Πλατεία Ομόνοιας- Δρόμος της ντροπής

Κάποτε στη Πλατεία Ομονοίας και στους γύρο δρόμους σφύριζε ζωή...
Κάποτε η "Ομόνοια" ήταν το σύμβολο ζωής για τους Αθηναίους -ποιος Αθηναίος δεν έκλεισε ραντεβού στου Μπακάκου;;-, του εμπορίου και της βόλτας για τον Έλληνα και χαρά και ψώνια για τους τουρίστες.

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει καθώς στη Ομόνοια -αν και έχουν γίνει κάποια έργα υποδομής όπως, η ανάπλαση, το Μετρό-, κατατάσσεται μαζί με την Reeperbahn του Αμβούργου, την Damstraat του Άμστερνταμ, την Place Pigalle του Παρισιού και την Πλατεία Βέντσεσλας της Πράγας στους πέντε πιο κακόφημους δρόμους της Ευρώπης και αυτό χάρη στην πορνεία από την Αφρική και την Ασία, τα ναρκωτικά και τους «τσαντάκηδες».

Σύμφωνα με τους βρετανικούς The Time η «Ομόνοια» είναι ο μόνος από τους πέντε "μαύρους" δρόμους που πάει από το κακό στο χειρότερο.. καθώς στους υπολοίπους έχουν επισημανθεί σημεία βελτίωσης.

Οι πολιτικοί που ζητούν τώρα την ψήφο μας τι έχουν να πουν γι' αυτό;;

Τι θα ψηφίσουν οι πολίτες της «Παραλίας»;

Μια ερώτηση- πονοκέφαλος-, που μάλλον απασχολεί τα επιτελεία των μεγάλων κομμάτων, καθώς το συγκεκριμένο target group (έτσι για να μιλήσουμε λιγάκι με πολιτικό μάρκετινγκ) δεν είναι εύκολα προβλέψιμο, καθώς η απέχθεια τους για τα πολιτικά μεγαλώνει καθημερινά, όταν βλέπουν τους υποκριτές- πολιτικούς.
Η αποχή στις τελευταίες εκλογές ήταν τεράστια. Αν θυμάμαι καλά ήταν περίπου 40%.
Ο αριθμός αυτός είναι πολύ μεγάλος και η προσέλευση τους ή μη, θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα των ερχόμενων εκλογών.

Κανένας πολιτικός, πολιτικός αναλυτής ή δημοσιογράφος δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ή ακρίβεια, αν οι πολίτες αυτοί θα προσέλθουν στις κάλπες για να ψηφίσουν και ποια θα είναι η ψήφος τους ή εάν θα επιλέξουν να γίνουν αυτή την φορά το «κόμμα του βουνού».
Καθώς δεν υπάρχει το αντίστοιχο «Κόμμα της παραλίας» ή «Βουνού», δεν θα τολμήσω ούτε εγώ να κάνω μια πρόβλεψη.

Την μόνη πρόβλεψη που θα κάνω είναι για την αποχή.
Η αποχή λογικά δε θα πέσει κάτω από το 30%. Το ανώτερο που μπορεί να φτάσει είναι 40%

.

Η ΔΡΑΣΗ είναι εδώ!!

Τελικά ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν άντεξε την πίεση και προκήρυξε αιφνιδιαστικά πρόωρες εκλογές. Κανένας δεν περίμενε αυτή την κίνηση του Πρωθυπουργού, που αν και είχε πολλές επιλογές, διάλεξε μάλλον τον εύκολο δρόμο, … της φυγής.
Ο Κ. Καραμανλής αντί για μεταρρυθμίσεις που υποσχέθηκε, διάλεξε την ενίσχυση του κρατικού μηχανισμού, αύξησε το χρέος της Ελλάδας.

Τα οικονομικά σκάνδαλα, που πολλές φορές ήταν επικοινωνιακά τρικ της αντιπολίτευσης, ήταν τόσα πολλά που, κάθε φορά μόλις έκλεινε (τρόπος που λέγειν έκλεινε) το ένα, άνοιγε κάποιο άλλο..
Με αυτά τα σκάνδαλα, χωρίς σοβαρά στελέχη με δυναμική, χωρίς όραμα και έμπνευση για την Ελλάδα ο Καραμανλής και η κυβέρνηση του προχωρούν εσπευσμένα σε εκλογές.

