Η ελληνική κοινωνία σε κρίση

Η Ελληνική κοινωνία και οικονομία διανύουν ίσως μια από της δυσκολότερες στιγμές στην νεότερη ιστορία. Τα επόμενα χρόνια θα κρίνουν πολλά καθώς η κοινωνία βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης και το κράτος στην ανυπαρξία. Το κρατικό χρέος φτάνει και περνάει το αστρονομικό ποσό των 400 δις και οι ανίκανες κυβερνήσεις σπαταλάνε καθημερινά εκατομμύρια ευρώ σε διάφορες δραστηριότητες που δεν έχουν πάτο και σε ενίσχυση κρατικών εταιριών και επενδύσεων (ΔΕΗ, Ολυμπιακή, ΟΣΕ ) που όχι μόνο δεν φέρνουν καμία ανάπτυξη, αλλά αντίθετα επιβαρύνουν και υποθηκεύουν το μέλλον των νέων γενεών.

Οι Έλληνες φορολογούμενοι είναι αντιμέτωποι με πρωτοφανή φορολογικά μέτρα. Η φορολόγηση μικρομεσαίων εταιριών φτάνει με όλες τις περαιώσεις το εξωφρενικό 25-30%. Το κράτος είναι ουσιαστικά συνέταιρος και δεν αφήνει σε κανέναν να πάρει ανάσα.

Οι εταιρίες και επιχειρηματίες προτιμούν συχνά την μετανάστευση ή την τεχνητή φοροδιαφυγή (φοροαπαλλαγή για να το λέμε λίγο πιο μαλακά), κατά το πρότυπο που το δίδαξαν οι πρώην υπουργοί Μαγγίνας και Βουλγαράκης. Με τις διάφορες Off shore εταιρίες, με το να μην καταβάλουν τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων ή με διάφορα λογιστικά τεχνάσματα κρατώντας την παράδοση που έρχεται από την Βυζάντιο και την Τουρκοκρατία, όπου ο πολίτης έχει εχθρό το ίδιο το κράτος και το κράτος δυνάστευε τους πολίτες.

Η κυβέρνηση και οι υπουργοί, αντί να ασκούν κυβερνητική πολιτική και να ασχολούνται με τον τόπο ( με την θέσπιση νόμων και αρχών) και με τα κοινωνικά προβλήματα για τα οποία τους εξέλεξαν οι Έλληνες, ασχολείται με το να πλουτίζουν παράνομα με αθέμιτο τρόπο (δομημένα ομόλογα, Μίζενς, Βατοπέδι, εξοπλισμοί…) και να διασέρνουν ακόμη περισσότερο το ίδιο το Ελληνικό κράτος.
Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή έδωσαν τη χαριστική βολή στη παραπατούσα οικονομία.

Η ελληνική κοινωνία πρέπει να καταλάβει, ότι μόνο με μια φιλελεύθερη πολιτική (χωρίς να είναι απαραίτητο να προέρχεται από φιλελεύθερο κόμμα ) μπορεί να δώσει νέα αρχή και προοπτική στην κοινωνία και στην οικονομία.
Η συντήρηση και ο «σοσιαλισμός» που κυβερνούν δια των οικογενειοκρατιών τόσα χρόνια εξόφλησαν και αποδείχτηκαν ανύπαρκτες και καταστροφικές.

Οι λύσεις είναι πολλές. Μία βρίσκεται στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας των Ελληνικών επιχειρήσεων και ενίσχυση εξαγωγών και προσέλκυση πραγματικών ξένων επενδυτών.
Η κυβέρνηση πρέπει να βοηθήσει μέσω φοροαπαλλαγών τις εταιρίες που κάνουν εξαγωγές και αυτές που κάνουν επενδύσεις στην έρευνα και καινοτομία. Το νομοθετικό πλαίσιο που είναι εχθρικό στους ξένους επενδυτές, πρέπει να αλλάξει άμεσα!! Το κράτος πρέπει να σταματήσει να είναι επιχειρηματίας.

Δυστυχώς η Ελλάδα βρίσκεται ουραγός στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων, στις εξαγωγές, πρωταθλητής στις εισαγωγές και στις εξαγωγές επιχειρήσεων.

