεργάζονται με το δημόσιο.
Αυτοί λοιπόν που πολεμάνε το «κράτος επιχειρηματία», παίρνουν τα ωραία τους τα λεφτουδάκια από το δημόσιο ή σε συνεργασία από το δημόσιο.
Με σύνθημα φιλελευθερισμό στους άλλους και όχι σε μας….

Πόσοι λοιπόν από όλους τους δήθεν φιλελεύθερους δεν είναι κρατικοδίαιτοι, ή ποιοι δεν απέκτησαν χρήματα από συναλλαγές με το κράτος;; Ή ποιοι τελοσπάντων είναι σήμερα στην πραγματική αγορά, σε εταιρίες και δίνουν πραγματική μάχη για τον φιλελευθερισμό στην πράξη και όχι στα λόγια γράφοντας από δω και από κει;;
Λίγοι… και μετρημένοι.
Και μην μου πει κανείς ότι είναι η Ντόρα ή ο Γιώργος

Αντώνης Σαμαράς ο παραβάτης

Πολλοί σοφοί άνθρωποι έχουν αναφέρει πως η ιστορία κάνει κύκλους και πως ξανά και ξανά επιστρέφει περίπου στο ίδιο σημείο από όπου ξεκίνησε. Για αυτό λένε μάθε ιστορία να δεις τι θα συμβεί στο μέλλον. Το βλέπουμε πολύ έντονα στη φύση με τις τέσσερις εποχές και την μέρα να γίνεται νύχτα και μετά ξανά μέρα.

Ο μακρόκοσμος είναι μια εικόνα το μεσοκόσμου και του μικροκόσμου που είναι ο καθένας από μας ξεχωριστά.
Η πολιτική και αυτή υποτάσσεται θέλει δε θέλει σε φυσικούς νόμους. Ορισμένοι πολιτικοί έχουν εμβαθύνει σε εσωτερικές μελέτες και έχουν κάποια θεωρητική γνώση των πραγμάτων. Άλλοι πάλι δεν έχουν ιδέα και νομίζουν πως είναι αυτοί που καθορίζουν το παρόν και το μέλλον.

Βλέποντας λοιπόν την εκλογική αναμέτρηση που πραγματοποιήθηκε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εχθές, μπορεί κανείς να δει κάτι από την ιστορία. Η ιστορία μας διδάσκει να είμαστε πάντοτε σεμνοί και να μην προσδοκούμε πράγματα πέρα από της δυνάμεις μας, γιατί εκεί παίζουμε με την φωτιά.

Το Management είναι πολύ δύσκολο και υπεύθυνο επάγγελμα. Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν πως το management δεν είναι εργασία αλλά τέχνη.
Όπως και αν το ονομάσουμε, ένα είναι σίγουρο πως το management χρειάζεται συνειδητότητα. Εδώ βλέπουμε πως ορισμένοι managers εταιριών καθορίζουν τις τύχες των εργαζομένων στο οποίο ηγούνται και το σε πόσο υπεύθυνη θέση είναι καθημερινά.
Δεν έχω σκοπό να κάνω εδώ διάλεξη περί ηγεσίας, όμως όταν κάποιος θέλει ή αισθάνεται έτοιμος να γίνει ηγέτης, τότε πρέπει πρώτα να περάσει από κάποιες εξετάσεις.

Η εποχή όπου ο ηγέτης ήταν ο καουμπόης του χωριού έχει με την εκλογή του Παπανδρέου και Σαμαρά γίνει και στην ελληνική πραγματικότητα παρελθόν.

Ο νέος πολιτικός πρέπει να μοιάζει μάλλον περισσότερο τον Λάο Τσε, παρά την John Wayne. Αυτό έδειξε και η κάλπη της 4 Οκτωβρίου και η χθεσινή κάλπη.
Το χαρακτηριστικό και των δύο νικητών είναι ίδιο. Πράος λόγος, χωρίς έπαρση και αλαζονεία.

Ο Έλληνας ψηφοφόρος και πολίτης δόξα τω Θεό χόρτασε από όλους αυτούς τους αυτοαποκαλούμενους σωτήρες της Ελλάδας, τύπου Α. Παπανδρέου και Κ. Μητσοτάκη και του Κ. Καραμανλή τον Β’.

