Ο Κωστής για διάδοχος

Οι εκλογική μάχη τελείωσε. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου είναι νικητής με την έννοια του νικητή του εκλογικού αποτελέσματος.

Από την άλλη ο ηττημένος Κώστας Καραμανλής αφού κυβέρνησε χαλαρά για 5 χρόνια, εξίσου χαλαρά έφυγε.. Είναι γνωστό σε όλους ότι ο Καραμανλής απέτυχε εξαιτίας των επιλογών του στα πρόσωπα που τον πλαισίωναν και στην χαλαρή (ήπια τα έλεγε εκείνος) πολιτική του.
Και αφού απέτυχε με τον τρόπο που απέτυχε, έκανε την πολιτική πράξη που συνηθίζουν να κάνουν οι αρχηγοί της Φιλελεύθερης παράταξης. Παραιτήθηκε.
Η επόμενη μέρα για την Νέα Δημοκρατία θα είναι εύκολη, καθώς καλείτε να επιλέξει το νέο πολιτικό της αρχηγό, που θα την φέρει ξανά στην εξουσία.
Εύκολο το πρώτο δύσκολο το δεύτερο.

Εύκολη επιλογή, γιατί υπάρχουν ήδη εδώ και καιρό οι γνωστοί σε όλους «δελφίνοι», που είναι -προς το παρόν- οι Μπακογιάννη, Σαμαράς και Αβραμόπουλος.
Και οι «τρεις σωματοφύλακες» έχουν δείξει ότι είναι εξίσου φιλόδοξοι για την αρχηγία, με ένα μικρό προβάδισμα φαίνεται πως έχει η Μπακογιάννη.

Αξίζει να παρατηρηθεί πως, και οι τρεις διάδοχοι έχουν κάμποσους πολιτικούς «λεκέδες».
Η Ντόρα Μπακογιάννη προέρχεται από γνωστό πολιτικό τζάκι και είναι μια προσωπικότητα κατά πολλούς αμφιλεγόμενη, μια προσωπικότητα που δεν εμπνέει σε πολλούς εμπιστοσύνη, τόσο λόγο της ανάμιξης του ονόματος της σε διάφορες υποθέσεις (Siemens- Καραβέλας, δρομολόγια της AEGEAN), όσο και κυρίως λόγο του πατρικού της ονόματος.
Ο Αντώνης. Σαμαράς, που θα ήθελαν οι «Προεδρικοί» και οι «εκτός συνόρων», είναι κατά την γνώμη μου δύσκολο να εκλεγεί, γιατί η ιστορία με την Πολιτική Άνοιξη είναι ακόμη πολύ νωπή στην μνήμη κάθε μέσου Νεοδημοκράτη.
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, μάλλον ο πιο ικανός από τους τρεις, έδειξε πως είναι σοβαρός πολιτικός, πολύ οξυδερκείς, και με έργο στο Δήμο της Αθήνας και στα υπουργεία. Έχει καλή εμφάνιση, καλό λόγο και άλλα πλεονεκτήματα, όπως η διείσδυση του στο «μεσαίο χώρο», εντούτοις οι πιθανότητες να εκλεγεί πρόεδρος είναι μάλλον ελάχιστες, καθώς φαίνεται πως δεν διαθέτει τον απαραίτητο μηχανισμό στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας που θα τον στηρίξει και τον εκλέξει.

Έτσι λοιπόν τα πράγματα φαίνονται εύκολα και είναι σχεδόν βέβαιο πως το δαχτυλίδι θα πάει στην Ντόρα.
Η ίδια δεν έκανε τυχαία τουμπεκί ψιλοκομμένο τόσα χρόνια και πλάτες στον Καραμανλή για να την φάει την θέση κάποιος άλλος. Έχει γνωριμίες στον επιχειρηματικό κόσμο, στους εφοπλιστές και το βασικότερο, έχει και την έγκριση «απ’ έξω»… τι άλλο θέλουμε;;

Και όμως, αν είχανε στην Νέα Δημοκρατία λίγο επαφή με την πραγματικότητα και τον κόσμο έξω κόσμο και, κυρίως με τους ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων θα μπορούσανε να καταλάβουν πως κανείς εκεί έξω δεν ενθουσιάζεται στο άκουσμα αυτών των τριών ονομάτων και θα εκλέγανε κάποιο άλλο πρόσωπο.

