Δημοψήφισμα να καταργηθεί το κόμμα του ΛΑΟΣ.

Δεν συμφωνώ με την ιδέα της άνευ όρου ελληνοποίησης των αλλοδαπών και μεταναστών. Οι ελληνοποιήσεις με ψηφοθηρικό σκοπό, όπως τις προωθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου, είναι ό, τι χειρότερο για μια χώρα όπως η Ελλάδα. Τέτοιου είδους ενέργειες θα προσθέσουν περισσότερα προβλήματα, παρά οφέλη.
Η μη διάθεση υποδομών και δυνατότητας απορρόφησης των μεταναστών είναι γνωστή και φανερή και στους τυφλούς και το κράτος πρέπει πρώτα να εξασφαλείσει το αξιοπρεπές μέλλον τους ως μετανάστες (καθώς και των μόνιμων κατοίκων και περιοχών που είναι σε δυσκολία) και στην συνέχεια το θέμα των ελληνοποιήσεων. Σας το λέω ένα χάος θα γίνει, ο καθέ πακιστανός (δεν έχω τίποτα με το Πακιστάν και τους Πακιστανούς, τυχαίο είναι το κράτος) θα κουβαλάει όλη την οικογέννεια του. Κάτι που έγινε και στην Γερμανία με τους Τούρκους στο παρελθόν αν δεν κάνω λάθος.
Για παράδειγμα, οι νομοί Πέλλας και Κοζάνης, με την υψηλότατη ανεργία, με τις μηδενικές επενδύσεις και ανάπτυξη, μπορούν να δεχθούν σήμερα και νέους μετανάστες, που θα "προσθέσουν" οι νέες ελληνοποιήσεις;
Το έργο το έχουμε δει χίλιες φορές.. το κράτος, δηλαδή τα κόμματα που κυβερνάνε, δεν μπορούν και δεν τους ενδιαφέρει να ελέγξουν τι επίπτωση θα έχει στη κοινωνία μια ενέργια τέτοιου τύπου. Αντί για υπηκότητες ας δώσουν δουλιές, ας προσελκύσουν καλύτερα πρώτα σοβαρούς επενδυτές και εν συνέχεια τα "μυαλά" και στο τέλος τα "χέρια".
Εδώ βλέπουμε να γίνεται το αντίθετο, πρώτα τα "φθηνά χέρια" μετά τους άμυαλους μαφιόζους και στο τέλος, πολύ στο τέλος όμως, τους επενδυτές.

Δεν συμφωνώ επίσης με την φασιστική- γκεμπελιστική προπαγάνδα του ΛΑ.Ο.Σ. Είναι πέρα για πέρα ελεεινό να ζητάς δημοψήφισμα "α λα ταυτότητες" εκμεταλλεύομενος τον κάθε φιλόδοξο φασιστάκο, τον αγράμματο και την κρίση της κοινωνίας.
Διότι, ούτε Γαλλία είμαστε, ούτε Γερμανία. Αν και έχουμε μεγάλο ποσοστό από γερμανο-βελγο-ολλανδοθραφείς έλληνες, τους βλέπουμε συχνά να γίνονται πιο "ελληναράδες", παρόλο που έζησαν σε κοινωνίες, που όλοι θα θέλαμε να είχαμε εδώ και που όλοι εξυμνούμε καθημερινά και που αντί για παράδειγμα προς μίμηση, είναι παράδειγμα προς αποφυγή

Το φυλλάδιο του ΛΑΟΣ αναφέρει ότι η Ελλάδα ανήκει στους έλληνες, αυτό είναι μεγάλη απάτη. Ποιος "Καρατζαφέρης" υπολόγισε τους Έλληνες και τους ανθρώπους γενικά;
Τους είδαμε στο παρελθόν και φορούσανε στολές και ενοίοτε και με μουστάκι (μην πάει το μυαλό σας μακριά, για την Ελλάδα μιλάμε πάντα), τους είδαμε και δεν αξίζει να ασχολούμαστε μαζί τους. Ας κάνει λοιπόν στην μπάντα και ας ασχοληθεί με του οίκου (πολυκατοικίας) του, και ας μας αφήσει ήσυχους.