Τώρα που βρισκόμαστε σε κρίσιμο σταυροδρόμι, πρέπει οι πολιτικοί μας να σταματήσουν να ασχολούνται με μικροκομματισμό και να εκμεταλλεύονται υποκριτικά τον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, (την ώρα που πεθαίνουν καθημερινά δεκάδες νεαροί από την μάστιγα των ναρκωτικών, που είναι μια ανοιχτή πληγή στο μέλλον ), αλλά να αναζητούν τα αίτια και τις λύσεις από την αδιέξοδο και η απογοήτευση των πολιτών.

Αν εφαρμοστούν αυτά θα σταματήσουμε να βλέπουμε καθημερινά στους δρόμους των πόλεων μας τους επαναστατημένους νεαρούς.

Αν είναι δυνατόν!!!

Αν είναι δυνατόν να βλέπουμε αυτές τις σκηνές του απόλυτου χάους στην χώρα μας, χωρίς κάποια παρέμβαση...!!!

Χωρίς να υπάρχει κυβέρνηση και χωρίς να βγει ο Πρωθυπουργός ( τι κάνει κοιμάται;;) ή έστω ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, (αφού δεν υπάρχει κάποιος άλλος) για να πάρει κάποιες αποφάσεις, που θα δώσουν πνοή ηρεμίας στους πολίτες που καταστρέφεται η ζωή τους, οι περιουσίες τους και για να αποτρέψουν αυτά που πρόκειται να συμβούν.

Η κυβέρνηση Καραμανλή πρέπει να πάρει γενναίες αποφάσεις, αφού αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει. Δεν μπορούν να κοροϊδεύουν άλλο την κοινωνία με τα "σεμνά και ταπεινά" σκάνδαλα, όπως π.χ. τα "Βατοπέδια" και "Ζαχοπουλιάδες", Siemens ή ομόλογα και με την ανικανότητα της να ελέξει π.χ. τις φωτιές στη Πελοπόννησο. Το να μην κάνουν κάτι δεν είναι λύση, χρειάζεται δουλειά.
Αν είναι δυνατών να λέμε ότι έχουμε κυβέρνηση με σχέδιο και όραμα, αστυνομικές δυνάμεις που προστατεύουν τον πολίτη και ανεξάρτητη δικαιοσύνη με αρχές..

Ο Πρωθυπουργός και οι βουλευτές δεν πρέπει να πάρουν τους μισθούς τους, αλλά να τους δώσουν στα θύματα των επεισοδίων.

Τελικά οι κουκουλοφόροι δεν πένθησαν τον θάνατο του Αλέξη, ούτε και νομίζω ότι τους ενδιέφερε και πολύ όταν σπάζανε ξένες περιουσίες.
Τον εκμεταλλευτήκανε στυγνά ως μια ευκαιρία για να βγει το μίσος τους προς τα έξω.

Αυτό πρέπει να προβληματίσει όλους για να αλλάξουν κάποια πράγματα στην χώρα μας

........................................

Οταν ο επιχερηματίας Μίχαλος δίνει "πάσες" στην Πετραλιά

Είναι ξεκάθαρο ότι ο πρόεδρος της ΕΒΕΑ Κων/νος Μίχαλος δεν είναι πολιτικός.
Τουλάχιστον όχι με την έννοια του επαγγελματία πολιτικού.
Οι προχθεσινή του δήλωση περί ελαστικοποίησης του ωραρίου εργασίας, τάραξε τα νερά. Τρόμαξε τον ήδη τρομαγμένο πολίτη, ξύπνησε τους νυσταγμένους εργατοπατέρες και εδώσε βούτυρο στο ψωμί στους δημοσιογράφους που ψάχνουν για μια είδηση, όπως το πρεζόνι για μια δόση.

Αυτά όμως γίνονται όταν τις δηλώσεις τις κάνουν οι επαγγελματίες (επιχειρηματίες) και όχι οι επαγγελματίες (επιχειρηματίες) πολιτικοί.

Οι πολιτικοί γνωρίζουν πως μια δήλωση που γίνεται σε λάθος χρόνο ή με λάθος διατύπωση ισοδυναμεί με καταδικαστική απόφαση.