Για παράδειγμα τον Κωστή Χατζηδάκη.
Ως νέος και φιλελεύθερος πολιτικός με εμπειρία από την Ευρώπη, είναι άνθρωπος που έδειξε πως είναι ήδη ώριμος και τα καταφέρνει σε πόστα με ευθύνες.
Είναι καλλιεργημένος, εργατικός, ουδέποτε έδωσε κανένα δικαίωμα και επιπλέον ως νέος άνθρωπος έχει όλες τις περγαμηνές να είναι πιο ενωτικός από τους άλλους «τρεις» στην Νέα Δημοκρατία. Έδειξε ότι είναι ικανός να διαχειριστεί τα ζητήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο νέος πρόεδρος του κόμματος. Δηλαδή την αναγέννηση του κόμματος και την επανεκλογή του.Δυστυχώς όμως στην Νέα Δημοκρατία, αλλά και στην Ελλάδα γενικότερα επικρατεί οι ιεραρχική φιλοσοφία και όχι η φιλοσοφία του ικανοτέρου και επειδή κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά ούτε για την χώρα, ούτε για τους πολίτες, θα εκλέξουμε για άλλη μια φορά αυτό που βλάπτει πρώτα εμάς τους ίδιους.

Στηρίζω- ψηφίζω "Βγαινο"

Ότι δεν μπορεί να κάνει ο κρατικός μηχανισμός τα κάνει ο «Βγαινο»
Είχα γράψει στο προηγούμενο άρθρο ότι στηρίζω νέους πολιτικούς. Γιατί απλά πίστευα ότι έχουν να δώσουν κάτι νέο, κάτι ουσιαστικό. Γιατί πίστευα πως μέσα από τους μηχανισμούς θα μπορέσουν να δημιουργήσουν μια νέα τάση, ένα ρεύμα για πιο σύγχρονες κοινωνίες και πολιτικές...
Τελικά επισκέφτηκα μια ομιλία ενός νέου πολιτικού (ας μην πω το όνομα του καλύτερα).
Αυτά που είδα ήταν παλαιοκομματικά συνθήματα με οπαδικό κοινό που ούρλιαζε φανατικά. Το παίρνω λοιπόν πίσω. Συγνώμη έκανα λάθος.
Ότι γεννάει το "σύστημα" είναι στην συντριπτική του πλειοψηφία το ίδιο το σύστημα.

Θα σταθώ όμως σε ένα γεγονός που άκουσα στο ραδιόφωνο σήμερα και που αξίζει να σχολιαστεί.
Αφορά την δημιουργία μιας θυγατρικής της OLYMPIC AIR, τις ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ.

Αυτός ο Βγαινόπουλος τελικά έχει πολύ τόλμη, ή πολύ θράσος. Δεν μασάει ρε παιδί μου. Στην αρχή ανακατεύει την τραπεζική αγορά με την Marfin, μετά κάνει ρόμπα και τον Τσίπρα, που την είχε δει σχεδόν πρωθυπουργός όταν τα γκάλοπ του δίναν 17%. Κατόπιν έμεσα και άμεσα ρεζιλεύει όλο το πολιτικό μας σύστημα προτείνοντας δωρεάν πρόγραμμα της Singular Logic για την διαχείριση των ιατροφαρμακευτικών ειδών, που φυσικά δεν έγιναν απο-δεκτές από την κυβέρνηση για τους γνωστούς- άγνωστους λόγους!!
Στην συνέχεια μπαίνει σφήνα με τα καράβια των Επιχειρήσεων Αττικής στις διαδρομές προς την Κρήτη που χρόνια ήταν μια κλειστή υπόθεση και δεν τολμούσε να περάσει από κει ούτε ψαροκαΐκι.
Δεν μασάει επίσης και κάνει αγωγή κατά της εν δυνάμει πρωθυπουργού, της Ντόρας Μπακογιάννη, εν μέση προεκλογικής εκστρατείας, για τα δρομολόγια της AEGEAN.
Και τώρα δημιουργεί και την νέα αεροπορική του εταιρία, τις ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ αψηφώντας τόσο το μικρό κρατίδιο στα βόρεια σύνορα μας, όσο και το άτολμο πολιτικό σύστημα που στρουθοκαμηλίζει και παίζει κρυφτό με ένα όνομα που ανήκει στην Ελλάδα εκατό τοις εκατό.

Την ώρα λοιπόμ που το ανίκανο κράτος κόβει δρομολόγια από και προς την Θεσσαλονίκη, είτε των ακτοπλοϊκών, είτε του ΟΣΕ, ο Βγαινόπουλος βγαίνει και στηρίζει την Θεσσαλονίκη και την original Μακεδονία, με τον καλύτερο τρόπο που κανείς άλλος πολιτικός δεν έκανε τα τελευταία ...χρόνια.