Συν.. εργασία στα Συν..έδρειο

Συνέδρειο ΔΡΑΣΗΣ και ΦιΣ

Ο Φεβρουάριος θα είναι μάλλον από τους πιο σημαντικούς μήνες στην ξέλιξη του Ελληνικού Φιλελεύθερου χώρου. Τα δύο κόμματα, που ουσιαστικά τον εκφράζουν, δηλαδή η ΔΡΑΣΗ και η Φιλελεύθερη Συμμαχία, θα έχουν την ευκαιρία να δουν προς τα που βαδίζει η κοινωνία μας, η χώρα μας και μέσα σε αυτό, ποιος είναι και ο ρόλος και ο σκοπός του σημερινού φιλελευθερισμού.
Αυτό τόσο από την σκοπιά της μετριοπαθούς ΔΡΑΣΗΣ, όσο από την σκοπιά της πιο ριζοσπαστικής Φιλελεύθερης Συμμαχίας, αλλά και ίσως και ένα μέρος των Οικολόγων και της Νέας Δημοκρατίας(;;;).

Θεωρώ επίσης, ότι αν υπάρχει κάποια διαφορά ή παρεξήγηση ανάμεσα στους φιλελεύθερους, που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια, αυτή πρέπει να παραμεριστεί και να γίνει και ουσιαστικός διάλογος, τόσο στην βελτίωση της εικόνας των φιλελευθέρων , όσο και στα πραγματικά θέματα που απασχολούν τον πολίτη της χώρας αυτής.

Είναι πραγματικά μια ευκαιρία που μπορεί να δώσει καταπληκτικό αποτέλεσμα, αρκεί να γίνει χωρίς μνήμες, ταμπέλες και προσωπικές ιδιοτέλειες

Άσυλο και η ασυλία

Να και πάλι από την αρχή. Και αναφέρομαι στο γεγονός ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή έχουμε την ίδια και την ίδια συζήτηση. Δηλαδή περί του ασύλου των Πανεπιστημίων. Όταν ανοίγεις λοιπόν τηλεόραση και πέφτεις σε κανένα talk show, βλέπεις και ακούς απόψεις που τις άκουσες πέρσι, πρόπερσι και παρά πρόπερσι….
Και λες κάθε χρόνο ίδιες συζητήσεις με το ίδιο περιεχόμενο, δεν αλλάζει τίποτα;;.
Το θέμα απ’ότι καταλαβαίνω δεν είναι επίλυση του προβλήματος, αλλά ο διάλογος…και μάλιστα της κακιάς ώρας. Ο καθένας ότι του έρθει, χωρίς να σκέφτεται.
Το να πει ο καθένας την άποψη του και να ακουστεί είναι θεμιτό και απαραίτητο.
Όμως τι νόημα έχει, απ’την στιγμή που οι εκάστοτε κυβερνήσεις είναι άτολμες, ευθυνόφοβες και καμία δεν παίρνει την απόφαση -πολιτικό ρίσκο το λένε εκείνοι-. Και κατά τρόπο αυτό, το μόνο που γίνεται σε αυτή την περίπτωση είναι η διαιώνιση του προβλήματος…
Μάλιστα άκουσα να λένε ότι φέτος τα πήγαμε καλά, δηλαδή ότι δεν ήταν όπως πέρσι. Δεν είχαμε τις ίδιες φασαρίες.

Από την μία λοιπόν έχουμε το άσυλο των Πανεπιστημίων και από την άλλη την βουλευτική ασυλία. Από την μία η εκμετάλλευση του ασύλου από τραμπούκους που ουδεμία σχέση έχουν πολλές φορές με την πολιτική ασυλία και το μόνο που κάνουν είναι στο όνομα κάποιας ιδεολογίας που και οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν, ρημάζουν και σπάνε δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Από την άλλη η ασυλία….του βουλευτή και υπουργού. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν και όμως καμία δεν τολμάει να κάνει κάτι ως προς και αυτό το θέμα. Τι και αν έχουμε τόσα σκάνδαλα, τι και αν παίξανε ομόλογα και ρήμαξαν τα ταμία, τι και αν πουλούσαν δημόσιες ακίνητες περιουσίες μέσω του Εφραίμ.