Έφτασε η ώρα της κάλπης

Επιτέλους έφτασε αυτή η ευλογημένη ώρα της Νέας Δημοκρατίας. Τόση φασαρία για το τίποτα, θα μπορούσε να πει κάποιος. Καθώς, όπως και να το κάνουμε, όποιος και αν γίνει την Κυριακή νέος αρχηγός της ΝΔ, σίγουρα δεν θα κάνει πράξη όλες τις υποσχέσεις του. Και δυστυχώς προβλέπω να συμβεί αυτό που γίνεται κάθε φορά και οι ψηφοφόροι θα μείνουν μόνο με υποσχέσεις και οι πολιτικοί με τα γνωστά τους ΨΕΜΑΤΑ. Είναι τραγικό να ακούς συνέχεια τα ίδια και τα ίδια.

Από την άλλη, ευτυχώς που υπάρχει ο Θεός και το ΠΑΣΟΚ καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει (πληρώσει) την οικονομική κρίση, που στην Ελλάδα αυτό κατά κύριο λόγο αυτό δημιούργησε, ασκώντας στην δεκαετία του 90’ πολιτικές τύπου «Τσοβόλα δώσ’τα όλα».
Τώρα ήρθε η ώρα να μας δείξει το ΠΑΣΟΚ, πόσο «σοσιαλιστικό» είναι και πόσο «χαρβαρντιανό» είναι και πως θα λύσει, αυτό που συνδημιούργησε..
Ίδωμεν λοιπόν..

Άνανδρη επίθεση Γ. Τράγκα στον Θ. Σκυλακάκη

Ως γνωστών όλοι όσοι παρακολουθούν δελτία ειδήσεων γνωρίζουν πως ο Γιώργος Τράγκας είναι ένας από τους λίγους δημοσιογράφους λένε ανοιχτά ότι τους έρθει... Επίσης, είναι ένας από τους ελάχιστους δημοσιογράφους που δεν κρύβουν και δεν έκρυψαν ποτέ την πολιτική και κομματική τους ταυτότητα - προτίμηση, όπως και τις όποιες αντιπαλότητες.
Αυτό σε αντίθεση με τον ανιψιό -του όπως τον αποκαλεί στα ερτζιανά-, τον Ν. Χατζηνικολάου, τον κάνει πιο αγαπητό και πιο μισητό. Η κόντρα του με το «μητσοτακικό» είναι παλιά κολόνια και έχει γίνει πλέων κουραστική για όλους.

Ο Γιώργος Τράγκας μέσα από τον Real FM πέρασε μια περίοδο επίθεσης στον ΚΑΚ και τον αποκαλούσε μεταξύ άλλων και ως «Λουδοβίκο της Ραφήνας» ή «Ραφινάτο», ως «πολιτικό πτώμα» και πολλά άλλα… τώρα το τροπάριο άλλαξε και επιτίθεται καθημερινά στην Ντόρα Μπακογιάννη, με διάφορα αποσπάσματα χιτλερικών ασμάτων, τα οποία και αυτά έχουν γίνει βαρετά και κουραστικά.
Το αποκορύφωμα ήταν η σημερινή του επίθεση στον συνεργάτη και ευρωβουλευτή της Μπακογιάννη, τον Θόδωρο Σκυλακάκη, τον οποίο τον αποκάλεσε πολλές φορές ως von Σκυλακάκη.
Μπορεί η Ντόρα Μπακογιάννη λοιπόν να μην είναι από τους πολιτικούς στους οποίους εμπιστεύομαι και αυτό γιατί δεν με έχει πείσει πως έχει να προσφέρει κάτι σημαντικό στον τόπο και στην παράταξη, όμως ποτέ δεν θα συμφωνήσω με αυτού του τύπου άνανδρες επιθέσεις, οι οποίες δεν έχουν την δυνατότητα να αντιπαρατεθούν.
Ο Γιώργος Τράγκας πρέπει να παίξει πιο καθαρό παιχνίδι ή πρέπει να σκεφτεί και να σοβαρευτεί αν θέλει να μείνει στην σοβαρή δημοσιογραφία ή στην δημοσιογραφία που διδάσκει ο έτερον φίλος του ο Κακαουνάκης, της πλάκας. Γιατί κανένας, ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε ο Σαμαράς δεν έχουν ανάγκη αυτού του ελεεινού τύπου δημοσιογραφία.

