Έχουν θράσος οι Τούρκοι

Κατά την φετινή σύνοδο του «Νταβός» είδαμε τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερδογάν να επιτίθεται φραστικά κατά του ισραηλινού πρόεδρου Σιμόν Περέζ, για της στρατιωτικές επεμβάσεις του Ισραήλ στην Γάζα κατά της Χαμάς.
Ο τούρκος με περισσή υποκρισία κατηγόρησε τον ισραηλινό Πρόεδρο για φόνους κατά των παιδιών. Και με μεγάλη έπαρση θύμισε στον ισραηλινό την έκτη εντολή του «ου φονεύσεις».
Κατόπιν οι Τούρκοι πολίτες τον υποδέχθηκαν ως ήρωα.

Καλά τόσοι υποκρισία δεν την περίμενα από τους Τούρκους.
Ειδικά από Τούρκους. Έναν λαό που κατηγορείται τουλάχιστον για τρεις μεθοδευμένες γενοκτονίες και μιά στρατιωτική επέμβαση στην Κύπρο. Την Αρμενική (1894-1922), την Ποντιακή (1914-1923) και την Κουρδική (1915- σήμερα) και τους τόσο επίκαιρους φόνους των Τούρκων στην Κύπρο.
Μόλις προχθές παραδέχτηκε ο τούρκος ηθοποιός Αττίλα Ολγκατς 10 φόνους!!

Ή μήπως έπρεπε να του θυμίσει ο Περέζ τα δικά τους; Γιατί στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινιά και στο φινάλε- φινάλε δεν βομβάρδισαν οι Έλληνες της Πόλης, οι Σμύρνιοι, οι Αρμένιοι, οι Πόντοί και οι Κούρδοι την Κωνσταντινούπολη.

Κάτι που ασφαλώς δεν δικαιολογεί την Ισραηλινή επιθετικότητα και τον βομβαρδισμό κατά του παιδικού σταθμού.

Να δοθεί τέλος στις αυθαιρεσίες

Την ώρα που οι οικονομίες όλου του κόσμου ανασυντάσσονται και παγκοσμίως χαράζεται η νέα οικονομική πολιτική , κατόπιν αποτυχημένης πολιτικής των κρατικών παροχών, επιδοτήσεων και ενισχύσεων σε διάφορους κλάδους και τομείς που πραγματοποιήθηκαν γενικά, αλλά και ειδικά στην χώρα μας από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και που έφεραν τις κοινωνίες στο χείλος του γκρεμού.

Μαζί με αυτό έχουμε και την όξυνση παγκοσμίου ανταγωνισμού και ήδη βλέπουμε πως αρκετές πολυεθνικές εταιρίες είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ενώ άλλες συρρικνώνονται, είτε κλείνοντας τα εργοστάσια τους και απολύοντας κατά χιλιάδες προσωπικό για να επιβιώσουν ή κάνοντας περικοπές σε μισθούς.

Στην Ελλάδα με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πάμε κόντρα στο ρεύμα της εποχής και μοιράζουμε πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις, της οποίες υποθηκεύουμε το μέλλον των επόμενων γενεών. Παρότι που η χώρα μας δεν διαθέτει μεγάλες εταιρίες που απολύουν χιλιάδες προσωπικό, βγάζει μόνη της τα μάτια της με το να κλείνουν οι αγρότες στην κυριολεξία ως τραμπούκοι τις Εθνικές οδούς, εμποδίζοντας έτσι την διέλευση των πολιτών, των εργαζομένων, του εμπορίου και του τουρισμού και ο πολίτης είναι για άλλη μια φορά απροστάτευτος απέναντι σε κάθε είδους αυθαιρεσία.Οι αγρότες μπορεί να έχουν δίκιο και κανείς επίσης δεν αμφισβητεί ότι η εργασία τους είναι από της πιο σκληρές. Όμως πρέπει μόνοι τους να βρουν τρόπους για να επιβιώσουν, να ανταγωνιστούν τους συνάδελφους αγρότες και τα αγροτικά προϊόντα των υπόλοιπων αγροτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράγοντας ποιοτικά προϊόντα σε ανταγωνιστικές τιμές και όχι κάθε φορά σαν κακομαθημένα παιδιά να περιμένουν την κρατική ενίσχυση κλείνοντας τους δρόμους και δημιουργώντας προβλήματα και στους υπόλοιπους παραγωγικούς κλάδους της Ελλάδας.