Και παρά το ότι στις μέρες που μας πέρασαν ήρθε στο φως της δημοσιότητας και τα στοιχεία καταπληκτικά στοιχεία για την διαφθορά. Και η Ελλάδα αν δεν κάνω λάθος βρίσκεται στην τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη και ανταγωνίζεται επάξια και κάποιες αφρικάνικες χώρες.
Η νέα κυβέρνηση, όπως και η παλαιότερες δεν τολμούν να βάλουν μαχαίρι στο κόκαλο και να στείλουν επιτέλους αυτούς που φέρνουν ευθύνες για την σημερινή κατάντια στο σπίτι τους και αυτούς που αποδεδειγμένα διαχειρίστηκαν το δημόσιο χρήμα προς ίδιον όφελος στα δικαστήρια, όπως θα έστελναν κάθε άλλο πολίτη.
Όπως βλέπετε έχουμε και εδώ ένα άλλο θέμα. Την βουλευτική ασυλία.

Ως πότε λοιπόν θα έχουμε το Πανεπιστημιακό άσυλο και οι τραμπούκοι θα σπάνε και θα ρημάζουν. Και ως πότε θα έχουμε πολιτική (βουλευτική ή κομματική) ασυλία και οι πολιτικοί θα ρημάζουν τον δημόσιο πλούτο και ως πότε θα υπάρχει η ατιμωρησία και των δύο σχεδόν ίδιων ομάδων;

Μήπως θα ήταν καλό ο Πρετεντέρης, Τσίμας, Τράγκας και Ευαγγελάτος και ΣΙΑ να κάνουν κάποια συζήτηση και επ’ αυτού;;

Ένας εξοφλημένος, ένας ταξιτζής και Παπακώστα νίκησαν το σύστημα

Σύσσωμη διαπλοκή και κυρίως οι λεγόμενοι βαρόνοι (Μητσοτακικοί, Κεφαλογιάννιδες, Εβερτικοί, Βαρβιτσωτικοί, κοκ...) έπαθαν προχθές μεγάλο ταρακούνημα. Και καλά να πάθουν. Αυτοί οι κύριοι μαζί με τις μεγάλες οικογένειες τους και τις αυλές, σήμερα δεν ελέγχουν το κόμμα, ένα κόμμα που το έκαναν για τις δικές τους μπίζνες, ένα κόμμα που δεν μπόρεσε δεκαετίες να πάρει ανάσα και καθαρό αέρα...
Αυτοί οι κύριοι που καθόριζαν τις τύχες της λεγόμενης «Φιλελεύθερης παράταξης», την οποία όταν δεν τους βόλευε την ονόμαζαν και Πατριωτική ή Συντηρητική, έκαναν τόσο αντιπαθέστατο τον Φιλελευθερισμό στον μέσο έλληνα και μαζί τους όλα τα media που ήταν ή είναι φιλικά προσκείμενα στην αντίπαλη παράταξη .
Όλους αυτούς δεν τους πείραξε που υπάρχει αντίσταση από κάποιους διανοούμενους, αλλά το γεγονός ότι ο μέσος νεοδημοκράτης ακόμα σκέφτεται…και κρίνει.
Όλοι αυτοί οι βαρόνοι και τα ΜΜΕ τους, είναι από την πρώτη μέρα μαζί με την Μπακογιάννη, η οποία είναι, -όπως ήταν και ο πατέρας της-, δυσφήμιση για τον φιλελευθερισμό. Το ότι αναγκαία πήραν μέτρα ή πολιτικές προς φιλελεύθερη κατεύθυνση δεν σημαίνει ότι είναι κατά ανάγκη και φιλελεύθεροι.
Η απόδειξη είναι η πολιτική που ασκούν οι πραγματικές φιλελεύθερες κοινωνίες και κόμματα του εξωτερικού, π.χ. της Δανίας ή της Ολλανδίας.
Ο απλός κόσμος δεν ξέρει από Hayek και Friedman, ούτε θα διαβάσει μετά την δουλειά τον Nozick ο κόσμος βλέπει πρόσωπα και όταν ακούει μίζες από δω, siemens από κει, και παράλληλα βλέπει την δική του άδεια τσέπη, αντιλαμβάνεται περισσότερα από τους image makers που είπαν στην Ντόρα και τον Γιώργο να χαμογελάει λες και κέρδισαν το Τζόκερ….
Ας καταλάβουν λοιπόν οι βαρόνοι πως έχασαν από έναν εξοφλημένο πολιτικό και από έναν ταξιτζή και μια Παπακώστα που είναι πιο δημοφιλή από χίλια χαμόγελα και προσωπεία..
Η υποκριτική δεν φτάνει και ο Σαμαράς ευτυχώς δεν κέρδισε επειδή είχε ένα πλατύ χαμόγελο και καλό θα κάνουν όλοι αυτοί οι «βαρόνοι» να κάνουν ένα άλλο κόμμα και να δοκιμαστούν εκεί. Αν έχουν κότσια.
Ο Σαμαράς έχει καθαρή ιδεολογική ταυτότητα και αυτό τον τιμάει. Θα κάνει ότι δεν έκανε ο Κ. Καραμανλής Β΄, θα καθαρίσει το κόμμα. Άλλωστε δεν έχει άλλη επιλογή..
Μπορεί λοιπόν να μην συμφωνούμε σε όλα μαζί του, δικαίωμα μας.
Αλλά για μένα αν θέλετε να ξέρετε, ήταν ένα θετικό γεγονός το ότι εκλέχθηκε και επίσης καλά κάνει που υπερασπίζεται με σθένος τα εθνικά μας συμφέροντα.