Dora όπως η Hillary και ο Σαμαράς όπως Obama

Όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να υποβαθμίσουν την χθεσινή προσχώρηση του Αβραμόπουλου στο στρατόπεδο του Σαμαρά, είναι προφανές πως τα πράγματα αρχίζουν τώρα να έχουν ενδιαφέρον. Η προσχώρηση αυτή έδειξε ποια είναι η τάση της κοινωνίας, αλλά κυρίως των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας. Κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Αβραμόπουλος είναι έξυπνος και ευέλικτος πολιτικός που μόνο τυχαίες κινήσεις δεν κάνει, ιδίως, όταν πρόκειται για το μέλλον του.
Έτσι με την σύμπραξη ή προσχώρηση αν θέλετε, τα πράγματα αλλάζουν και αρχίζουν να ισοσταθμίζουν και οι δυνάμεις. Μάλιστα σε ορισμένες δημοσκοπήσεις αρχίζει να διαφαίνεται το προβάδισμα του αρχικού αουτσάιντερ, του Σαμαρά.
Ο Σαμαράς είναι εκλεκτός –προσεχτικός- στις ομιλίες του και έχει όραμα, που όπως φαίνεται δεν διαθέτει η αντίπαλος του. Από την άλλη το ευτύχημα του Σαμαρά είναι πως παίζει απέναντι σε έναν παίχτη που ονομάζεται Ντόρα Μπακογιάννη, διότι αυτή και ο Σουφλιάς είναι οι περισσότερο από όλους ταυτισμένοι με την αποτυχημένη εξαετία του Καραμανλή.
Έτσι ο Σαμαράς δίπλα της φαίνεται άφθαρτος, καθαρός και φρέσκος. Και αν δεν κάνω λάθος κάτι τέτοιο το είχαμε παρακολουθήσει και στις προκριματικές των Δημοκρατικών, όπου η Χίλαρυ συμβόλιζε το παλιό βαρύ κατεστημένο και ο Ομπάμα το νέο και φρέσκο.
Η Μπακογιάννη από την αρχή της κούρσας έμμεσα κατηγορούσε τον Σαμαρά για αποστασία (η αποστασία είναι εξευγενισμένη λέξη για την προδοσία), ενώ μάλιστα αντίθετα θα μπορεί να ισχυριστεί κανείς πως έπραξε πατριωτικά το 93...
Η Ντόρα έχει μηχανισμούς, την στηρίζουν σχεδόν το σύνολο των ελληνικών ΜΜΕ και των δημοσιογράφων. Έχει την υποστήρηξη και του μεγαλοεπιχειρηματικού κόσμου (όπως είχε και η Χίλλαρι στις ΗΠΑ).
Ο Σαμαράς έδειξε πως είναι πατριώτης με την καλή την έννοια, πως είναι λαϊκός χωρίς να λαϊκίζει και αν μελετήσει κανείς τον λόγο του, δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς πως αυτός είναι ανάμεσα στους δύο ο πραγματικά φιλελεύθερος.
Αυτό δεν αρέσει σε αυτούς που θα ήθελαν να οικειοποιηθούν τον φιλελευθερισμό στην Ελλάδα, όμως οι πράξεις του το δείχνουν, όχι τα λόγια…
Και η πρώτη απόδειξη; Η άμεση στήριξη του της πρότασης του Αβραμόπουλου να γίνουν οι εκλογές από την βάση του κόμματος.

Τέλος, ο Σαμαράς ανέπτυξε ξεκάθαρα τις απόψεις του, έδειξε πως είναι σταθερός, σοβαρός και πάνω από όλα καθαρός. Από την άλλη η φθορά και το κατεστημένο...

Αυτό δεν σας θυμίζει κάτι;

Λέτε να έχουμε και το ίδιο εκλογικό αποτέλεσμα;;

Κάτι παραπάνω θα ξέρουν οι Κρητικοί…

Σήμερα απόγευμα μετά από αρκετό καιρό βρήκα λίγο χρόνο και έκανα λίγο μια βόλτα στο διαδίκτυο. Όπως σέρφαρα, έπεσα τυχαία σε ένα κρητικό, αυτοαποκαλούμενο πατριωτικό blog. Δεν γνωρίζω ποιος ή ποιοι είναι οι δημιουργοί του, όμως ένα πράγμα μου έκανε εντύπωση. Ήταν η ξεκάθαρη τους θέση στο θέμα της αρχηγίας της Νέας Δημοκρατίας.
Ενώ θα περίμενα να έχει η Μπακογιάννη ρεύμα και στήριξη από την Κρήτη, όπως έχει ο Σαμαράς στην Μεσσηνία ή ο Παναγιώτης στην Θεσσαλονίκη, διαπίστωση ήταν πως κάθε άλλο παρά θετική για την Ντόρα.