Μπράβο του.

ΥΓ. Άντε Ανδρέα κάνε τώρα και με ένα κόμμα τώρα και στείλε τους ανίκανους πολιτικούς στα σπίτια τους.

Στηρίζω νέους ανθρώπους με γνώσεις και όραμα

Το να είσαι νέος είναι πολύ ωραίο. Το να είσαι νέος, ωραίος και πετυχημένος είναι στις μέρες μας ακόμα πιο επίκαιρο.

Έτσι μπορεί κανείς να δει πολλούς και πολλές νέους πολιτικούς που προσπαθούν με τον άλφα ή βήτα τρόπο να μπουν στο στίβο της πολιτικής, με μοναδικό σκοπό να διασφαλίσουν στον εαυτό τους τα καλά του "επαγγέλματος"…

Έχω στο παρελθόν υποστηρίξει πως δεν φτάνει να είσαι μόνο νέος και ωραίος για να γίνεις πολιτικός ή βουλευτής. Χρειάζεσαι πάνω από όλα να είσαι άνθρωπος με αρχές και με τις κατάλληλες γνώσεις.
Χρειάζεσαι επίσης, να κατέχεις σε μεγάλο βαθμό την αρχαία τέχνη της ρητορικής, ώστε να μεταδίδεις με σωστό τρόπο αυτά που θες, για να μην βρεθείς στην Βουλή, στο Δήμο, στην TV καραγκιόζης λέγοντας άσχετα πράγματα.

Το βλέπουμε ακόμη και στους αρχηγούς των κομμάτων και γελάμε μαζί τους. Το είδαμε πολλές φορές στο παρελθόν και θα το δούμε μέλλον ξανά και ξανά στο μέλλον, καθώς το επίπεδο των πολιτικών χρόνο με χρόνο πέφτει...(τουλάχιστων ως προς το θέμα της ηθικής και ρητορικής)

Ως γνωστόν η ΔΡΑΣΗ την οποία στηρίζω το τελευταίο χρόνο, δεν θα συμμετέχει στις εκλογές. Ως γνωστόν διαφώνησα δημοσίως με την απόφαση αυτή.

Μετά από πολλή σκέψη, αποφασίζω να στηρίξω (με την ψήφο μου και με τον καλό λόγο στους φίλους μου και σε σας) πολιτικούς σαν τον Απόστολο Τζιτζικώστα (Α' Θεσ/νίκης)και τον Δημήτρη Γαλαμάτη (Β' Θεσ/νίκης), όχι γιατί πιστεύω πως θα φέρουν την επανάσταση ή ανατροπή στην πολιτική, αλλά γιατί πιστεύω πως ως νέοι άνθρωποι, με γνώσεις και συναίσθημα της πραγματικότητας θα είναι χρήσιμοι για την πόλη μου την Θεσσαλονίκη, ώστε να μεταφέρουν με τον πιο κατάλληλο τρόπο τα προβλήματα της πόλης μου στα κέντρα εξουσίας.

Πύρρειος νίκη το ντιμέιτ -νικητής ο "κανένας", χαμένος ο Ελληνικός λαός

Βρε τι έχουμε πάθει. Εμείς είναι να μην πάρουμε μπρος. Κάνουμε σαν τους εφήβους όταν ανακαλύπτουν το σεξ… το θέλουν συνέχεια.
Έτσι το πάθαμε και με τα Ντιμπέιτ. Το ένα ντιμπέιτ πάνω στο άλλο και είδαμε τον Κώστα να ξανακαλεί τον Γιώργο και σε τρίτο ντιμπειτ.
Έλεος!!!
Εδώ πέντε χρόνια δεν αντάλλαξαν κουβέντα, -που λέει ο λόγος- και τώρα τους έπιασε η φαγούρα για διάλογο;; Και τι διάλογο. Διάλογο αλληλοκαρφωμάτων πλην των τυπικών φιλοφρονημάτων!!
Αντί να κάνουνε διάλογο για τα θέματα που απασχολούν τον τόπο, κάνουν κοκορομαχίες.