Η γεωργία πρέπει να αναβαθμιστεί και να εξυγιανθεί από μέσα, χωρίς την παρέμβαση του κράτους, ώστε να μείνουν υγιείς κι αυτοδύναμες μονάδες.
Η Ελληνική ύπαιθρος είναι ιδανική στις καλλιέργειες πολλών προϊόντων που μπορούν να προωθηθούν στις αγορές της Ευρώπης, όπου ουσιαστικά δεν υπάρχει το ελληνικό αγροτικό προιόν.
Αντί λοιπών οι αγρότες και οι εκπρόσωποι τους να κλαίγονται ότι έχουν απούλητες σοδιές στις αποθήκες και να μπλοκάρουν την Ελλάδα, καλύτερα να αναζητήσουν νέους πελάτες στις Ευρωπαικές αγορές.

Από την άλλη και η κυβέρνηση Καραμανλή έχει την ευθύνη της και τώρα «λούζεται» όσα υποσχέθηκε προεκλογικά στους αγρότες με χαρακτηριστική την προεκλογική υπόσχεση του Πρωθυπουργό, ότι ο ίδιος θα πάει στις "Βρυξέλλες" για να διαπραγματευτεί τις ποσοστώσεις και τις επιδοτήσεις. Επίσης και προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν τεράστια ευθύνη όταν προέτρεπαν με διαφημιστικά σποτ νέους και άνεργους να ασχοληθούν με την γεωργία και κτηνοτροφία, χωρίς κάποια υποδομή και χωρίς κάποιο στρατηγικό σχέδιο, στοχεύοντας απλά στην ψηφοθηρική ιδιοτέλεια και στην απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων.

Και σήμερα αντί οι εκλεγμένοι από τον λαό πολιτικοί και η κυβέρνηση, να εξοικονομούν πόρους και να περικοπούν πρώτα τις σπατάλες τους και του κράτους, «χαρίζουν- υποθηκεύουν» πρώτα με 28 δις τις κερδοφόρες τράπεζες και εν συνέχεια τάζουν 620 εκ. και στους αγρότες, χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα ελπίζοντας στο ότι θα ξεγελάσουν τους αγρότες και θα φύγει ένας άλλος βραχνάς.

Η Κυβέρνηση δεν πρέπει να στρουθοκαμηλίζει και οφείλει να γνωρίζει ότι είναι καθήκον της να διευκολύνει και να προστατεύει τους πολίτες αυτής χώρας και να ανοίξουν άμεσα οι δρόμοι και οι Έλληνες γεωργοί να επιστρέψουν στις καλλιέργειες τους.

Ταξίδι στις Πρέσπες

Το ταξίδι στις Πρέσπες είναι μία πραγματική απόλαυση.
Η περιοχή των Πρέσπων (Νομός Φλώρινας) με τα γραφικά χωριά, είναι ένα από τα ομορφότερα μέρη της Ελλάδας. Εδώ έρχεται κανείς πολύ κοντά στην φύση και κατ'επέκταση και στον ίδιο το πραγματικό εαυτό του.
Εδώ οι ψεύτικες «ανάγκες» του πολιτισμού μας είναι περιττές. Η φύση σε αυτό το ακριτικό μέρος είναι τόσο παρθένα που μπορεί να δει κανείς από κοντά σπάνια είδη πουλιών.
Οι άνθρωποι εδώ είναι τόσο απλοί και απονήρευτοι. Ο ελάχιστος ντόπιος πληθυσμός ξεχασμένος από την πολιτεία, ζει σε αρμονία με την φύση και δραστηριοποιείται στους τομείς, όπως της αλιείας (γριβάδι), γεωργίας (φασόλια) και του αγροτουρισμού.
Εκτός από το απίστευτο φυσικό κάλλος, μπορεί κανείς να δει αξιοθέατα, όπως την Βασιλική του Αγίου Αχίλλειου (10ος αι.) ή την εκκλησία του Αγίου Γερμανού (11ος αι.).
Όποιος θέλει να ξεφύγει έστω για λίγο μπορεί να το κάνει το ταξιδάκι.
Θα του μίνει αξέχαστο. Από την Θεσσαλονίκη είναι μόνο 3-3,5 ώρες.
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα..
(περισσότερες πληροφορίες εδώ)

Γιατί δεν θα...