Όσο για τους δήθεν "φιλελεύθερους εκ του ασφαλούς"… Που είναι όλοι σήμερα;;
Θα σας πω εγώ. Σε θέσεις και σε γραφεία του δημοσίου ή σε εταιρίες που συνεργάζονται με το δημόσιο.
Αυτοί λοιπόν που πολεμάνε το «κράτος επιχειρηματία», παίρνουν τα ωραία τους τα λεφτουδάκια από το δημόσιο ή σε συνεργασία από το δημόσιο.
Με σύνθημα φιλελευθερισμό στους άλλους και όχι σε μας….

Πόσοι λοιπόν από όλους τους δήθεν φιλελεύθερους δεν είναι κρατικοδίαιτοι, ή ποιοι δεν απέκτησαν χρήματα από συναλλαγές με το κράτος;; Ή ποιοι τελοσπάντων είναι σήμερα στην πραγματική αγορά, σε εταιρίες και δίνουν πραγματική μάχη για τον φιλελευθερισμό στην πράξη και όχι στα λόγια γράφοντας από δω και από κει;;
Λίγοι… και μετρημένοι.
Και μην μου πει κανείς ότι είναι η Ντόρα ή ο Γιώργος

Αντώνης Σαμαράς ο παραβάτης

Πολλοί σοφοί άνθρωποι έχουν αναφέρει πως η ιστορία κάνει κύκλους και πως ξανά και ξανά επιστρέφει περίπου στο ίδιο σημείο από όπου ξεκίνησε. Για αυτό λένε μάθε ιστορία να δεις τι θα συμβεί στο μέλλον. Το βλέπουμε πολύ έντονα στη φύση με τις τέσσερις εποχές και την μέρα να γίνεται νύχτα και μετά ξανά μέρα.

Ο μακρόκοσμος είναι μια εικόνα το μεσοκόσμου και του μικροκόσμου που είναι ο καθένας από μας ξεχωριστά.
Η πολιτική και αυτή υποτάσσεται θέλει δε θέλει σε φυσικούς νόμους. Ορισμένοι πολιτικοί έχουν εμβαθύνει σε εσωτερικές μελέτες και έχουν κάποια θεωρητική γνώση των πραγμάτων. Άλλοι πάλι δεν έχουν ιδέα και νομίζουν πως είναι αυτοί που καθορίζουν το παρόν και το μέλλον.

Βλέποντας λοιπόν την εκλογική αναμέτρηση που πραγματοποιήθηκε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εχθές, μπορεί κανείς να δει κάτι από την ιστορία. Η ιστορία μας διδάσκει να είμαστε πάντοτε σεμνοί και να μην προσδοκούμε πράγματα πέρα από της δυνάμεις μας, γιατί εκεί παίζουμε με την φωτιά.