Κάθε σκεπτόμενος πολίτης μπορεί να διακρίνει ότι ο κ. Μίχαλος υπέπεσε σε ένα επικοινωνιακό λάθος και αυτό λόγω απειρίας, διότι δεν ανέπτυξε όλο το θέμα όπως έπρεπε ή όπως θα το έκανε κάποιος επαγγελματίας πολιτικός. Αντίθετα πόντους πήρε ως πυροσβέστης της κοινωνικής σταθερότητας η κ. Πετραλιά και η κυβέρνηση Καραμανλή.

Όλοι γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα υπάρχουν επαγγελματικοί κλάδοι, όπως ο τουρισμός (ξενοδοχεία, παραλιακά καταστήματα), ψυχαγωγία (εστιατόρια, σινεμά, θέατρα, λούνα παρκ, κλπ..)και γενικά η αγορά που δέχεται πολλές πιέσεις και προσπαθεί και μέσα από την μείωση του κόστους να επιβιώσει.
Ξέρουμε επίσης, ότι ο τουρισμός, η ψυχαγωγία και η αγορά δέχεται κάποιες συγκεκριμένες μέρες και ώρες (κυρίως τα Σαββατοκύριακα) περισσοτέρους επισκέπτες.

Οι ανάγκες για ποιοτικότερη και ταχύτερη εξυπηρέτηση πελατών είναι γνωστή. Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν εύκολα να αυξομειώνουν το προσωπικό, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Μάλιστα σε ορισμένους κλάδους, όπως π.χ. τα κέντρα διασκέδασης που λειτουργούν κατά κανόνα τρίμερο, απασχολούνται εκατοντάδες άτομα, χωρίς προσλήψεις.

Είναι ξεκάθαρο ότι ακόμη και αν ήθελαν να απασχολούν περισσότερο προσωπικό ή ακόμη και κάποια χρόνια άνεργα άτομα, δεν τους δίνεται αυτή η δυνατότητα.

Παρόλο που ήταν σωστή η πρόταση του κ. Μίχαλου, επειδή έγινε χωρίς επεξηγήσεις και ανάλυση με παραδείγματα, έβλαψε -τουλάχιστον προσωρινά- τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους χρόνιους ανέργους, αλλά και την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας.

Οι Φιλελεύθεροι Φοιτητές είναι εδώ!!

Μέσα σε κλίμα συγκρούσεων που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες στα Πανεπιστήμια, μεταξύ φοιτητών της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και της ΔΑΠ, έγινε χθες (29 Νοεμβρίου) στην Θεσσαλονίκη και η πρώτη συνάντηση των Φιλελεύθερων φοιτητών.

Όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση, μπόρεσαν να παρακολουθήσουν σπουδαίες διαλέξεις- ομιλίες διακεκριμένων καθηγητών πάνω στα θέματα μεταρρυθμίσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Οι Φιλελεύθεροι φοιτητές έδειξαν, ότι έχουν να προσφέρουν πολλά με τις ιδέες τους, -χωρίς κομματικούς φανατισμούς- βλέποντας την ουσία των πραγμάτων.

Τέλος, πρέπει να δοθούν επίσης πολλά συγχαρητήρια σε όσους συνέβαλλαν στην οργάνωση της εκδήλωσης

Διαχωρισμός Κράτους - Εκκλησίας τώρα!!

Το Νεοελληνικό κράτος από την σύσταση του αποδείχτηκε γνήσιος κληρονόμος (μάλλον μοναδικός) του Βυζαντίου. Οι ίντριγκες και τα ρουσφέτια ήταν το χαρακτηριστικό τότε και είναι και σήμερα. Η Ελλάδα εδώ και μερικούς μήνες βασανίζεται και ταλαιπωρείται από το σκάνδαλο με τους μοναχούς της Μονής Βατοπεδίου.

Σημεία και τέρατα μας έχουν αποκαλυφτεί και όλα αυτά είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Την ίδια στιγμή που ο Εφραίμ, η Rassadel και τα πνευματικά τους τέκνα συναλλάσσονται με εκατομμύρια, χιλιάδες πολίτες βρίσκονται στα πρόθυρα οικονομικής εξαθλίωσης και αντιμέτωποι ηης φοροεισπρακτικής πολιτικής.