Το τραγικό απ’όλα είναι ότι το νέο που υποτίθεται έρχεται δεν είναι καθόλου νέο, το ξέρουμε πολύ καλά από παλιά, το ζήσαμε στο πετσί μας τόσα χρόνια, απλά έχουμε μνήμη καλαμαριού και το ξεχάσαμε..

Τελικά υπάρχει κάτι νέο στο πολιτικό χάρτη της Ελλάδας;;

Έχει παραγίνει τι κακό με τα έργα που δεν έχουν προγραμματισμό

Ο προγραμματισμός απ’ότι φαίνεται δεν είναι το πιο δυνατό σημείο του Έλληνα πολιτικού.
Συχνά όλοι μας αφήνουμε στην τύχη πολλές προσωπικές υποθέσεις, τις οποίες τις διεκπεραιώνουμε κατόπιν «εορτής»..
Το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους που κρατάνε στα χέρια τους τις τύχες μας, αφού συχνά πυκνά γινόμαστε θύματα τις δικής τους αδράνειας, αμέλειας και ανικανότητας. Συχνά όταν φτάνουμε στο σπίτι έχουμε τόσα νεύρα που την πληρώνει το πιο κοντινό μας πρόσωπο.

Αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα στο κέντρο της πόλης με τα διάφορα έργα έχει ξεπεράσει κάθε υπομονή και λογική.
Οι δρόμοι είναι φρακαρισμένοι και αρχίζω να έχω βάσιμες υποψίες ότι κάποιοι άνθρωποι μας μισούν και ξεσπάνε πάνω μας… γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω το γεγονός ότι είναι τόσο στραβοί και κάνουν όλα έργα στις ώρες της αιχμής και ποτέ π.χ. τα απογεύματα, βράδια ή Σαββατοκύριακα.
Σήμερα είχε την τιμητική της η Αγίου Δημητρίου. Έργα, έργα, έργα..
Το ότι πόλη της Θεσσαλονίκης έχει σοβαρότατο κυκλοφοριακό πρόβλημα το ξέρουν και οι πέτρες... Η αποστάσεις στην Θεσσαλονίκη, δεν είναι όπως στην Αθήνα, παραταύτα οι χρόνοι θα είναι μάλλον ίδιοι.
Η περιφερειακή οδός είναι δρόμος που, αν σταματήσει κάποιο αυτοκίνητο λόγο βλάβης, κλείνει αυτόματα όλη η περιφερειακή και αυτόματα όλη η πόλη, αφού η μόνη λύση είναι η Εγνατία (γίνονται έργα ΜΕΤΡΟ!!) ή Εθν. Αντιστάσεως-Όλγας.
Οι δυνάμεις τις τροχαίας είναι περιορισμένες και εκτός από ένα ήρωα τροχονόμο που κινείται με μηχανή δεν μπορώ να δω κανέναν άλλο τροχονόμο που να διευκολύνει την κίνηση.

Σε αντίθεση ο Δήμος της Θεσσαλονίκης δεν κάνει τίποτα να διευκολύνει την κατάσταση, τίποτα πλην του να αφαιρεί πινακίδες για παράνομη στάθμευση και να εισπράττει κλήσεις…

Ως πότε θα είμαστε θύματα και θα ανεχόμαστε την ανικανότητα των ανθρώπων που εμείς εκλέγουμε και πληρώνουμε;;;

"Ρουφιάνοι" και οικοπεδοφάγοι

Όπως είπαμε στο προηγούμενο άρθρο τα γεγονότα και η καθαρή λογική δείχνουν ξεκάθαρα πως οι επινοητές, οι οργανωτές, (όχι όμως απαραίτητα και οι εμπρηστές) κάθονται σε παχουλές πολυθρόνες, φορώντας ακριβές μεταξωτές γραβάτες (δεν έχουμε πρόβλημα με τις γραβάτες) και ενίοτε βγαίνουν και στην TV σχολιάζοντας με καταπληκτική υποκριτική τα γεγονότα και την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού..
Δυστυχώς για αυτά τα άτομα η χαιρεκακία τους είναι τόσο φανερή που κάνει μπαμ από απόσταση χιλιομέτρων.