Δυστυχώς κύριοι Καραμανλή και Πανανδρέου εσείς και μόνοι να κάνετε ντιμπέιτ –αλήθεια γίνεται να κάνεις μόνος σου ντιμείτ;;- θα βγείτε χαμένοι.
Δεν σας τα είπανε οι επικοινωνιολόγοι σας ότι τα πολιτικά ντιμπέιτ δεν είναι τελικός ποδοσφαίρου που σον και καλή πρέπει να έχει νικητή;
Και εν πάση περιπτώσει ποιος είναι αυτός που θα κρίνει ποιος είναι νικητή σε ένα πολιτικό ντιμπέιτ; Ο Πρετεντέρης, ο Χατζηνικολάου ή μήπως ο Ευαγγελάτος…

Ευτυχώς τα ντιμέιτ τελείωσαν. Δεν υπάρχει κανένας νικητής (ο νικητής είναι αυτός που δεν το είδε είπε ένας φίλος), παρά μόνο ηττημένοι με πρώτη την Ελλάδα.
Γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει το μάρμαρο.
Γιατί εμείς η φορολογούμενοι πολίτες και η επόμενες γενιές, θα πληρώσουμε το χρέος που δημιούργησε από τις μίζες και την σπατάλη αυτό το κηφηναριό, οι πολιτικοί μας, που μαζί με τους αργόσχολους συνδικαλιστές διέλυσαν μια χώρα σαν την Ελλάδα, μόλις σε λίγα χρόνια.

Ντροπή τους!!

Όταν ο κύριος «Πρώτα απ’ όλα» συνάντησε τον κύριο «εν πάση περιπτώσει»

Αυτό το Ελληνικό ντιμπέιτ είναι πολύ βασανιστικό πράγμα. Τι να πω.. βλέποντας το νομίζεις πως βρίσκεσαι σε καμία χώρα του πρώην κομμουνιστικού συνασπισμού ή καλύτερα είναι, σαν να βλέπεις την ταινία Τρεις Σωματοφύλακες… δηλαδή, όλοι για έναν και ένας για όλους.

Αν και ήξερα από πριν ότι θα σκυλοβαρεθώ, αν και ήξερα ότι το παιχνίδι με τις ερωτήσεις θα είναι ψιλό-σικέ, αν και ήξερα ότι όλο το σκηνικό είναι μια καλοπαιγμένη απάτη, κάθισα να το δω, μπας και οι Οικολόγοι και ίσως και ο Τσίπρας (λόγο του νεαρού της ηλικίας του, όχι πως περιμένω κάτι από τον ΣΥΡΙΖΑ) θα κάνουν καμία διαφορά και θα βγάλουν κανένα «λαβράκι», γιατί από τους παλιούς και συντηρητικούς ηγέτες που είναι μια χαρά βολεμένη και αναπαυμένη στο σημερινό σύστημα δεν περιμένω καμία ανατροπή.

…………………………………………………………………………………..

Καλά λοιπόν τα έχουν βρει μεταξύ τους τα τρία συντηρητικά κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ. Και ας μην μου πει κανείς ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι συντήρηση της συντήρησης. Τόσα χρόνια συντηρούν και κοροϊδεύουν την κοινωνία της αρπαχτής και της βόλης. Τόσα χρόνια τρώνε και διορίζουν από τα χρήματα των επόμενων γενεών και νομίζουν ότι αν βάλουν λίγο νεωτερισμό θα μασήσουμε και θα τους πούμε και φιλελεύθερους.

Στο μεταξύ ο μιστερ «πρώτα απ’ όλα» ή αλλιώς και ο ΓΑΠ, μας αποκάλυψε πως τελικά μπορεί και να δανειστεί χρήματα –αν χρειαστεί- για να κάνει αυτά που λέει- τάζει-.
Δεν μας είπε όμως ο κύριος ΓΑΠ, τι θα γίνει αν δεν του δανείσουν χρήματα οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί; Και επίσης με ποια ανταλλάγματα θα δανειστεί τα χρήματα, γιατί οι άλλοι που δίνουν λεφτά έτσι, δεν είναι χαζοί, ούτε φιλανθρωπικά ιδρύματα είναι, αλλά ούτε και για πέταμα έχουν τα λεφτά τους.
Ή μήπως, λέω μήπως, τελικά θα κάνει και αυτός αυτά που προτείνει ο κύριος «εν πάση περιπτώσει» δηλαδή, την πιο άγρια φορολογική πολιτική και τώρα απλά μας δουλεύει για να βγει, για να εκπληρώσει ένα παιδικό όνειρο ή ένα στοίχημα;;