Όμως όλα αυτά δεν πρέπει να τα εκλαμβάνουμε ως ένα απλό σκάνδαλο, αλλά ως ευκαιρία. Ευκαιρία ώστε να γίνει η αναγέννηση του κράτους και ο διαχωρισμός του από τα πλοκάμια των κληρικών. Γιατί επιτέλους μας αποκαλύπτεται ο πραγματικός ρόλος της Εκκλησίας και για πρώτη φορά μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε με τέτοια μεγέθη για το τι συμβαίνει πίσω από το βιτρίνα, όπου είναι απαγορευμένο να κοιτάζουν οι κοινοί «θνητοί».

Όλα αυτά που συμβαίνουν δεν εκπλήσσουν κάποιον που γνωρίζει ελάχιστα πράγματα από την ιστορία. Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν αιώνες, (τώρα είναι που έρχονται τόσο ξεκάθαρα στο φως της δημοσιότητας) κάτι που αποδεικνύεται και από τα διάφορα «χρυσόβουλα» συμβόλαια. Η Εκκλησία αιώνες τώρα έκανε ανενόχλητη διάφορες οικονομικές συναλλαγές με το κράτος και με τους εκάστοτε ηγεμόνες. Όμως πρώτη φορά γίνεται τόσο ξεκάθαρο και αντιληπτό από τους πιο απλούς πολίτες, ποιος είναι ο πραγματικός λόγος της ύπαρξης της Εκκλησίας. Για πρώτη φορά βλέπουμε ότι ο σκοπός της είναι ο εξουσιαστικός και οικονομικός έλεγχος της χώρας, του κράτους, των πολιτών.

Δεν κάνω επίθεση στην Θρησκεία, ούτε στους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά για τον άρτο τον επιούσιο (πνευματικό και υλικό) και σε αυτούς που μάχονται με τα ελαττώματα (τα πάθη) τους μέσα από την πίστη και την γνώση.

Δυστυχώς η διδασκαλία του Χριστού είναι απλά το κάλυμμα και δεν εφαρμόζεται από τους ανώτερους κληρικούς, παρά από ελάχιστους πιστούς. Ο Χριστός και οι Απόστολοι, ουδέποτε μιλήσανε για συσσώρευση πλούτου. Έκαναν μάλιστα το αντίθετο. Ουδέποτε έχουμε δει κάποιο άγιο παχύσαρκο, ή όσιο να απειλεί ότι θα «φυτέψει» κάποιον…!!! Ουδέποτε είδαμε κάποιο μάρτυρα να πουλάει οικόπεδα…

Έφτασε η ώρα να γίνει ο πολυσυζητημένος διαχωρισμός του Κράτους από την Εκκλησία ή καλύτερα της Εκκλησίας από το Κράτος.

Η Εκκλησία της Ελλάδος και οι διάφορες Μονές, θα πρέπει να έχουν την οικονομική τους αυτονομία και να εφαρμόζουν τους νόμους. Θα μπορούν να αγοράζουν και να πουλούν, είτε αυτό λέγεται κρασί, μέλι ή γη. Πάντα όμως με νόμιμα μέσα. Θα πρέπει και η Εκκλησία να καταβάλει και το αντίστοιχο φόρο, όπως είναι υποχρεωμένος να το κάνει οποιοσδήποτε άλλος πολίτης αυτής της χώρας.

Ο Εφραίμ και η παρέα του αποδείχτηκαν αξιοθρήνητοι. Αποδείχτηκαν ότι δεν είναι και τόσο καλοί έμποροι όσο αρχικά νόμιζαν και όσο ήταν οι προκάτοχοι τους, που αιώνες στράγγιζαν το κράτος και τους πιστούς.
Αποδείχτηκε πως αντί για αγάπη και πίστη είναι γεμάτοι φιλαργυρία, απληστία και αλαζονεία.