Κάτι μάλλον θα ξέρουν αυτοί οι Κρητικοί…

Πηγή: http://cretanpatriot.blogspot.com/

ΣΑΜΑΡΑΣ - Ο καταλληλότερος για πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας

Τα gallop, έχουν δείξει πως ο αγώνας για την προεδρία και για το ταμείο της Νέας Δημοκρατίας καλά κρατεί. Καθώς όμως περνούν οι μέρες, σιγά σιγά πλησιάζουμε προς της εσωκομματικές εκλογές της Νέας δημοκρατίας. Κόμματος το οποίο θα είναι ο βασική αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ και κόμματος στο οποίο έχω ως γνωστών κάποια φιλικά αισθήματα.
Και όπως περνούν οι μέρες αρχίζω και διακρίνω πιο ξεκάθαρα και τις ποιοτικές διαφορές ανάμεσα στους υποψηφίους και να παίρνω με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κάποια θέση.

Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει μια σοβαρή στάση σχεδόν σε όλα τα θέματα, είναι ευγενικός και παράλληλα είναι πολύ σκληρό καρύδι και ξέρει να επιβιώνει σε συνθήκες, που οι άλλοι τα χάνουν. Έχει κυνηγηθεί όσο κανένας άλλος πολιτικός και είναι επιπλέον ο πιο ικανός και καταρτισμένος για την θέση του πρόεδρου.

Νομίζω πως αν θέλει να δει σύντομα την εξουσία η Νέα Δημοκρατία, τότε πρέπει να στηριχτεί ο Αντώνης.

Το Blog της ΔΡΑΣΗΣ. Μια εικόνα χίλιες λέξεις

Αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο, μετά από πολύ σκέψη, αφενός επειδή έχω κάποια σχέση με το κόμμα της ΔΡΑΣΗΣ, που ως ιδρυτικό μέλος της έχω σαφώς δικαίωμα να φέρω την γνώμη μου και αφετέρου επειδή πιστεύω πως με καλοπροαίρετη κριτική μπορούμε να αλλάξουμε κάποια πράγμτα που μοιάζουν να είναι σε κακό δρόμο, πράγμα που μου είπε και κάποιος "δικός" μου άνθρωπος που επισκέφτηκε πρόσφατα το Blog.
Αρχικά πρέπει να αναφέρω πως το άρθρο αυτό το γράφω στο δικό μου blog και όχι στο blog της ΔΡΑΣΗΣ, γιατί θέλω να αποφύγω τυχών υβριστικές απαντήσεις.
Τις τελευταίες μέρες λοιπόν βλέπω στο επίσημο Blog της ΔΡΑΣΗΣ οι βρισιές να καλύπτουν το σύνολο των σχολίων. Μάλιστα σε κάποιο post μου ανέφερα, ότι πρέπει να υπάρχει ελευθερία λόγου όμως, και παράλληλα κάποιο «φιλτράρισμα» και αυτό είτε σε μορφή login members ή κατόπιν έγκρισης διαχειριστή.
Το καλοκαίρι έγινε κάποια προσπάθεια μετριασμού σχολίων, που όμως γρήγορα σταμάτησε.
Η μη-ΔΡΑΣΗ (αδιαφορία) αυτών που επινόησαν το Blog της ΔΡΑΣΗΣ είναι πλέον φανερή και με αναγκάζει να είμαι αρκετά σκληρός μαζί τους. Το κακό δεν είναι ότι το παρατήσανε το Blog, αλλά ότι έχει γίνει η δυσφήμηση και για τους ίδιους...
Αυτοί λοιπόν που το παρατήσανε -χωρίς να βρούνε κάποιο αντικαταστάτη ή τελοσπάντων να το ανακοινώσουνε- μπορεί να είχανε κάποιο σοβαρό λόγο να το κάνουνε, αλλά η αδιαφορία μάλλον δεν θα είναι η δικαιολογία για αυτούς. Μπορεί και το επίπεδο τους αρχικά να ήταν ψηλό, όμως δεν μπόρεσαν βλέποντας την κατρακύλα να βάλουν κάποιο όριο και έτσι παρασύρθηκαν και οι ίδιοι στο ρεύμα.
Και επειδή κάποιοι ίσως θα με ρωτήσουν τι σε έχει πιάσει τώρα το blog, θα απαντήσω πως το blog είναι αυτή την στιγμή μαζί με το site (που ευτυχώς είναι σε καλό επίπεδο, που όμως διαφημίζει το blog!!) η μοναδική εικόνα του κόμματος.
Επίσης, κάποιοι άλλοι κύριοι δήθεν "σοβαροί" και "έξυπνοι" καθηγητές που ήρθανε στην ΔΡΑΣΗ σαν τα κοράκια, εξαφανιστήκανε μετά τις Ευρωεκλογές. (Το σχόλιο προφανώς δεν ισχύει για τον κ. Ζώρα)
Οι διαχειριστές (αν υπάρχουν) μάλλον διεκπεραιώνουν τα δικά τους Blogs και Sites και προτιμούν να γράφουν από δω και από κει, οι συνεργάτες που υπήρχαν, αν και δεν είχαν την υποχρέωση δεν έβαλαν βάζοντας όρους στο blog.
Κατά αυτό τον τρόπο λοιπόν και τα όνομα των συνεργατών, που είναι στα δεξιά του blog καθημερινά δυσφημίζονται και αυτοί αδιαφορούν για αυτό που αν δεν κάνω λάθος είναι 10-14 άτομα.. και.. καλά δεν έχω την απαίτηση, ούτε την αυταπάτη ότι ο Μάνος, ο Δήμου ή ο Ανδριανόπουλος θα ασχοληθούν με το φιλτράρισμα μηνυμάτων, όμως θα περίμενα κάποια παρέμβαση τους έστω (τηλεφωνική) ή αν δεν ενδιαφέρονται την διαγραφή των ονομάτων τους.