Θα συμφωνήσω εδώ με τον Α. Ανδριανόπουλο, που λέει ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το χρήμα… και επίσης, ότι δεν μπορεί συνέχεια να την «πληρώνει» ο Έλληνας πολίτης- φορολογούμενος και οι πολιτικοί που έχουν το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης να είναι στο απυρόβλητο.
Στο κάτω- κάτω αυτοί έχουν την περισσότερη ευθύνη για την οργάνωση του κράτους.

Όλα τα μέτρα που προανάγγειλε ο κατά τα άλλα συμπαθής κ. Σουφλιάς είναι αστεία και θα ξεχαστούν αύριο κιόλας. Ο κύριος Σουφλιάς δεν έχει καταλάβει ότι οι εμπρηστές και οικοπεδοφάγοι γελάνε και γράφουν στα παλιά τους τα υποδήματα τα όσα λέει, δηλαδή ότι θα χαρακτηρισθεί η περιοχή αναδασωτέα, εφόσον όλα θα μείνουν στα χαρτιά και στην πραγματικότητα δεν θα τους ενοχλεί.

Απόδειξη είναι επίκαιρη και αφορά την Χαλκιδική. Όλοι θα θυμούνται τις πυρκαγιές της Χαλκιδικής του 2006, όπου κάηκαν τα υπέροχα δάση της Κασσάνδρας.

Αν ακολουθήσεις το δρόμο από το Πευκοχώρι προς την Νέα Σκιώνη (εκεί όπου έγιναν και οι φωτιές) θα βρείτε κάτι νέες βίλες…
Λοιπόν; Δεν τα βλέπει κανείς ;;
Και τίθεται εδώ και ένα ερώτημα π.χ. το πως πήρανε αυτές οι βίλες -που είναι χτισμένες στο μέρος όπου υπήρχε δάσος- το ρεύμα, το νερό, κ.ο.κ. .
Ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες τους, ποιοι οι κατασκευαστές και ποιοι οι υποτιθέμενοι οικοπεδούχοι.
Και τελοσπάντων, εάν αποδειχτεί ότι είναι παράνομες γιατί δεν γκρεμίζουν αυτές τις παράνομες βίλες;;;!!!!

Τέλος, να επιστρέψουμε στην περίπτωση των πυρκαγιών της Αθήνας. Ας επικηρυχθούν οι εμπρηστές και τα αφεντικά τους με κάποιο σημαντικό χρηματικό ποσό.
Στις μέρες της οικονομικής κρίσης που ζούμε, όλο και κάποιος που τα έχει ανάγκη, θα δώσει κάποιο στίγμα- πληροφορία για αυτούς!

Για να τελειώσουμε μια και καλή με τους εμπρηστές και να ασχοληθούμε με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας

Ρεσιτάλ υποκρισίας

Δεν μπορώ να πιστέψω πλέον ότι οι φωτιές δεν είναι εσκεμμένες ,απ΄ότι φαίνεται πλέον οι μεγάλοι εμπρηστές βρίσκονται σε γραφεία ,θέσεις ,εξουσία κλπ .
και τα λέω αυτα γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο. (Δειτε την φωτο!!!)