Το Management είναι πολύ δύσκολο και υπεύθυνο επάγγελμα. Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν πως το management δεν είναι εργασία αλλά τέχνη.
Όπως και αν το ονομάσουμε, ένα είναι σίγουρο πως το management χρειάζεται συνειδητότητα. Εδώ βλέπουμε πως ορισμένοι managers εταιριών καθορίζουν τις τύχες των εργαζομένων στο οποίο ηγούνται και το σε πόσο υπεύθυνη θέση είναι καθημερινά.
Δεν έχω σκοπό να κάνω εδώ διάλεξη περί ηγεσίας, όμως όταν κάποιος θέλει ή αισθάνεται έτοιμος να γίνει ηγέτης, τότε πρέπει πρώτα να περάσει από κάποιες εξετάσεις.

Η εποχή όπου ο ηγέτης ήταν ο καουμπόης του χωριού έχει με την εκλογή του Παπανδρέου και Σαμαρά γίνει και στην ελληνική πραγματικότητα παρελθόν.

Ο νέος πολιτικός πρέπει να μοιάζει μάλλον περισσότερο τον Λάο Τσε, παρά την John Wayne. Αυτό έδειξε και η κάλπη της 4 Οκτωβρίου και η χθεσινή κάλπη.
Το χαρακτηριστικό και των δύο νικητών είναι ίδιο. Πράος λόγος, χωρίς έπαρση και αλαζονεία.

Ο Έλληνας ψηφοφόρος και πολίτης δόξα τω Θεό χόρτασε από όλους αυτούς τους αυτοαποκαλούμενους σωτήρες της Ελλάδας, τύπου Α. Παπανδρέου και Κ. Μητσοτάκη και του Κ. Καραμανλή τον Β’.

Έφτασε η ώρα της κάλπης

Επιτέλους έφτασε αυτή η ευλογημένη ώρα της Νέας Δημοκρατίας. Τόση φασαρία για το τίποτα, θα μπορούσε να πει κάποιος. Καθώς, όπως και να το κάνουμε, όποιος και αν γίνει την Κυριακή νέος αρχηγός της ΝΔ, σίγουρα δεν θα κάνει πράξη όλες τις υποσχέσεις του. Και δυστυχώς προβλέπω να συμβεί αυτό που γίνεται κάθε φορά και οι ψηφοφόροι θα μείνουν μόνο με υποσχέσεις και οι πολιτικοί με τα γνωστά τους ΨΕΜΑΤΑ. Είναι τραγικό να ακούς συνέχεια τα ίδια και τα ίδια.

Από την άλλη, ευτυχώς που υπάρχει ο Θεός και το ΠΑΣΟΚ καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει (πληρώσει) την οικονομική κρίση, που στην Ελλάδα αυτό κατά κύριο λόγο αυτό δημιούργησε, ασκώντας στην δεκαετία του 90’ πολιτικές τύπου «Τσοβόλα δώσ’τα όλα».
Τώρα ήρθε η ώρα να μας δείξει το ΠΑΣΟΚ, πόσο «σοσιαλιστικό» είναι και πόσο «χαρβαρντιανό» είναι και πως θα λύσει, αυτό που συνδημιούργησε..
Ίδωμεν λοιπόν..

Άνανδρη επίθεση Γ. Τράγκα στον Θ. Σκυλακάκη

Ως γνωστών όλοι όσοι παρακολουθούν δελτία ειδήσεων γνωρίζουν πως ο Γιώργος Τράγκας είναι ένας από τους λίγους δημοσιογράφους λένε ανοιχτά ότι τους έρθει... Επίσης, είναι ένας από τους ελάχιστους δημοσιογράφους που δεν κρύβουν και δεν έκρυψαν ποτέ την πολιτική και κομματική τους ταυτότητα - προτίμηση, όπως και τις όποιες αντιπαλότητες.
Αυτό σε αντίθεση με τον ανιψιό -του όπως τον αποκαλεί στα ερτζιανά-, τον Ν. Χατζηνικολάου, τον κάνει πιο αγαπητό και πιο μισητό. Η κόντρα του με το «μητσοτακικό» είναι παλιά κολόνια και έχει γίνει πλέων κουραστική για όλους.