Όλο αυτό δεν μ'αφήνει περιθώριο στο να μην βγάζω το συμπέρασμα, ότι οι κύριοι αυτοί, μάλλον άλλο σκοπό είχαν όσο αφορά την ΔΡΑΣΗ και όταν είδαν ότι η ΔΡΑΣΗ δεν είχε το αναμενόμενο κατά αυτούς αποτέλεσμα, την «έκαναν» νύχτα... κάποιοι εκ των οποίων ίσως και για το ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη που έχει ρεύμα και για το οποίο ξαφνικά όπως βλέπω τρέφουν φιλικά αισθήματα.

Όσο για τους υπόλοιπους «ρομαντικούς» που απέμειναν και γράφουν εδώ και στα σχόλια (μαζί τους και εγώ), απ’ ‘ότι φαίνεται έχουμε μείνει πολύ πίσω...

Δυστυχώς, αν και είχα άλλη άποψη αρχικά, θα συμφωνήσω και με τα σχόλια των glam και τον του αρχαίου.

Το Blog της ΔΡΑΣΗΣ λοιπόν δεν διαθέτει πλέον καμία σοβαρότητα, είναι δυσφήμιση. Δεν έχει τίποτα το νέο, ελπιδοφόρο και δυναμικό. Η μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Ένα κόμμα ελπιδοφόρο και ένα κόμμα που ήθελε να παίξει κάποιο μελλοντικό ρόλο κατάντησε ορμητήριο για κάποιους υβιστές, μόνο και μόνο επειδή δεν υπήρχε σαφείς κανονισμός λειτουργίας

Η πρόταση μου είναι να κάνουμε τώρα την διόρθωση και να επιτρέπονται σχόλια μόνο χωρίς βρισιές και αυτό απο'οτι φαίνεται μπορεί να λειτουργήσει μόνο κατόπιν έγκρισης, έτσι ώστε να κρατάμε κάποιο επίπεδο.
Η άλλη πρόταση είναι να το κλείσουμε το blog και να έχουμε μόνο το site.

Ελπίζω να εισακουστώ και να αλλάξει η εικόνα. Αν όμως συνεχίζει να είναι αυτή η εικόνα του ιστολογίου, τότε ας βγει το δικό μου blog από του τα blogs που προτείνει.
Αυτά είχα να πω και δεν ξανασχολούμαι με το θέμα.

Ας πάμε να πουλήσουμε την ιστορία και η παράδοση λοιπόν, γιατί αλλιώς καταστραφήκαμε..