Η τσιπούρα των 2 Ευρώ και οι νέες αλυσίδες τροφίμων

Ως γνωστών την περασμένη Πέμπτη, άνοιξε τις πύλες της στην Ελλάδα η γνωστή Γερμανική αλυσίδα τροφίμων. Η πολυαναμενόμενη είσοδος του γίγαντα των «Hard Discount» στην Ελλάδα συνοδεύτηκε από πολλές τυμπανοκρουσίες, προσδοκίες (της ίδιας αλυσίδας, που σχεδιάζει 400 καταστήματα εντός 5ετίας). Και όπως ήταν αναμενόμενο υπήρχε δυνατή –επιθετική- διαφημιστική καμπάνια. Καθώς τυχαίνει να εργάζομαι στο χώρο των τροφίμων, φρόντισα να περάσω -ως αντιπρόσωπος συνεργαζόμενης εταιρίας- από τα εγκαίνια της αλυσίδας.
Το τι αντίκρισα δεν περιγράφεται… Ένας κόσμος όλος να τρέχει από δω και από κει, να ψάχνει, να φωνάζει, να σπρώχνεται με μανία, να παλεύει για ένα κέρασμα, λες και βρισκόμαστε στην κατοχή και δεν έχουμε να φάμε, λες και βρισκόμαστε στο Πακιστάν ή στην Αφρική και δεν έχουμε δει σούπερ Μάρκετ… λες και δεν έχουμε ξανα ορεκτικά (κεράσματα).

Απόρησα και είπα ότι τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας και ότι έχουμε καταναλωτική συμπεριφορά κοπαδιού. Τρέχουμε να προλάβουμε τι;; Αυτά που υπάρχουν ήδη σε αφθονία στην αγορά (αλλά απλά με άλλη ετικέτα);;

Σήμερα ήρθε το δεύτερο σοκ. Αυτή την φορά στο προγραμματισμένο μου πέρασμα μου από Γάλλο-Ελληνική αλυσίδα. Ήταν η μάχη της τσιπούρας και του λαδιού…
Η συγκεκριμένη αλυσίδα είχε προσφορά την τσιπούρα και το λάδι μόλις με δύο ευρώ.

Δεν κάνω διαφήμιση στα προϊόντα της εταιρίας, αλλά στέκομαι στο γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να περιμένουν μια και δύο ώρες για να πάρουν λίγες τσιπούρες...
Η διεύθυνση του καταστήματος είχε αποφασίσει να πουλάει κάθε ώρα 35 κιλά τσιπούρας . Τα λόγια είναι λίγα να περιγράψουν το τι γινότανε όταν έφτανε ώρα να βγει η τσιπούρα στο ράφι… Σφαγή!! Μάχη. Πραγματικά δεν γνωρίζω την οικονομική κατάσταση των συμμετεχόντων στην «μάχη της τσιπούρας», αλλά μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι ο κόσμος έπαιρνε σακούλες ολόκληρες γεμάτες ψάρια..

Δεν μπορώ να το καταλάβω, -εξαιρούνται άτομα πολύτεκνων οικογενειών- τι θα τα κάνουν τόσα ψάρια, αφού δεν κρατάνε; Μήπως είναι η απληστία; Μήπως είναι η ικανοποίηση της αίσθησης του κέρδους; Ή τι άλλο να πω…

Τέλος, επισημάνω για άλλη μια φορά, ότι δεν κατηγορώ τους συμπολίτες μας που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να τα βγάζει πέρα μια μάνα. Απλά καυτηριάζω την εικόνα της μαζικής συμπεριφοράς, που θα ταίριαζε μάλλον περισσότερο στην εποχή της κατοχής, παρά σε ένα πολιτισμένο ευρωπαϊκό κράτος.

Η σύγκρουση των γιγάντων άρχησε και επί Ελληνικού εδάφους

Περιφερειακή οδός της Θεσσαλονίκης και η ανεξέλεγκτη αφισορύπανση

Την προηγούμενη Τετάρτη πέρασα από την Περιφερειακή Οδό τρεις φορές!! Ευτυχώς για καλή μου τύχη, δεν είχε εκείνη την ημέρα κανένα μποτιλιάρισμα. Τα μποτιλιαρίσματα στην συγκεκριμένη οδό είναι ένας πραγματικός εφιάλτης των Θεσσαλονικέων.

Τόσες φορές που περνούσα εκείνη την ημέρα, σκέφτηκα ότι είχα δει εκατοντάδες αφίσες από διάφορα κέντρα διασκεδάσεων, μέχρι θέατρα και κοινωνικές εκδηλώσεις. Είχα πλήρη ενημέρωση για τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης μας.

Θυμήθηκα, ότι το είχα ακούσει κάποτε από το Ράδιο Θεσσαλονίκη και τον Στέφανο Διαμαντόπουλο. Όμως εκείνη την ημέρα συνειδητοποίησα ότι οι διαστάσεις που έχει πάρει η συγκεκριμένη αφισοκόλληση (αφισορύπανση) είναι ανεξέλεγκτες και έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής.