Η απογοήτευση της βραδιάς ήταν κατά την γνώμη μου ο κύριος Χρυσόγελος, που κατάφερε να μας αποθαρρύνει από έστω την ελάχιστη σκέψη που μπορούσαμε να είχαμε για να ψηφίσουμε Οικολόγους- Πράσινους δηλώνοντας, ότι το θέμα του Μακεδονικού ανήκει στο παρελθόν και προσπαθώντας να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα που άφησε ο Τρεμόπουλος με τις φιλο-σκοπιανές θέσεις του.
Βρε μπούφε, βρε αν δεν θα έχεις πατρίδα, αν δεν έχεις γη, τι την θέλεις την οικολογία; Μπούφε. Που θα την ασκήσεις, στη χώρα του γείτονα;; Γιατί η οικολογία ναι μεν είναι ωραίο πράγμα -και σε ποιον δεν αρέσει-, αλλά κάνε εσύ αυτά που είναι να κάνεις σήμερα και άφησε το πράσινο παραμύθι –πράσινη ανάπτυξη.

Το ελληνικό ντιμπειτ δεν ήταν απλά απογοητευτικό, ήταν αισχρό και ελεεινό. Ήταν προσβλητικό για την νοημοσύνη μας.
Διότι κανένας δεν λέει την αλήθεια, κανένας δεν ενδιαφέρεται ειλικρινά για αυτό το τόπο και τους πολίτες.
Οι τέσσερις στους έξη αρχηγούς των κομμάτων είναι απλά κάτι βουτυρόπαιδα που δεν δούλεψαν ποτέ στην ζωή τους και που απλά μάθανε πολύ καλά να ακούνε τους επικοινωνιολόγους και τους διάφορους ιματζμείκερς και να λένε ψέματα και να λένε σε όλα ναι.

Τέλος, από αυτή την άποψη, αν ήταν λιγάκι πιο σοβαρός ο Καρατζαφέρης, αν μπορούσε να είναι λιγάκι πιο φιλάνθρωπος, θα μπορούσε χαλαρά –όπως λέμε εδώ στην Μακεδονία- να είναι ο άνθρωπος της επόμενης μέρας.
Δεν λέω ότι θα γινόταν πρωθυπουργός, αλλά θα μπορούσε να γίνει ένα κόμμα καταλύτης…
…κάτι που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε στο μέλλον με την ΔΡΑΣΗ.

Τι να πει κανείς για τους Αμερικανούς

Η είδηση που στα Ελληνικά ΜΜΕ πέρασε με μικρά γράμματα, όμως που έχει μάλλον μεγάλη αξία για το μέλλον του ενεργιακού χάρτη είναι ότι, ο Μπάρακ Ομπάμα αποχώρησε από την ιδέα της εγκατάστασης αντιπυραυλικών συστημάτων (ραντάρ) σε χώρες του «πρώην σύμφωνου της Βαρσοβίας», τα οποία θα προστάτευαν τάχα (τα λεγόμενα του Μπούς τζούνιορ) την Ευρώπη από ιρανικούς πυραύλους, χωρίς να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις!! ;;;
(Φαίνεται πως η δήλωση του Μπους Τζ. είχε τα τόσοι αλήθεια, όσοι εκείνη με τα χημικά όπλα του Σαντάμ…)

Πολύ φασαρία για το τίποτα ή μήπως πρέπει λιγάκι να σοβαρευτούν εκεί στο State Department; Αφού κοντέψαμε να έχουμε νέο ψυχρό πόλεμο με την Ρωσία- Δύση και αφού η Ρωσία σταμάτησε την προμήθεια του φυσικού αερίου στην Πολωνία, Τσεχία κλπ, με αποτέλεσμα να ανέβει η τιμή στο διάστημα, τώρα έρχεται ο Μπάρακ και απλά μας λέει πως δεν θα το κάνει το αντιπυραυλικό;

Ε, λοιπόν μας δουλεύουν;;

..και γιατί κύριε, βιάστηκε ο ΓΑΠ να δηλώσει ότι θα επαναδιαπραγματευτεί το αγωγό, που τάχα υπέγραψε ο Καραμανλής με τον Πουτιν;

Κάτι σάπιο μυρίζει δεν σας μυρίζει ή εγώ βλέπω πολύ Χολλυγούντ

Ας μου απαντήσει κάποιος

Οι μέρες περνάνε, ως τις εκλογές μείνανε ούτε λίγο, ούτε πολύ τρεις εβδομάδες.
Όλα τα κόμματα πιάσανε δουλειά.
Από το νέο κόμμα της ΔΡΑΣΗΣ που στις Ευρωεκλογές είχε τη διάθεση να παίξει ρυθμιστικό ρόλο, ξαφνικά χάθηκε η δυναμική και η δράση.