Η αγορά (τροφίμων) της Θεσσαλονίκης έχει το μαύρο της το χάλι.
Όλοι λένε πως τέτοιο Οκτώβρη δεν έχουν ξαναδεί όσα χρόνια είναι στην αγορά. Πουθενά δεν υπάρχει κανένας κρατικός έλεγχος και ο καθένας πουλάει ότι γουστάρει, όσο γουστάρει. Οι μικροί παραδοσιακοί επαγγελματίες κλείνουν ή μετά βίας καλύπτουν τα έξοδα τους. Η πτώση τζίρου είναι κάθετη και αν εξαιρέσουμε τον κλάδο της κινητής τηλεφωνίας, νομίζω πως όλοι οι υπόλοιποι είναι σε αναμμένα κάρβουνα, περιμένοντας να κάνει κάτι ο Γιώργος και να σώσει κάπως την κατάσταση.
Να ρίξει τελοσπάντων χρήμα στην αγορά -όπως υποσχέθηκε-.
Ο Γιώργος το είχε πει προεκλογικά, πως τα χρήματα υπάρχουν. Τώρα όλοι περιμένουν…

Οι περισσότεροι φυσικά ξέρουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα να σωθεί με μαγικό τρόπο η κατάσταση της αγοράς, ούτε ότι θα δοθούν χρήματα για την τόνωση της.

Όμως, γιατί έχει η αγορά αυτό το χάλι;
Από την μία επειδή έχουμε ανεξέλεγκτη κατάσταση. Από την άλλη χαμηλοί μισθοί και η ανεργία.
Η παραγωγή έχει εξαφανιστεί εδώ και κάποια χρόνια και οι μόνοι κλάδοι τελικά που έχουν κάποια σχετική παραγωγή είναι οι κλάδοι των τροφίμων. Και αυτό όχι επειδή δεν μπορούμε να φέρουμε τρόφιμα «απ’ έξω», αλλά επειδή όσο και να ζορίζεται ο Έλληνας δεν θα φάει βουλγάρικο λευκό τυρί, -άσχετα που είναι στην μισή τιμή- αντί για φέτα. Το ίδιο ισχύει και για το λάδι, το κρέας, το γάλα...

Σήμερα, εάν κάνει κανείς βόλτα στην αγορά, θα διαπιστώσει πως τα πιο πολλά καταναλωτικά αγαθά κατασκευάζονται στο εξωτερικό. Στην Ασία κατά κύριο λόγο. Αυτό θα γίνει ακόμη πιο έντονο, όταν θα γίνει πλήρης ή μερική ένταξη της Τουρκίας στη Ε.Ε. που στηρίζει η Ελλάδα.

Όμως αλήθεια τι μπορεί να γίνει; Τι μπορεί να κάνει ο Γιώργος,;;

Τίποτα κατά εμέ. Από την στιγμή που οι νέοι δεν θέλουν να δουλεύουν. Και δεν θέλουν να δουλεύουν όχι επειδή είναι οκνηροί, αλλά επειδή δεν υπάρχει ούτε αμοιβή, ούτε δουλιές με μέλλον. Και από τη στιγμή που οι μισοί νέοι θέλουν να γίνουν τραγουδιστές στα Fame stories και στα X-factor και άλλοι μισοί περιμένουν να διοριστούν στο δημόσιο τα πράγματα δεν θα πάνε καλά.

Στην αγορά της Θεσσαλονίκης, αν εξαιρέσει κανείς επενδύσεις (με επιδοτήσεις κράτους παρακαλώ) σε μπουγατσατζίδικα και σε νυχάδικα, δεν υπάρχει τίποτα το καινούριο.
Όλοι έχουν παράπονο πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει εγχώρια κατανάλωση.
Πρέπει όμως να γίνει κάτι. ΠΡΕΠΕΙ να ενισχυθούν τουλάχιστον οι εξαγωγές, έτσι ώστε να δημιουργηθούν έστω με αυτόν τον τρόπο κάποιες νέες θέσεις εργασίας.
Η οικοδομή και ο τουρισμός στα οποία βασιζόμασταν έχουν πτώση, -άσχετα που δεν απασχολεί εγχώριο πληθυσμό- .
Πρέπει άμεσα να τελειώσει το παραμύθι -με την συναίνεση όλων των κομμάτων- του δημοσίου.
Και επειδή η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί σήμερα την υπόλοιπη Ευρώπη σε τίποτα, επειδή ούτε καινοτόμα προιόντα έχει πρέπει να πουλήσει την παράδοση της και την ιστορία της.
Γιατί αυτό μας έμεινε. Αυτό πρέπει να πουλήσουμε εδώ που φτάσαμε.