Βρήκα ένα σημείο που είναι αυτό που ένιωθα αλλά δεν μπουρούσα να εξηγήσω το γιατί δεν θα ήθελα να ασχοληθώ σε αυτή την εποχή με τα κοινά ή με την πολιτική κλπ, και μου αρέσει ,δεν το έχω ως δικαιολογία αλλά είναι το διανοητικό μέρος ενός ενστίκτου μέσα μου (διαβάστε περισσότερα)

Η ελληνική κοινωνία σε κρίση

Η Ελληνική κοινωνία και οικονομία διανύουν ίσως μια από της δυσκολότερες στιγμές στην νεότερη ιστορία. Τα επόμενα χρόνια θα κρίνουν πολλά καθώς η κοινωνία βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης και το κράτος στην ανυπαρξία. Το κρατικό χρέος φτάνει και περνάει το αστρονομικό ποσό των 400 δις και οι ανίκανες κυβερνήσεις σπαταλάνε καθημερινά εκατομμύρια ευρώ σε διάφορες δραστηριότητες που δεν έχουν πάτο και σε ενίσχυση κρατικών εταιριών και επενδύσεων (ΔΕΗ, Ολυμπιακή, ΟΣΕ ) που όχι μόνο δεν φέρνουν καμία ανάπτυξη, αλλά αντίθετα επιβαρύνουν και υποθηκεύουν το μέλλον των νέων γενεών.

Οι Έλληνες φορολογούμενοι είναι αντιμέτωποι με πρωτοφανή φορολογικά μέτρα. Η φορολόγηση μικρομεσαίων εταιριών φτάνει με όλες τις περαιώσεις το εξωφρενικό 25-30%. Το κράτος είναι ουσιαστικά συνέταιρος και δεν αφήνει σε κανέναν να πάρει ανάσα.

Οι εταιρίες και επιχειρηματίες προτιμούν συχνά την μετανάστευση ή την τεχνητή φοροδιαφυγή (φοροαπαλλαγή για να το λέμε λίγο πιο μαλακά), κατά το πρότυπο που το δίδαξαν οι πρώην υπουργοί Μαγγίνας και Βουλγαράκης. Με τις διάφορες Off shore εταιρίες, με το να μην καταβάλουν τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων ή με διάφορα λογιστικά τεχνάσματα κρατώντας την παράδοση που έρχεται από την Βυζάντιο και την Τουρκοκρατία, όπου ο πολίτης έχει εχθρό το ίδιο το κράτος και το κράτος δυνάστευε τους πολίτες.

Η κυβέρνηση και οι υπουργοί, αντί να ασκούν κυβερνητική πολιτική και να ασχολούνται με τον τόπο ( με την θέσπιση νόμων και αρχών) και με τα κοινωνικά προβλήματα για τα οποία τους εξέλεξαν οι Έλληνες, ασχολείται με το να πλουτίζουν παράνομα με αθέμιτο τρόπο (δομημένα ομόλογα, Μίζενς, Βατοπέδι, εξοπλισμοί…) και να διασέρνουν ακόμη περισσότερο το ίδιο το Ελληνικό κράτος.
Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή έδωσαν τη χαριστική βολή στη παραπατούσα οικονομία.

Η ελληνική κοινωνία πρέπει να καταλάβει, ότι μόνο με μια φιλελεύθερη πολιτική (χωρίς να είναι απαραίτητο να προέρχεται από φιλελεύθερο κόμμα ) μπορεί να δώσει νέα αρχή και προοπτική στην κοινωνία και στην οικονομία.
Η συντήρηση και ο «σοσιαλισμός» που κυβερνούν δια των οικογενειοκρατιών τόσα χρόνια εξόφλησαν και αποδείχτηκαν ανύπαρκτες και καταστροφικές.