Οι αρχαίοι έλεγαν ότι το θέλεις είναι να μπορείς και φαίνεται ότι κάποιοι που έχουν θέσεις δεν θέλουν ,απορώ που οι δημοσιογράφοι δεν βρίζουν στα ίσια τους πολιτικούς που τολμούν να μιλάν για συντονισμό όταν την ίδια ώρά έχει ξεσπάσει η κόλαση ,απορώ πώς οι δημοσιογράφοι καλημερίζουν ανθρώπους που ζουν αυτή την κόλαση ,απορώ που δήμαρχοι κρατούν την ψυχραιμία τους και μιλούν στα κανάλια λες και δεν καταστρέφεται ο δήμος τους (να φταίει η κούραση να υποθέσω?) ,φαίνεται ότι κάτι συμβαίνει ,κάποιοι κάνουν καλά τη δουλειά τους γιατί αν αυτοί οι κύριοι χρησιμοποιούν ως άλλοθι κάθε φορά τον αέρα τότε κάτι γίνεται ,όταν όλοι διαπιστώνουν τις ελλείψεις αλλά δεν πιστέυουν ότι πραγματικά θα μπορούσαν κάποιοι ικανοί άνθρωποι να βάλουν κάποια πράγματα στην θέση τους κάτι γίνεται ,όταν είμαστε σε μια εποχή άφθονων τεχνολογικών μέσων τα οποία όμως δεν αγοράζονται κάτι γίνεται ,όταν χρησιμοποιείται ως άλλοθι από τα κανάλια η αυτοθυσία κάποιων λίγων για να καλύψουν όλα αυτά που δεν έγιναν κάτι γίνεται.
Ε κύριοι εσείς εκεί κάτω κάψατε την πρωτεύουσα σας ,μέσα σε λίγα χρόνια δεν αφήσατε τίποτα ,όμως κάνατε καλή δουλειά γιατί έχετε καταφέρει να εξαπατήσετε τον κόσμο για τα καλά και άσ'τα κορόϊδα να ασχολούνται με τα καναντέρ ,τα εναέρια μέσα ,τις περιουσίες που χάθηκαν.Σε λίγο θα ξεχαστούν όλα ,θα έχει μείνει έρημος ,κανείς δεν θα έχει ασχοληθεί με την ουσία ,ότι περιουσία μας είναι η γη ,ο ανθρωπισμός ,ο σεβασμός στην ζωή ,αλλά όλα αυτά θα μας κάνουν να τα ξεχάσουμε πολύ σύντομα οι διαχειριστές κρίσεων ,γιατί αυτούς δεν τους νοιάζει αν καίγονται τα δάση και η λογική και η ανθρωπιά .Αυτοί φοβούνται να μην ξυπνήσει ο κόσμος και ζητήσει ποιότητα ,αξία στη ζωή .Όλα αυτά όμως όπως είπα θα ξεχαστούν πάλι γρήγορα ,οι φωνές θα σβήσουν ,τα οχήματα θα μαζευτούν στις βάσεις τους όμως τα πουλιά θα έχουν πάψει να τραγουδούν πάνω από τα πεθαμένα δάση ,όμως οι διαχειριστές μας θα τα βολέψουν πάλι καλά ...

Διακοπές και βιβλίο

Όπως για τους περισσότερους, έτσι και για μένα οι επόμενες μέρες που ακολουθούν θα είναι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μέρες διακοπών. Οι διακοπές ως γνωστών είναι απαραίτητες για τον οργανισμό μας, αφού επαναφέρουν το σώμα και ψυχή σε μια κατάσταση που είναι αρκετά κοντά στην κατάσταση στην οποία θα’πρεπε να ήμασταν πάντα.

Τα παλιά τα χρόνια μόνο λίγοι Έλληνες κάνανε διακοπές, καθώς ο περισσότερος κόσμος ζούσε στην ύπαιθρο και οι δυνατότητες για διακοπές ήταν πολύ περιορισμένες λόγο οικογενειακών, εργασιακών, αλλά κυρίως λόγο οικονομικών δυσκολιών.

Τώρα μετά από μια «χρυσή» πενηνταετία τα πράγματα επιστρέφουν εκεί που ξεκίνησαν.
Ο τουρισμός τα τελευταία χρόνια είναι ένα αρκετά ακριβό χόμπι, όλο και περισσότεροι αδυνατούν να ασχοληθούν...
Έτσι όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας ή δεν πάνε διακοπές ή επιλέγουν να πάνε σε εξοχικά σπίτια συγγενών, φίλων και γνωστών. Από την άλλη αυτοί που πάνε κανονικά, μένουν όλο και λιγότερες μέρες…

Τι γίνεται όμως όταν ο οργανισμός του ανθρώπου δεν έχε μια παύση;; Πως αντιδράει κατά την διάρκεια του χρόνου;; Μπορεί ή αντέχει ο άνθρωπος να μην κάνει διακοπές για συνεχή χρόνια;;
Οι ερωτήσεις είναι πολλές και περισσότερες οι απαντήσεις, αφού καθένας από μας μπορεί να δώσει αρκετές ερμηνείες βασιζόμενος είτε σε κάποια θεωρία ή στην δική του γνώση- εμπειρία-. Προσωπικά το δοκίμασα.. και δεν μου βγήκε σε καλό.