Πραγματικά είδα ότι ο καθένας βάζει τις αφίσες του στην κυριολεξία όπου γουστάρει.

Ορισμένες κολόνες μάλιστα είχαν και δύο αφίσες! Οι αφισοκολλητές δουλεύουν ασταμάτητα μέρα- νύχτα, πίσω από τα δημοτικά συνεργεία που αφαιρούν της προηγούμενες. Η οικονομία κινείται, υπάρχει δουλειά για όλους. Για τα συνεργεία καθαρισμού αφενός και για τις διαφημιστικές εταιρίες και τα κέντρα διασκέδασης αφετέρου. Και οι δύο προσφέρουν καθημερινά νέες θέσεις εργασίας στους καθαριστές και στους αφισοκολλητές.

Και αφού την συγκεκριμένη ημέρα την Περιφερειακή την πέρασα μία, την πέρασα δύο, σκέφτηκα να μετρήσω από περιέργεια πόσες είναι οι αφίσες. Και επειδή είχα σχολάσει (το τονίζω για να μην κατηγορηθώ ως αργόσχολος) και δεν πιεζόμουν από πουθενά, μέτρησα (σε μία κατεύθυνση μόνο!!!) τις παράνομες αφίσες υπάρχουν στη διαδρομή των 20 χιλιομέτρων της Περιφερειακής Οδού, από το Νοσοκομείο του Αγίου Παύλου, μέχρι το Καλοχώρι.

357!!! Μάλιστα 375 αφίσες μέτρησα την Τετάρτη 12 Νοεμβρίου.

Και απορώ αν υπάρχει κανείς που να τα ελέγχει;;
Kύριε Παπαγεωργόπουλε και κύριε Ψωμιάδη… Τι έχετε να μας πείτε για την κατάσταση της Περιφερειακής;;

Θα σφυρίξει ο Κολίνα το ντέρμπι;;;

Χρόνια τώρα ταλανίζεται το Ελληνικό ποδόσφαιρο και μαζί και όλες οι εκπομπές και εφημερίδες απ’την διαμάχη που σχετίζεται με την διαιτησία.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια οξύνεται πολύ η ένταση και μαζί και η αμφισβήτηση των αποφάσεων των διαιτητών.
Η υπόθεση έχει πάρει διαστάσεις κοινωνικού διχασμού, ενίοτε χαλαρές, ενίοτε σοβαρές.
Π.χ. από την μία βλέπουμε φανατικούς χουλιγκανς και το ξύλο που πέφτει μέχρι θανάτου (θυμάστε τον θάνατο του οπαδού του Παναθηναικού;;) ή στο χαλαρό, όπως: πες μου τι ομάδα είσαι; αν δεν είσαι η ομάδα μου, δεν σε συμπαθώ ή το αντίθετο, σε συμπαθώ επειδή είσαι ομάδα ίδια με μένα.., κλπ, κλπ,.

Την επομένη της κάθε αγωνιστικής έχει Δόξα τω Θεό «ψωμί» για όλους...
Οι τηλεοπτικές εκπομπές, τα ραδιόφωνα, οι εφημερίδες, όλοι έχουν να πόυνε κάτι.
Αυτό μπορεί να βοηθάει -εν μέρη- το άθλημα, αλλά ίσως περισσότερο βοηθάει την πολιτεία για τον αποπροσανατολισμό των πολιτών από πραγματικά προβλήματα και σκάνδαλα. (Άρτος και θέαμα)

Δεν θυμάμαι να υπάρχει ούτε μια αγωνιστική, που μετά να μην υπάρχει έντονη συζήτηση για τα σφυρίγματα των διαιτητών. Οι ομάδες, οι εκπρόσωποι και οι πρωταγωνιστές βγαίνουν στο «γυαλί» και διαμαρτύρονται για τις διαιτησίες.
Ορισμένοι φτάνουν σε ακραίους χαρακτηρισμούς όπως, παράγκα, συντεχνίες κ.ο.κ.

Πολλές φορές διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν παραβάσεις που δεν τιμωρούνται και σε άλλες περιπτώσεις πάλι υπάρχει τιμωρία χωρίς να υπάρχει παράβαση.
Ο καθένας εξ ημών που ασχολείται με το ποδόσφαιρο, μπορεί να αριθμήσει δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις, χωρίς να χρειαστεί και πολύ χρόνο για να το σκεφτεί.