Η ΔΡΑΣΗ οφείλει να μην καθυστερεί άλλο και να δώσει απάντηση στους 38,000 ψηφοφόρους, που την πίστεψαν και την ψήφισαν, το αν και που θα συμμετέχει στις εκλογές. Σήμερα αρκετοί με ρωτάνε που είναι αυτό το κόμμα που εκφράζει τους ανθρώπους με κοινή λογική.

Ας μου απαντήσει κάποιος

Οι εκλογες είναι εδώ;;

Ο προεκλογικός αγώνας άρχισε!!

Αν και προς το παρόν βλέπω μόνο κάτι μικροκομματικούς καβγάδες για τις θέσεις στα ψηφοδέλτια και διαλόγους αν θα γίνει και πως θα γίνει το ντιμπέιτ αλα ελληνικά.

Κανένας λόγος περί προγραμμάτων, περί του τι κάνανε... και το τι θα κάνουνε για να βγει η Ελλάδα από το σημερινό τέλμα.

Κανένας δεν μιλάει για την ανάπτυξη, την ανεργία.

Μας φτύνουν και λέμε ότι βρέχει

Πλατεία Ομόνοιας- Δρόμος της ντροπής

Κάποτε στη Πλατεία Ομονοίας και στους γύρο δρόμους σφύριζε ζωή...
Κάποτε η "Ομόνοια" ήταν το σύμβολο ζωής για τους Αθηναίους -ποιος Αθηναίος δεν έκλεισε ραντεβού στου Μπακάκου;;-, του εμπορίου και της βόλτας για τον Έλληνα και χαρά και ψώνια για τους τουρίστες.

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει καθώς στη Ομόνοια -αν και έχουν γίνει κάποια έργα υποδομής όπως, η ανάπλαση, το Μετρό-, κατατάσσεται μαζί με την Reeperbahn του Αμβούργου, την Damstraat του Άμστερνταμ, την Place Pigalle του Παρισιού και την Πλατεία Βέντσεσλας της Πράγας στους πέντε πιο κακόφημους δρόμους της Ευρώπης και αυτό χάρη στην πορνεία από την Αφρική και την Ασία, τα ναρκωτικά και τους «τσαντάκηδες».

Σύμφωνα με τους βρετανικούς The Time η «Ομόνοια» είναι ο μόνος από τους πέντε "μαύρους" δρόμους που πάει από το κακό στο χειρότερο.. καθώς στους υπολοίπους έχουν επισημανθεί σημεία βελτίωσης.

Οι πολιτικοί που ζητούν τώρα την ψήφο μας τι έχουν να πουν γι' αυτό;;

Τι θα ψηφίσουν οι πολίτες της «Παραλίας»;

Μια ερώτηση- πονοκέφαλος-, που μάλλον απασχολεί τα επιτελεία των μεγάλων κομμάτων, καθώς το συγκεκριμένο target group (έτσι για να μιλήσουμε λιγάκι με πολιτικό μάρκετινγκ) δεν είναι εύκολα προβλέψιμο, καθώς η απέχθεια τους για τα πολιτικά μεγαλώνει καθημερινά, όταν βλέπουν τους υποκριτές- πολιτικούς.
Η αποχή στις τελευταίες εκλογές ήταν τεράστια. Αν θυμάμαι καλά ήταν περίπου 40%.
Ο αριθμός αυτός είναι πολύ μεγάλος και η προσέλευση τους ή μη, θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα των ερχόμενων εκλογών.

Κανένας πολιτικός, πολιτικός αναλυτής ή δημοσιογράφος δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ή ακρίβεια, αν οι πολίτες αυτοί θα προσέλθουν στις κάλπες για να ψηφίσουν και ποια θα είναι η ψήφος τους ή εάν θα επιλέξουν να γίνουν αυτή την φορά το «κόμμα του βουνού».
Καθώς δεν υπάρχει το αντίστοιχο «Κόμμα της παραλίας» ή «Βουνού», δεν θα τολμήσω ούτε εγώ να κάνω μια πρόβλεψη.

Την μόνη πρόβλεψη που θα κάνω είναι για την αποχή.
Η αποχή λογικά δε θα πέσει κάτω από το 30%. Το ανώτερο που μπορεί να φτάσει είναι 40%

.