Οι λύσεις είναι πολλές. Μία βρίσκεται στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας των Ελληνικών επιχειρήσεων και ενίσχυση εξαγωγών και προσέλκυση πραγματικών ξένων επενδυτών.
Η κυβέρνηση πρέπει να βοηθήσει μέσω φοροαπαλλαγών τις εταιρίες που κάνουν εξαγωγές και αυτές που κάνουν επενδύσεις στην έρευνα και καινοτομία. Το νομοθετικό πλαίσιο που είναι εχθρικό στους ξένους επενδυτές, πρέπει να αλλάξει άμεσα!! Το κράτος πρέπει να σταματήσει να είναι επιχειρηματίας.

Δυστυχώς η Ελλάδα βρίσκεται ουραγός στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων, στις εξαγωγές, πρωταθλητής στις εισαγωγές και στις εξαγωγές επιχειρήσεων.

Τώρα που βρισκόμαστε σε κρίσιμο σταυροδρόμι, πρέπει οι πολιτικοί μας να σταματήσουν να ασχολούνται με μικροκομματισμό και να εκμεταλλεύονται υποκριτικά τον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, (την ώρα που πεθαίνουν καθημερινά δεκάδες νεαροί από την μάστιγα των ναρκωτικών, που είναι μια ανοιχτή πληγή στο μέλλον ), αλλά να αναζητούν τα αίτια και τις λύσεις από την αδιέξοδο και η απογοήτευση των πολιτών.

Αν εφαρμοστούν αυτά θα σταματήσουμε να βλέπουμε καθημερινά στους δρόμους των πόλεων μας τους επαναστατημένους νεαρούς.

Αν είναι δυνατόν!!!

Αν είναι δυνατόν να βλέπουμε αυτές τις σκηνές του απόλυτου χάους στην χώρα μας, χωρίς κάποια παρέμβαση...!!!

Χωρίς να υπάρχει κυβέρνηση και χωρίς να βγει ο Πρωθυπουργός ( τι κάνει κοιμάται;;) ή έστω ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, (αφού δεν υπάρχει κάποιος άλλος) για να πάρει κάποιες αποφάσεις, που θα δώσουν πνοή ηρεμίας στους πολίτες που καταστρέφεται η ζωή τους, οι περιουσίες τους και για να αποτρέψουν αυτά που πρόκειται να συμβούν.

Η κυβέρνηση Καραμανλή πρέπει να πάρει γενναίες αποφάσεις, αφού αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει. Δεν μπορούν να κοροϊδεύουν άλλο την κοινωνία με τα "σεμνά και ταπεινά" σκάνδαλα, όπως π.χ. τα "Βατοπέδια" και "Ζαχοπουλιάδες", Siemens ή ομόλογα και με την ανικανότητα της να ελέξει π.χ. τις φωτιές στη Πελοπόννησο. Το να μην κάνουν κάτι δεν είναι λύση, χρειάζεται δουλειά.
Αν είναι δυνατών να λέμε ότι έχουμε κυβέρνηση με σχέδιο και όραμα, αστυνομικές δυνάμεις που προστατεύουν τον πολίτη και ανεξάρτητη δικαιοσύνη με αρχές..

Ο Πρωθυπουργός και οι βουλευτές δεν πρέπει να πάρουν τους μισθούς τους, αλλά να τους δώσουν στα θύματα των επεισοδίων.

Τελικά οι κουκουλοφόροι δεν πένθησαν τον θάνατο του Αλέξη, ούτε και νομίζω ότι τους ενδιέφερε και πολύ όταν σπάζανε ξένες περιουσίες.
Τον εκμεταλλευτήκανε στυγνά ως μια ευκαιρία για να βγει το μίσος τους προς τα έξω.

Αυτό πρέπει να προβληματίσει όλους για να αλλάξουν κάποια πράγματα στην χώρα μας

........................................

Οταν ο επιχερηματίας Μίχαλος δίνει "πάσες" στην Πετραλιά

Είναι ξεκάθαρο ότι ο πρόεδρος της ΕΒΕΑ Κων/νος Μίχαλος δεν είναι πολιτικός.
Τουλάχιστον όχι με την έννοια του επαγγελματία πολιτικού.
Οι προχθεσινή του δήλωση περί ελαστικοποίησης του ωραρίου εργασίας, τάραξε τα νερά. Τρόμαξε τον ήδη τρομαγμένο πολίτη, ξύπνησε τους νυσταγμένους εργατοπατέρες και εδώσε βούτυρο στο ψωμί στους δημοσιογράφους που ψάχνουν για μια είδηση, όπως το πρεζόνι για μια δόση.