Όπως και να έχει το πράγμα το μόνο σίγουρο είναι ότι οι διακοπές είναι ωραίο πράγμα και ότι αρέσουν στην συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων…

Εύχομαι λοιπόν σε όλους καλές διακοπές, να περάσετε όμορφα. Αφήστε για λίγο τις υποχρεώσεις και τις δουλειές στην άκρη –μην φοβάστε θα είναι εκεί όταν θα επιστρέψετε- γεμίσετε τις μπαταρίες σας και αν σας βρει χρόνος κάντε πράγματα που δεν προλαβαίνετε να κάνετε στην διάρκεια του χρόνου, π.χ. να πάτε στο θέατρο ή να διαβάσετε ένα βιβλίο που δεν προλαβαίνετε.


Εμείς εδώ σε αυτό το Blog θα τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβρη

Καλό καλοκαίρι

Γελάμε μαζί σας κύριοι συνταγματολόγοι..

Αγαπητέ κύριε Τσάτσο, αγαπητοί κύριοι συνταγματολόγοι, αυτό είναι το πρόβλημα σας, αυτό είναι το πρόβλημα της Ελλάδας;;

Πριν από μερικά χρόνια είχαμε συνηθίσει να βγαίνει κάθε τρεις και τόσο ο κ. Γκαργκάνας (πρώην Πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδος) και να μας προ-ειδοποιεί για την κατάσταση στην αγορά, στην αγορά εργασίας και να μας χτυπάει το καμπανάκι...(αντί να τα λέει στις κυβερνήσεις!!!)

Ευτυχώς που ο αντικαταστάτης του, ο κ. Προβόπουλος απ'ότι φαίνεται είναι πιο σοβαρός και παράλληλα έχει και άλλες δουλειές να κάνει και μας αφήνει στην ησυχία μας και δεν μας ζαλίζει με αυτά που ούτως σοι άλλος ξέρουμε, δηλαδή ότι η οικονομία δεν πάει απ'το κακό στο χειρότερο...

Και αφού τώρα λίγο ησυχάσαμε από τους τραπεζίτες, ήρθαν οι συνταγματολόγοι…

Με πρώτο και καλύτερο τον κ. Τσάτσο, ο οποίος εν ολίγοις μας λέει κάτι άχρηστα πράγματα και εμείς τώρα ασχολούμαστε με την άποψη του.

Αγαπητέ κύριε Τσάτσο, αγαπητοί κύριοι συνταγματολόγοι, αυτό είναι το πρόβλημα σας, αυτό είναι το πρόβλημα της Ελλάδας;;

Βρε ουστ..

Βρετανός Διευθυντής ορχήστρας Edward Downes απεβίωσε με ευθανασία

Επειδή μας αρέσει η κλασική μουσική αναπαράγουμε από τα διεθνή sites τηη είδηση του θανάτου του Βρετανού Διευθυντή ορχήστρας του BBC Radio Edward Downes και της συζήγου του Joan.

Οι Downes μετά από 54 χρόνια έγγαμου βίου, απεβίωσαν κάτω από συνθήκες που οι ίδιοι διάλεξαν. Οι Downes αποφάσισαν να τελειώσουν με την ζωή τους παρά να υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως ανέφεραν τα παιδιά τους.

Ο Edward Downes που εργάστηκε ως διευθυντής ορχήστρας BBC και της Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου, στα 85 του χρόνια ήταν τυφλός και ελάχιστα άκουγε.
Η κατά έντεκα χρόνια νεότερη σύζυγος του, που ήταν χορεύτρια μπαλέτου, χορογράφος και τηλεοπτική παραγωγός, σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιατρών έπασχε από την επάρατη νόσο.

Το ζευγάρι πέθανε στην κλινική του συγκροτήματος Dignitas (Αξιοπρέπεια) του οποίου το σύνθημα είναι «Ζούμε αξιοπρεπώς, πεθαίνουμε αξιοπρεπώς», σύμφωνα με το ελβετικό νόμο που δέχεται την ευθανασία, εφόσον ο ασθενής έχει την συνείδηση να αποφασίσει για την κατάσταση του.

Οι Downes ήταν το τρίτο βρετανικό ζευγάρι που προχώρησαν στη ευθανασία και η κίνηση αυτή πιθανότατα θα επαναφέρει το διάλογο για την ευθανασία στην Βρετανία, αλλά και στην Ευρώπη.

Η Ευθανασία είναι αποδεκτή στην Ελβετία και νόμιμη στην Ολλανδία και στο Βέλγιο. Στις υπόλοιπες χώρες είναι απαγορευμένη.