Ο Γιώργος Τράγκας μέσα από τον Real FM πέρασε μια περίοδο επίθεσης στον ΚΑΚ και τον αποκαλούσε μεταξύ άλλων και ως «Λουδοβίκο της Ραφήνας» ή «Ραφινάτο», ως «πολιτικό πτώμα» και πολλά άλλα… τώρα το τροπάριο άλλαξε και επιτίθεται καθημερινά στην Ντόρα Μπακογιάννη, με διάφορα αποσπάσματα χιτλερικών ασμάτων, τα οποία και αυτά έχουν γίνει βαρετά και κουραστικά.
Το αποκορύφωμα ήταν η σημερινή του επίθεση στον συνεργάτη και ευρωβουλευτή της Μπακογιάννη, τον Θόδωρο Σκυλακάκη, τον οποίο τον αποκάλεσε πολλές φορές ως von Σκυλακάκη.
Μπορεί η Ντόρα Μπακογιάννη λοιπόν να μην είναι από τους πολιτικούς στους οποίους εμπιστεύομαι και αυτό γιατί δεν με έχει πείσει πως έχει να προσφέρει κάτι σημαντικό στον τόπο και στην παράταξη, όμως ποτέ δεν θα συμφωνήσω με αυτού του τύπου άνανδρες επιθέσεις, οι οποίες δεν έχουν την δυνατότητα να αντιπαρατεθούν.
Ο Γιώργος Τράγκας πρέπει να παίξει πιο καθαρό παιχνίδι ή πρέπει να σκεφτεί και να σοβαρευτεί αν θέλει να μείνει στην σοβαρή δημοσιογραφία ή στην δημοσιογραφία που διδάσκει ο έτερον φίλος του ο Κακαουνάκης, της πλάκας. Γιατί κανένας, ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε ο Σαμαράς δεν έχουν ανάγκη αυτού του ελεεινού τύπου δημοσιογραφία.

Dora όπως η Hillary και ο Σαμαράς όπως Obama

Όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να υποβαθμίσουν την χθεσινή προσχώρηση του Αβραμόπουλου στο στρατόπεδο του Σαμαρά, είναι προφανές πως τα πράγματα αρχίζουν τώρα να έχουν ενδιαφέρον. Η προσχώρηση αυτή έδειξε ποια είναι η τάση της κοινωνίας, αλλά κυρίως των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας. Κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Αβραμόπουλος είναι έξυπνος και ευέλικτος πολιτικός που μόνο τυχαίες κινήσεις δεν κάνει, ιδίως, όταν πρόκειται για το μέλλον του.
Έτσι με την σύμπραξη ή προσχώρηση αν θέλετε, τα πράγματα αλλάζουν και αρχίζουν να ισοσταθμίζουν και οι δυνάμεις. Μάλιστα σε ορισμένες δημοσκοπήσεις αρχίζει να διαφαίνεται το προβάδισμα του αρχικού αουτσάιντερ, του Σαμαρά.
Ο Σαμαράς είναι εκλεκτός –προσεχτικός- στις ομιλίες του και έχει όραμα, που όπως φαίνεται δεν διαθέτει η αντίπαλος του. Από την άλλη το ευτύχημα του Σαμαρά είναι πως παίζει απέναντι σε έναν παίχτη που ονομάζεται Ντόρα Μπακογιάννη, διότι αυτή και ο Σουφλιάς είναι οι περισσότερο από όλους ταυτισμένοι με την αποτυχημένη εξαετία του Καραμανλή.
Έτσι ο Σαμαράς δίπλα της φαίνεται άφθαρτος, καθαρός και φρέσκος. Και αν δεν κάνω λάθος κάτι τέτοιο το είχαμε παρακολουθήσει και στις προκριματικές των Δημοκρατικών, όπου η Χίλαρυ συμβόλιζε το παλιό βαρύ κατεστημένο και ο Ομπάμα το νέο και φρέσκο.
Η Μπακογιάννη από την αρχή της κούρσας έμμεσα κατηγορούσε τον Σαμαρά για αποστασία (η αποστασία είναι εξευγενισμένη λέξη για την προδοσία), ενώ μάλιστα αντίθετα θα μπορεί να ισχυριστεί κανείς πως έπραξε πατριωτικά το 93...
Η Ντόρα έχει μηχανισμούς, την στηρίζουν σχεδόν το σύνολο των ελληνικών ΜΜΕ και των δημοσιογράφων. Έχει την υποστήρηξη και του μεγαλοεπιχειρηματικού κόσμου (όπως είχε και η Χίλλαρι στις ΗΠΑ).
Ο Σαμαράς έδειξε πως είναι πατριώτης με την καλή την έννοια, πως είναι λαϊκός χωρίς να λαϊκίζει και αν μελετήσει κανείς τον λόγο του, δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς πως αυτός είναι ανάμεσα στους δύο ο πραγματικά φιλελεύθερος.
Αυτό δεν αρέσει σε αυτούς που θα ήθελαν να οικειοποιηθούν τον φιλελευθερισμό στην Ελλάδα, όμως οι πράξεις του το δείχνουν, όχι τα λόγια…
Και η πρώτη απόδειξη; Η άμεση στήριξη του της πρότασης του Αβραμόπουλου να γίνουν οι εκλογές από την βάση του κόμματος.