Αυτά όμως γίνονται όταν τις δηλώσεις τις κάνουν οι επαγγελματίες (επιχειρηματίες) και όχι οι επαγγελματίες (επιχειρηματίες) πολιτικοί.

Οι πολιτικοί γνωρίζουν πως μια δήλωση που γίνεται σε λάθος χρόνο ή με λάθος διατύπωση ισοδυναμεί με καταδικαστική απόφαση.

Κάθε σκεπτόμενος πολίτης μπορεί να διακρίνει ότι ο κ. Μίχαλος υπέπεσε σε ένα επικοινωνιακό λάθος και αυτό λόγω απειρίας, διότι δεν ανέπτυξε όλο το θέμα όπως έπρεπε ή όπως θα το έκανε κάποιος επαγγελματίας πολιτικός. Αντίθετα πόντους πήρε ως πυροσβέστης της κοινωνικής σταθερότητας η κ. Πετραλιά και η κυβέρνηση Καραμανλή.

Όλοι γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα υπάρχουν επαγγελματικοί κλάδοι, όπως ο τουρισμός (ξενοδοχεία, παραλιακά καταστήματα), ψυχαγωγία (εστιατόρια, σινεμά, θέατρα, λούνα παρκ, κλπ..)και γενικά η αγορά που δέχεται πολλές πιέσεις και προσπαθεί και μέσα από την μείωση του κόστους να επιβιώσει.
Ξέρουμε επίσης, ότι ο τουρισμός, η ψυχαγωγία και η αγορά δέχεται κάποιες συγκεκριμένες μέρες και ώρες (κυρίως τα Σαββατοκύριακα) περισσοτέρους επισκέπτες.

Οι ανάγκες για ποιοτικότερη και ταχύτερη εξυπηρέτηση πελατών είναι γνωστή. Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν εύκολα να αυξομειώνουν το προσωπικό, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Μάλιστα σε ορισμένους κλάδους, όπως π.χ. τα κέντρα διασκέδασης που λειτουργούν κατά κανόνα τρίμερο, απασχολούνται εκατοντάδες άτομα, χωρίς προσλήψεις.

Είναι ξεκάθαρο ότι ακόμη και αν ήθελαν να απασχολούν περισσότερο προσωπικό ή ακόμη και κάποια χρόνια άνεργα άτομα, δεν τους δίνεται αυτή η δυνατότητα.

Παρόλο που ήταν σωστή η πρόταση του κ. Μίχαλου, επειδή έγινε χωρίς επεξηγήσεις και ανάλυση με παραδείγματα, έβλαψε -τουλάχιστον προσωρινά- τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους χρόνιους ανέργους, αλλά και την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας.

Οι Φιλελεύθεροι Φοιτητές είναι εδώ!!

Μέσα σε κλίμα συγκρούσεων που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες στα Πανεπιστήμια, μεταξύ φοιτητών της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και της ΔΑΠ, έγινε χθες (29 Νοεμβρίου) στην Θεσσαλονίκη και η πρώτη συνάντηση των Φιλελεύθερων φοιτητών.

Όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση, μπόρεσαν να παρακολουθήσουν σπουδαίες διαλέξεις- ομιλίες διακεκριμένων καθηγητών πάνω στα θέματα μεταρρυθμίσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Οι Φιλελεύθεροι φοιτητές έδειξαν, ότι έχουν να προσφέρουν πολλά με τις ιδέες τους, -χωρίς κομματικούς φανατισμούς- βλέποντας την ουσία των πραγμάτων.

Τέλος, πρέπει να δοθούν επίσης πολλά συγχαρητήρια σε όσους συνέβαλλαν στην οργάνωση της εκδήλωσης

Διαχωρισμός Κράτους - Εκκλησίας τώρα!!