Στην Ελλάδα είναι απαγορευμένη και η οποιαδήποτε συζήτηση περι του θέματος.

Μύθος και η πραγματικότητα

Ο διάσημος Γάλλος μουσικός συνθέτης Έκτορας Μπερλιόζ είχε πει κάποτε ότι «..ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος, που -στο τέλος- τρέφεται με τους μαθητές του..»
Έτσι και ο θάνατος του Michael Jackson που έπεσε αρχικά σαν κεραυνός εν αιθρία στο -κατά τα άλλα- βαρετό κόσμο της Show Biz είναι εδώ και μέρες τροφή για τον Τύπο.
Ανακάτεψε τα βαρετά (λιμνάζουσα από κοπριά) νερά του σκανδαλοθηρικού τύπου και των κοσμικών εκπομπών που με τίποτα δεν είχαν να ασχοληθούν και που πρόβαλαν εδώ και καιρό το μηδέν ή το απόλυτο κενό.
Τουλάχιστον έτσι φαινόταν όλα μέχρι το θάνατο του Τζάκσον. Τα διεθνή ταμπλόιντς σχολίαζαν καθημερινά τις εμφανίσεις των Μπεκς και οι παπαράτσι κυνηγούσαν τη Πάρις Χίλτον και τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Ένας υπέροχος κόσμος χωρίς νόημα…
Από την άλλη, η εγχώρια showbiz με τις λαμπρές παρουσιάσεις της Τζούλιας Αλεξανδράτου ή με το γάμο των Γεωργιάδη- Μανωλίδου, δεν πρόσφεραν καμία συγκίνηση.
Τώρα ξαφνικά με έναν θάνατο όλοι βρήκαν το νόημα της ύπαρξης.
Το STAR CHANNEL μετά τον απεσταλμένο της Μυκόνου, έστειλε απεσταλμένο κι στη Never land, για να μην χάσει ούτε λεπτό από τις κοσμοϊστορικές στιγμές που διαδραματίζονται έξω από την κατοικία του Τζάκσον και ώστε οι τηλεθεατές του καναλιού να μην χάσουν ούτε μια ανατριχιαστική στιγμή. Τo Mega Channel ανακοίνωσε πως θα έχει προσεχώς μέγα αφιέρωμα στον καλλιτέχνη. Φοβερό!
Τα αφιερώματα και στα υπόλοιπα κανάλια ήταν και είναι πλούσια με πολλές γαργαλιστικές λεπτομέρειες από την ζωή του καλλιτέχνη και οι κυριακάτικες εφημερίδες δεν έχασαν (και αυτές) την δική τους ευκαιρία. Η Ελληνική υπερβολή στο μεγαλείο της.
Ακούσαμε επίσης ότι και η κατά τα άλλα ετοιμοθάνατη μουσική βιομηχανία αναστήθηκε και οι πωλήσεις των δίσκων -του εκλιπόντα- σπάνε τα ρεκόρ. Απορώ πως και το Ελληνικό Χρηματιστήριο έχασε την ευκαιρία και δεν έκανε ρεκόρ ανόδου.
Και για να γίνουν όλα αυτά, έπρεπε να πεθάνει ο Τζάκσον.
Ο θάνατος πουλάει. Το ότι πουλάει το ξέρανε και οι πέτρες, γιατί έχουμε δει και άλλες ανάλογες στιγμές με άλλους θανάτους, όμως αυτό που μου έκανε την αίσθηση είναι η Ελληνική υπερβολή.

Που ξεκινάει από την απαξίωση και καταλήγει στην δόξα και από την δόξα πάλι στην απαξίωση με μοναδικό σκοπό το κέρδος και την προβολή. Και αυτό επειδή ένας καλός καλλιτέχνης (για ορισμένους ο καλύτερος και για ορισμένους ο αδιάφορος) άλλαξε το χρώμα του δέρματος του και επειδή δεν κατάφερε ποτέ να ενηλικιωθεί και του οποίου η ζωή ήταν ένα θλιβερό reality.

Ο θάνατος του Τζάκσον είναι ένα θλιβερό γεγονός, από όπου και αν το κοιτάξεις.
Τα διδάγματα είναι αρκετά, αρκεί κανείς να έχει καθαρή σκέψη και διάθεση να το δει χωρίς τα "γυαλιά" που του βάζουν τα ΜΜΕ.