Όταν το 1995 (μετά την προσφυγή του Jean- Marc Bosman στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο), η UEFA και η FIFA επέτρεψε την ελεύθερη χωρίς περιορισμό μετακίνηση κοινωτικών ποδοσφαιριστών, τότε δυστυχώς δεν είχαν προβλέψει (συμπεριλάβει) στον σχετικό νόμο και τους διαιτητές.

Σήμερα, αν μπορούσε η ΕΠΟ και η κάθε «ΕΠΟ» της κάθε χώρας να προσλαμβάνει βάση της απόφασης του "Bosman" επαγγελματίες διαιτητές, ίσως και να ήταν το επίπεδο τουλάχιστον του ελληνικού ποδοσφαίρου διαφορετικό.

Τι εμποδίζει λοιπόν την UEFA και την FIFA να συμπεριλάβει και τους διαιτητές στην σχετική ρύθμιση (Νόμο);

Μήπως τελικά θα είναι έτσι καλύτερα; Μήπως αν σφυρίζει ο Βέλγος ή Ολλανδός διαιτητής κάποια από τα ντέρμπι, θα είναι λιγότερο συναισθηματικά φορτισμένος και κατ’επέκταση κα ευάλωτος για τις αποφάσεις του;

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να ζητήσει η ΕΠΟ και μεταγραφές μερικών καλών ξένων διαιτητών.
Να ανεβεί το επίπεδο και να αυξηθεί ο ανταγωνισμός. Ο ανταγωνισμός θα κάνει καλό και στους κόλπους της διαιτησίας. Οι Έλληνες διαιτητές θα προσπαθούν να είναι περισσότερο αντικειμενικοί, καθώς θα τίθεται η απειλή του ανταγωνισμού και κατ' επέκταση και της απώλειας θέσης.

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις π.χ. τον Κολίνα να σφυρίζει ένα ντέρμπι Ολυμπιακού με Παναθηναϊκό ή ΑΡΗ- ΠΑΟΚ.

Θα υπήρξει κανείς που να τον αμφισβητήσει; Ή θα παίξουμε επιτέλους μπάλα.

Θα ψήφιζε ο έλληνας τον Σχορτσανίτη για Πρωθυπουργό;

Η νίκη του Barrack Obama στις αμερικάνικες εκλογές έκανε χιλιάδες αμερικανούς πολίτες να βγουν στους δρόμους και να πανηγυρίζουν. Έτσι τουλάχιστον αρχικά με πληροφόρησε ο φίλος μου, ο Σωτήρης. Μαζί με τους αμερικανούς και τους αφροαμερικανούς των ΗΠΑ, είδαμε να πανηγυρίζουν και πολίτες σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως π.χ. στην Αγγλία, αλλά ακόμη και στην Γαλλία! Στην Ελλάδα είδαμε να πανηγυρίζουν κυρίως κενυάτες μετανάστες λόγο ίδιας καταγωγής με τον Obama
Επίσης αν η Ελλάδα συμμετείχε στις αμερικάνικες εκλογές θα έβγαζε τον Obama δαγκωτό.
Μάλλιστα σε ορισμένες δημοσκοπήσεις στην χώρα μας, η διαφορά άγγιζε έως 95% υπέρ του αφροαμερικανού!!

Ο Barrack Obama είναι λοιπόν ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ.
Δεν προέρχεται από κάποιο αμερικάνικο πολιτικό τζάκι, όπως των Kennedy ή των Bush...
Ο πατέρας του ήταν ένας απλός μετανάστης από την Κένυα.

Το «κακό» αμερικάνικο καπιταλιστικό σύστημα, που τόσο κατηγορούμε -στην δημοκρατική και ελεύθερη Ελλάδα-, του «επέτρεψε» να εκλεγεί Πρόεδρος.

Το ίδιο «κακό» πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ, είχε δεχτεί και έναν άλλον γιο μετανάστη να διεκδικήσει το ίδιο χρίσμα του Πρόεδρου το 1988. Τότε ήταν ο ελληνικής καταγωγής Μαικλ (Μιχάλης) Δουκάκης.