Το Νεοελληνικό κράτος από την σύσταση του αποδείχτηκε γνήσιος κληρονόμος (μάλλον μοναδικός) του Βυζαντίου. Οι ίντριγκες και τα ρουσφέτια ήταν το χαρακτηριστικό τότε και είναι και σήμερα. Η Ελλάδα εδώ και μερικούς μήνες βασανίζεται και ταλαιπωρείται από το σκάνδαλο με τους μοναχούς της Μονής Βατοπεδίου.

Σημεία και τέρατα μας έχουν αποκαλυφτεί και όλα αυτά είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Την ίδια στιγμή που ο Εφραίμ, η Rassadel και τα πνευματικά τους τέκνα συναλλάσσονται με εκατομμύρια, χιλιάδες πολίτες βρίσκονται στα πρόθυρα οικονομικής εξαθλίωσης και αντιμέτωποι ηης φοροεισπρακτικής πολιτικής.

Όμως όλα αυτά δεν πρέπει να τα εκλαμβάνουμε ως ένα απλό σκάνδαλο, αλλά ως ευκαιρία. Ευκαιρία ώστε να γίνει η αναγέννηση του κράτους και ο διαχωρισμός του από τα πλοκάμια των κληρικών. Γιατί επιτέλους μας αποκαλύπτεται ο πραγματικός ρόλος της Εκκλησίας και για πρώτη φορά μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε με τέτοια μεγέθη για το τι συμβαίνει πίσω από το βιτρίνα, όπου είναι απαγορευμένο να κοιτάζουν οι κοινοί «θνητοί».

Όλα αυτά που συμβαίνουν δεν εκπλήσσουν κάποιον που γνωρίζει ελάχιστα πράγματα από την ιστορία. Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν αιώνες, (τώρα είναι που έρχονται τόσο ξεκάθαρα στο φως της δημοσιότητας) κάτι που αποδεικνύεται και από τα διάφορα «χρυσόβουλα» συμβόλαια. Η Εκκλησία αιώνες τώρα έκανε ανενόχλητη διάφορες οικονομικές συναλλαγές με το κράτος και με τους εκάστοτε ηγεμόνες. Όμως πρώτη φορά γίνεται τόσο ξεκάθαρο και αντιληπτό από τους πιο απλούς πολίτες, ποιος είναι ο πραγματικός λόγος της ύπαρξης της Εκκλησίας. Για πρώτη φορά βλέπουμε ότι ο σκοπός της είναι ο εξουσιαστικός και οικονομικός έλεγχος της χώρας, του κράτους, των πολιτών.

Δεν κάνω επίθεση στην Θρησκεία, ούτε στους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά για τον άρτο τον επιούσιο (πνευματικό και υλικό) και σε αυτούς που μάχονται με τα ελαττώματα (τα πάθη) τους μέσα από την πίστη και την γνώση.

Δυστυχώς η διδασκαλία του Χριστού είναι απλά το κάλυμμα και δεν εφαρμόζεται από τους ανώτερους κληρικούς, παρά από ελάχιστους πιστούς. Ο Χριστός και οι Απόστολοι, ουδέποτε μιλήσανε για συσσώρευση πλούτου. Έκαναν μάλιστα το αντίθετο. Ουδέποτε έχουμε δει κάποιο άγιο παχύσαρκο, ή όσιο να απειλεί ότι θα «φυτέψει» κάποιον…!!! Ουδέποτε είδαμε κάποιο μάρτυρα να πουλάει οικόπεδα…

Έφτασε η ώρα να γίνει ο πολυσυζητημένος διαχωρισμός του Κράτους από την Εκκλησία ή καλύτερα της Εκκλησίας από το Κράτος.

Η Εκκλησία της Ελλάδος και οι διάφορες Μονές, θα πρέπει να έχουν την οικονομική τους αυτονομία και να εφαρμόζουν τους νόμους. Θα μπορούν να αγοράζουν και να πουλούν, είτε αυτό λέγεται κρασί, μέλι ή γη. Πάντα όμως με νόμιμα μέσα. Θα πρέπει και η Εκκλησία να καταβάλει και το αντίστοιχο φόρο, όπως είναι υποχρεωμένος να το κάνει οποιοσδήποτε άλλος πολίτης αυτής της χώρας.