Τέλος, ο Σαμαράς ανέπτυξε ξεκάθαρα τις απόψεις του, έδειξε πως είναι σταθερός, σοβαρός και πάνω από όλα καθαρός. Από την άλλη η φθορά και το κατεστημένο...

Αυτό δεν σας θυμίζει κάτι;

Λέτε να έχουμε και το ίδιο εκλογικό αποτέλεσμα;;

Κάτι παραπάνω θα ξέρουν οι Κρητικοί…

Σήμερα απόγευμα μετά από αρκετό καιρό βρήκα λίγο χρόνο και έκανα λίγο μια βόλτα στο διαδίκτυο. Όπως σέρφαρα, έπεσα τυχαία σε ένα κρητικό, αυτοαποκαλούμενο πατριωτικό blog. Δεν γνωρίζω ποιος ή ποιοι είναι οι δημιουργοί του, όμως ένα πράγμα μου έκανε εντύπωση. Ήταν η ξεκάθαρη τους θέση στο θέμα της αρχηγίας της Νέας Δημοκρατίας.
Ενώ θα περίμενα να έχει η Μπακογιάννη ρεύμα και στήριξη από την Κρήτη, όπως έχει ο Σαμαράς στην Μεσσηνία ή ο Παναγιώτης στην Θεσσαλονίκη, διαπίστωση ήταν πως κάθε άλλο παρά θετική για την Ντόρα.

Κάτι μάλλον θα ξέρουν αυτοί οι Κρητικοί…

Πηγή: http://cretanpatriot.blogspot.com/

ΣΑΜΑΡΑΣ - Ο καταλληλότερος για πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας

Τα gallop, έχουν δείξει πως ο αγώνας για την προεδρία και για το ταμείο της Νέας Δημοκρατίας καλά κρατεί. Καθώς όμως περνούν οι μέρες, σιγά σιγά πλησιάζουμε προς της εσωκομματικές εκλογές της Νέας δημοκρατίας. Κόμματος το οποίο θα είναι ο βασική αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ και κόμματος στο οποίο έχω ως γνωστών κάποια φιλικά αισθήματα.
Και όπως περνούν οι μέρες αρχίζω και διακρίνω πιο ξεκάθαρα και τις ποιοτικές διαφορές ανάμεσα στους υποψηφίους και να παίρνω με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κάποια θέση.

Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει μια σοβαρή στάση σχεδόν σε όλα τα θέματα, είναι ευγενικός και παράλληλα είναι πολύ σκληρό καρύδι και ξέρει να επιβιώνει σε συνθήκες, που οι άλλοι τα χάνουν. Έχει κυνηγηθεί όσο κανένας άλλος πολιτικός και είναι επιπλέον ο πιο ικανός και καταρτισμένος για την θέση του πρόεδρου.

Νομίζω πως αν θέλει να δει σύντομα την εξουσία η Νέα Δημοκρατία, τότε πρέπει να στηριχτεί ο Αντώνης.