Τι γίνεται όμως στην χώρα μας.
Βλέπω λοιπόν και συγκρίνω το ελληνικό «προοδευτικό» πολιτικό σύστημα (περί συστήματος ομιλούμε και όχι περί δημοκρατίας) με αυτό της Αμερικής. Αφενός η μία εκλέγει αρχικά έναν άγνωστο υποψήφιο, -απέναντι σε μια δυνατή και πεισματάρα Hillary και στην συνέχεια κερδίζει κατά κράτος και τον John McCain.

Από την άλλη βλέπουμε στην χώρα μας να κυβερνάνε τα τελευταία 100, άντε 50 χρόνια, 3-4 πολιτικές οικογένειες. Οι έλληνες βουλευτές που είναι στην πλειοψηφία τους ή δικηγόροι ή δημοσιογράφοι είναι απλά υπάλληλοι των κομμάτων και συχνά των πολιτικών αρχηγών και όταν διαφοροποιούνται, τότε διαγράφονται!!!

Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε να δεχτεί ο σημερινός έλληνας πολίτης – αυτός που πανηγυρίζει και χαίρεται για την νίκη του Obama, αυτός που στις δημοσκοπήσεις δήλωνε ότι θα ψήφιζε τον Obama, (αυτός που στην πράξη στηρίζει τις παραδοσιακές πολιτικές οικογένειες), να δεχτεί, να ψηφίσει και να εκλέξει στην Ελλάδα για Πρωθυπουργό, γιο ενός αφρικανού, πακιστανού ή αλβανού μετανάστη;

Με λύπη διαπιστώνω πως μάλλον όχι.
Διότι ως γνωστών στην Ελλάδα έχουμε σοβαρό θέμα συζήτησης, το αν πρέπει να φέρουν οι αριστούχοι -τέκνα μεταναστών- την ελληνική σημαία στις παρελάσεις. Που να ψηφίσουμε κιόλας.

Ή μήπως ήρθε η ώρα και στην Ελλάδα να παραδειγματιστούμε από την Αμερική και να σταματήσουμε να ψηφίζουμε ονόματα, αλλά ικανούς και μη διεφθαρμένους πολιτικούς;;

Γιατί τόση υποκρισία;

Σήμερα στην Βουλή των Ελλήνων μίλησε ο κύριος Καραμανλής.
Μας είπε ότι με την επιδότηση των τραπεζών θα κερδίζουν οι φορολογούμενοι!!!

Μου ακούγεται σαν κακόγουστο αστείο και μόνο ένας τρελός, ένας αφελείς θα μπορούσε να πιστέψει κάτι τέτοιο. Μόνο ένας αγράμματος και ένας βλάκας θα το πίστευε!!
Η καταβολή των 28 δις. στις τράπεζες, είναι η χαριστική βολή στους φορολογούμενους που δίνει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας
Ακούσαμε ακόμα τον Πρωθυπουργό να καταδίκαζει τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Και από την άλλη, έχουμε τον κύριο Παπανδρέου. Που και αυτός, όταν είναι να κατηγορήσει, κατηγορεί τον Νεοφιλελευθερισμό.
Νατος πάλι, αυτός ο Νεοφιλελευθερισμός! Αυτός φταίει για όλα!!!
Μόνο που πότε δεν κυβέρνησε στην Ελλάδα ο Νεοφιλελευθερισμός, αλλά ο Σοσιαλισμός και η Συντήρηση κύριε Καραμανλή και κύριε Παπανδρέου!

Δηλαδή δυστυχώς, που ποτέ δεν κυβέρνησε στην Ελλάδα οι φιλελεύθερη πολιτική.
Γιατί αν κυβερνούσε, μπορεί να μην είχαμε αυτό το σημερινό χάλι.

Για αυτό κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, σταματήστε να κατηγορείτε τον Νεοφιλελευθερισμό και κάντε σωστά την δουλεία σας και κάνετε την αυτοκριτική σας.

Τέλος, είναι φύση αδύνατο να εξηγήσουμε τον φιλελευθερισμό σε ένα τόσο μικρό άρθρο.
Εξάλλου δεν είναι και ο σκοπός του άρθρου να το κάνει. Όσοι θέλετε μπορείτε να ψάξετε περισσότερα στις σελίδες που προτείνω εδώ