Ο Εφραίμ και η παρέα του αποδείχτηκαν αξιοθρήνητοι. Αποδείχτηκαν ότι δεν είναι και τόσο καλοί έμποροι όσο αρχικά νόμιζαν και όσο ήταν οι προκάτοχοι τους, που αιώνες στράγγιζαν το κράτος και τους πιστούς.
Αποδείχτηκε πως αντί για αγάπη και πίστη είναι γεμάτοι φιλαργυρία, απληστία και αλαζονεία.

Η τσιπούρα των 2 Ευρώ και οι νέες αλυσίδες τροφίμων

Ως γνωστών την περασμένη Πέμπτη, άνοιξε τις πύλες της στην Ελλάδα η γνωστή Γερμανική αλυσίδα τροφίμων. Η πολυαναμενόμενη είσοδος του γίγαντα των «Hard Discount» στην Ελλάδα συνοδεύτηκε από πολλές τυμπανοκρουσίες, προσδοκίες (της ίδιας αλυσίδας, που σχεδιάζει 400 καταστήματα εντός 5ετίας). Και όπως ήταν αναμενόμενο υπήρχε δυνατή –επιθετική- διαφημιστική καμπάνια. Καθώς τυχαίνει να εργάζομαι στο χώρο των τροφίμων, φρόντισα να περάσω -ως αντιπρόσωπος συνεργαζόμενης εταιρίας- από τα εγκαίνια της αλυσίδας.
Το τι αντίκρισα δεν περιγράφεται… Ένας κόσμος όλος να τρέχει από δω και από κει, να ψάχνει, να φωνάζει, να σπρώχνεται με μανία, να παλεύει για ένα κέρασμα, λες και βρισκόμαστε στην κατοχή και δεν έχουμε να φάμε, λες και βρισκόμαστε στο Πακιστάν ή στην Αφρική και δεν έχουμε δει σούπερ Μάρκετ… λες και δεν έχουμε ξανα ορεκτικά (κεράσματα).

Απόρησα και είπα ότι τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας και ότι έχουμε καταναλωτική συμπεριφορά κοπαδιού. Τρέχουμε να προλάβουμε τι;; Αυτά που υπάρχουν ήδη σε αφθονία στην αγορά (αλλά απλά με άλλη ετικέτα);;

Σήμερα ήρθε το δεύτερο σοκ. Αυτή την φορά στο προγραμματισμένο μου πέρασμα μου από Γάλλο-Ελληνική αλυσίδα. Ήταν η μάχη της τσιπούρας και του λαδιού…
Η συγκεκριμένη αλυσίδα είχε προσφορά την τσιπούρα και το λάδι μόλις με δύο ευρώ.

Δεν κάνω διαφήμιση στα προϊόντα της εταιρίας, αλλά στέκομαι στο γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να περιμένουν μια και δύο ώρες για να πάρουν λίγες τσιπούρες...
Η διεύθυνση του καταστήματος είχε αποφασίσει να πουλάει κάθε ώρα 35 κιλά τσιπούρας . Τα λόγια είναι λίγα να περιγράψουν το τι γινότανε όταν έφτανε ώρα να βγει η τσιπούρα στο ράφι… Σφαγή!! Μάχη. Πραγματικά δεν γνωρίζω την οικονομική κατάσταση των συμμετεχόντων στην «μάχη της τσιπούρας», αλλά μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι ο κόσμος έπαιρνε σακούλες ολόκληρες γεμάτες ψάρια..

Δεν μπορώ να το καταλάβω, -εξαιρούνται άτομα πολύτεκνων οικογενειών- τι θα τα κάνουν τόσα ψάρια, αφού δεν κρατάνε; Μήπως είναι η απληστία; Μήπως είναι η ικανοποίηση της αίσθησης του κέρδους; Ή τι άλλο να πω…

Τέλος, επισημάνω για άλλη μια φορά, ότι δεν κατηγορώ τους συμπολίτες μας που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να τα βγάζει πέρα μια μάνα. Απλά καυτηριάζω την εικόνα της μαζικής συμπεριφοράς, που θα ταίριαζε μάλλον περισσότερο στην εποχή της κατοχής, παρά σε ένα πολιτισμένο ευρωπαϊκό κράτος.

Η σύγκρουση των γιγάντων άρχησε και επί Ελληνικού εδάφους